Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Meester Bart: liever een jongen

Home

Bart Ongering

© Maartje Geels
Column

"Ik was altijd meer een jongen dan een meisje. Van kleins af aan speelde ik verstoppertje met mijn eigen ik. Wanneer ik in de spiegel keek, was het alsof ik mijzelf niet herkende."

Ik citeer een bijzonder stukje uit het schrift van Kris. Kris was een aantal jaar terug een leerling in mijn mentorklas. Met Kris had ik bijzondere gesprekken nadat duidelijk werd wie Kris eigenlijk was. Een verandering moest plaatsvinden, iets groots moest gebeuren. Kris ruilde haar lichaam in voor het lichaam van een jongen. Tegen de verwachting in van sommigen van haar vrienden, maar met de oeverloze en liefdevolle steun van haar ouders.

Klimmen
Ik kan me de kennismaking met haar klas nog goed herinneren. Om een beeld te krijgen van de leerlingen in mijn nieuwe klas, geef ik ieder jaar de opdracht iets persoonlijks op te schrijven. Een paar dagen later opende ik de schriften en zo ook het schrift van Kris. "Ik ben twaalf jaar en ik ben in het verkeerde lichaam geboren". Ik betrapte mezelf op het voelen van een soort bangigheid, omdat ik er niet eerder zó dichtbij stond.

Ik besloot Kris uit te nodigen om te praten naar aanleiding van deze indrukwekkende ontdekking: "Ik loop mijn hele jeugd al met de gedachte dat ik een jongen wil zijn. Ik klim in bomen, zit op voetbal en ga het liefst alleen met jongens om. Dat doen meer meisjes, maar voor mij is het niet genoeg. Ik word straks 13 en bovendien duurt het niet lang meer voordat mijn lichaam volwassen gaat worden. Ik zal een vrouw worden, maar dat is nu net wat ik niet wil. Het is de hoogste tijd nu; volgend schooljaar zal ik eindelijk een jongen zijn."

Na dit intrigerende gesprek voelde ik dat ik gefaald had. Over de acceptatie van homoseksuelen heb ik het gehad. Waarom heb ik het bestaan van transgender zo onderschat? Ontweek ik het thema omdat ik er zo weinig vanaf weet? Het was Kris die mij kennis liet maken met het bestaan van transgender. Dit terwijl ik degene zou moeten zijn die het onderwerp introduceert aan de leerlingen.

Definitief vaarwel
Sindsdien bespreek ik met mijn klassen dat het normaal is om je niet aangesproken te voelen wanneer er naar een jongen of meisje wordt gerefereerd. Dat het oké is dat je lichaam als een vraagteken in uniseks kleding hangt, zoekend naar een pasvorm die ook voor jou goed valt.

Kris kwam na de zomer terug als jongen en zei definitief vaarwel tegen zijn vroegere zelf. Kris won het spel dat niet ieder kind durft te spelen. Juist daarom is voorlichting van groot belang. Een les waar ik als docent gewoon verplicht toe ben.

Lees verder na de advertentie
Ik zal een vrouw worden, maar dat is nu net wat ik niet wil

Deel dit artikel

Ik zal een vrouw worden, maar dat is nu net wat ik niet wil