Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Lieuwe Steiger werd als student en zakenman volledig geaccepteerd

Home

Matty Verkamman

Vorige week was ik in Eindhoven te gast bij Lieuwe Steiger, tussen 1942 en 1957 de eminente doelman van PSV, die in het begin van de jaren vijftig ook nog zeven interlands speelde. In 1957 dacht Lieuwe klaar te zijn met zijn rol in PSV 1. Hij nam afscheid en bleef in het vervolg als vice-voorzitter van PSV nauw betrokken bij de club. In 1959 had PSV een ernstig keepersprobleem (alle kandidaten waren ziek of geblesseerd) en toen ontstond de unieke situatie dat de vice-voorzitter van PSV als doelman voor vijf wedstrijden terugkeerde in de eredivsie. Hij deed het voortreffelijk.

Lieuwe Steiger is thans 81 jaar en nog zo fit als een hoentje. Bij PSV heeft hij op een prachtige plaats een kaart voor het leven. Op de tribune geniet hij nog altijd van het spel. In het genoeglijke gesprek dat we hadden kwamen we te spreken over de vraag hoe verstandig (of wellicht onverstandig) het nu eigenlijk is om als jong mens alles, maar dan ook alles te zetten op een voetballoopbaan. Van alle talenten haalt veel minder dan de helft de hoogste voetbalklasse en van hoeveel studieschade is dan intussen sprake?

Voor de centen hoefde Lieuwe Steiger het zelf indertijd niet te doen. Vanaf 1954 was het semi-profvoetbal in Nederland jarenlang nog tientjeswerk. En toch bleef Lieuwe Steiger zijn hele ziel en zaligheid in het spel gooien, want hij vond dat keepen prachtig hij genoot met volle teugen van zijn sport. Als directeur-ingenieur was hij in zijn technisch adviesbureau al gauw verantwoordelijk voor twintig man personeel. Dat bedrijf gaf wel eens problemen met trainingen en voetbalreizen, maar toch bleef Lieuwe de bal altijd trouw. Toen hij nog op het gymnasium zat en later op de HTS nam hij tijdens die voetbalreizen altijd zijn studieboeken mee. Voetbal was zeker in die periode de sport van en voor de jongens van de gestampte pot, maar de student en later de succesvolle zakenman Lieuwe Steiger werd door zijn sportvrienden stuk voor stuk door Philips aan een baan geholpen volledig geaccepteerd. Hij was namelijk gezellig en bovendien kon hij erg goed keepen.

Lieuwe Steiger had als voetballer dus volop aandacht voor zijn maatschappelijke loopbaan. Hij kwam zogezegd goed terecht. Maar wie waren nou die andere voetballers uit zijn tijd? Waar leefden die jongens van? De KNVB hield dat in de jaren vijftig allemaal keurig bij en voor de aardigheid heb ik uit het eerste seizoen eredivisie (1956-1957) per club een aantal bijzondere voetballers geplukt:

Ajax: Klaas Bakker (procuratiehouder) - Fortuna '54: Arie Pieneman (mijnwerker, net als zes andere spelers van Fortuna '54) - SC Enschede: Gerrit Voges (reclametekenaar) - MVV: Jo Toennaer (glashandelaar) - Feijenoord: Tinus Osterholt (koperslager) - PSV: Bram Verplanke (instrumentmaker) - VVV: Gijs Nass (directeur elektrotechnisch bedrijf) - Sparta: Fred Mühring (gymleraar) - NAC: Hans van Helden (banketbakker) - DOS: Cor Luiten (kassier) - Rapid JC: Huub Hanneman (mijnwerker, net als tien andere spelers van Rapid JC) - NOAD: Bart Janssen (bacterioloog) - BVC Amsterdam: Hans Boskamp (acteur en effectenhandelaar) - GVAV: Klaas Buist (smid) - BVV: Jan Remmers (politieman) - Elinkwijk: Wim Roos (chemigraaf) - Willem II: Jan Brooijmans (kotteraar) - Eindhoven: Lambert van Tuijl (kolenboer).

Van alle 1431 contractspelers die het betaald voetbal in het seizoen 1956-1957 telde, sprongen twee beroepen er uit: kantoorbediende (223 stuks) en machinebankwerker (131), gevolgd door 54 fabrieksarbeiders, 37 vertegenwoordigers en 26 mijnwerkers. Er zaten ook nog drie journalisten bij: Dick Herberts van Vitesse, Jaap Dijkshoorn van Stormvogels en Dick van den Polder van Excelsior.

Deel dit artikel