Levenseindekliniek opnieuw in de fout

home

Alwin Kuiken

De Levenseindekliniek in Den Haag. © anp

Voor de tweede keer in vier maanden is de Levenseindekliniek berispt. Een euthanasie op een bejaarde vrouw, louter omdat zij niet in een verpleeghuis wilde wonen, is door de toetsingscommissie euthanasie als onzorgvuldig beoordeeld.

Dat is pijnlijk voor de Levenseindekliniek, die ruim twee jaar geleden werd opgericht om mensen te helpen die met hun doodswens nergens gehoor vinden. Inmiddels hebben artsen van de Levenseindekliniek zo'n 250 keer euthanasie uitgevoerd.

In april werd de kliniek ook al op de vingers getikt. Toen oordeelde de commissie dat een arts van de kliniek te weinig gesprekken had gevoerd met een oudere psychiatrisch patiënt voordat ze euthanasie kreeg. Opnieuw heeft de terechtwijzing betrekking op de euthanasie van een oudere vrouw, van tussen de tachtig en negentig. Sinds een hersenbloeding anderhalf jaar geleden kon zij niet meer communiceren en was ze haar autonomie kwijt. Twintig jaar geleden had zij in een schriftelijke wilsverklaring opgetekend euthanasie te willen bij een blijvende opname in een verpleeghuis. Anderhalf jaar geleden had ze dit mondeling tegenover haar huisarts herbevestigd.

Ondraaglijk lijden
Omdat haar verpleeghuisarts niet wilde ingaan op het euthanasieverzoek van haar kinderen, werd een arts van de Levenseindekliniek ingeschakeld. Die constateerde dat er géén sprake was van ondraaglijk lijden. Dat is wettelijk vereist om euthanasie te mogen uitvoeren. Maar omdat de vrouw duidelijk had aangegeven niet in een verpleeghuis te willen wonen, was hij vastbesloten om haar euthanasiewens in te willigen.

Een onafhankelijke Scen-arts, die hiervoor verplicht moet worden geraadpleegd, was wél overtuigd dat de vrouw ondraaglijk leed. Tijdens haar bezoek zei de vrouw 'Gadverdamme' en maakte ze een gefrustreerde indruk. Ze zei herhaaldelijk 'Kan niet' en nam haar hoofd in haar handen. Volgens de Scen-arts waren dit uitingen van ondraaglijk lijden. "In haar ogen zag ze duidelijk haar wanhoop en het ongelukkig zijn", staat in de rapportage van de commissie.

'Wisselend beeld'
Dat de vrouw wilsonbekwaam was, en haar schriftelijke wilsverklaring twintig jaar oud, is volgens de commissie geen bezwaar. Problematischer noemt ze de omgang met het ondraaglijk lijden. "De arts heeft zijn besluit uitsluitend gebaseerd op het feit dat de patiënt was opgenomen in een verpleeghuis", aldus het verslag. Onvoldoende, oordeelt de commissie - omdat ze tijdens haar opname in het verpleeghuis een 'wisselend beeld' liet zien. Over het algemeen maakte ze volgens het personeel een 'rustige en vriendelijke indruk'.

Het Openbaar Ministerie gaat nu kijken of er aanleiding is om de arts van de Levenseindekliniek te vervolgen. Sinds de Euthanasiewet in 2002 inging, is zoiets nog nooit gebeurd.

De Levenseindekliniek was niet bereikbaar voor commentaar.

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie