Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Leo Horn kreeg na de finale tijdens een feestelijk banket een gouden horloge van Real

Home

PAUL VAN DER STEEN

Het huidige peil van de eredivisie doet anders vermoeden, maar er stond vaker een Nederlandse voetbalclub in de finale van de Europa Cup I dan een Nederlandse scheidsrechter.

Tegenwoordig speelt er nog wel eens een landgenoot mee bij een finalist; vorig jaar scoorde Arjen Robben voor FC Bayern München zelfs het winnende doelpunt. In de jaren vijftig was zelfs dat eigenlijk nauwelijks denkbaar.

De eerste Nederlander in een Europacup I-finale was dan ook een arbiter. Leo Horn (40) floot op 30 mei 1957 de eindstrijd van Real Madrid tegen Fiorentina.

De Spanjaarden waren huizenhoog favoriet en niet alleen omdat ze in hun eigen stadion speelden. Ze hadden echter moeite met scoren. Het werd pas 1-0 nadat Horn in de 69ste minuut een strafschop had toegekend. Di Stéfano scoorde. Gento zorgde, met een lob over de keeper, nauwelijks vijf minuten later voor de 2-0.

Horn, succesvol textielhandelaar en voormalig verzetsman, leidde zoals gewoonlijk met een aan arrogantie grenzende zelfverzekerdheid. Niemand kon eraan twijfelen wie de baas was op het veld. Toch was er achteraf discussie over die penalty: had de door de Florentijnen neergelegde Madrileen Mateos niet eerst buitenspel gelopen?

De Italiaanse verontwaardiging werd alleen maar groter, toen Horn na de wedstrijd flink werd gefêteerd. Tijdens een feestelijk banket kreeg hij van Real een gouden horloge en een met diamanten bezette dasspeld met het clublogo. Later mocht de Nederlander nog vaak terugkomen voor het fluiten van vriendschappelijke wedstrijden van de club, in die tijd de sterkste van Europa.

Op 2 mei 1962 leidde Horn niettemin voor de tweede keer een finale van de Europa Cup I, en het werdeen van de meest legendarische uit de geschiedenis. In die finale stond Real Madrid tegenover Benfica, een prachtig affiche. De Spanjaarden hadden tussen 1956 en 1960 vijf keer op rij gewonnen. De Portugezen waren in 1961 verliezend finalist geweest tegen Madrids aartsrivaal FC Barcelona.

Voor Horn was de wedstrijd extra bijzonder, omdat hij werd gespeeld in het Olympisch Stadion in Amsterdam, de stad waar hij sinds zijn twaalfde woonde.

De aanhang van de twee finalisten en de Nederlandse toeschouwers zagen een wonderlijke wedstrijd. Halverwege was er al vijf keer gescoord. Real Madrid stond met 3-2 voor. Toch werd het uiteindelijk niet de wedstrijd van de Koninklijken en hun sterspelers Di Stéfano, Gento en Puskás. Het was de avond van de jonkies van Benfica met hun uitblinker Eusebio. Aan het einde stond 3-5 op het scorebord.

De Portugezen kwamen op voorsprong door een strafschop. Kort daarna hoopte Real Madrid ook op een penalty, toen het erop leek dat Di Stéfano ten val werd gebracht. Horn zag echter geen overtreding.

Vanwege die beslissing werd hij omzoomd door Madrilenen. In het tumult werd zelfs het fluitje uit zijn hand geslagen. Tejada, een Real-speler met een slechte reputatie, dook er op af en gaf het terug aan de scheidsrechter met de woorden: "Alstublieft, meneer Horn." Het zegt iets over het respect dat deze arbiter afdwong.

Na die finale duurde het zestien jaar voor er weer een Nederlander op dit niveau mocht fluiten. Mogelijk had dat te maken met de veelvuldige aanwezigheid van Nederlandse teams (Feyenoord, Ajax) in de eindstrijd van de Europa Cup I.

Charles Corver, in het dagelijks leven verkoopleider bij Heineken en lokaal politicus, leidde op 12 mei 1978 op het Londense Wembley het duel tussen Liverpool en Club Brugge. De Britten wonnen (met 1-0) de beker.

De scheidsrechter speelde een prominentere rol tijdens de laatste door een Nederlander gefloten finale van de Europa Cup I (toen inmiddels omgedoopt in Champions League). Dick Jol was de scheidrechter in die finale, in 2001. Bayern München en Valencia kregen in San Siro, in Milaan, tijdens de normale speeltijd beiden een - overigens nauwelijks betwiste - strafschop en benutten die. In de beslissende strafschoppenreeks die volgde, waren de Zuid-Duitsers de sterksten.

Deel dit artikel