Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Leenkanarie voor de gezelligheid

Home

door Seije Slager

Een potje klaverjassen in de recreatieruimte is natuurlijk ook leuk. Maar in Rotterdam proberen ontwerpers om ouderen op meer zinnenprikkelende wijze aan te spreken.

De familie Waardeloo heeft afgesproken op de Bergweg, in het atrium van een complex ouderenwoningen. De vier broers en zussen en hun aanhang, gemiddeld bijna tachtig jaar, halen herinneringen op aan de hongerwinter. Alleen Lenie woont hier. De anderen staan op een wachtlijst.

“Er is wel plaats in een ander complex, maar daar zit ik tussen de kakkers“, klaagt Annie, die slecht ter been is en dus weg wil van haar etagewoning. “Hier wonen volkse mensen, net als wij. Wij noemen elkaar gewoon jij en jou. En er worden leuke dingen georganiseerd.“

Eén van de leukste dingen is wel de 'vogelbank', vindt de familie. “Eerst dacht ik steeds dat er een mobieltje afging“, aldus Lenie. Inmiddels is ze gewend aan het getjilp en gekwetter uit de kooien die boven twee stadsbankjes hangen. De vogelbank fungeert ook op een andere manier als bank: bewoners kunnen een kooi lenen voor in hun woning. En omgekeerd: wie zelf een vogel bezit en hem even niet kan verzorgen, hangt hem simpelweg beneden bij de rest.

De vogelbank maakt deel uit van het project 'Welzin'. Daarmee willen kunstenaars en ontwerpers creatieve ideeën aanleveren voor de ouderenhuisvesting. Initiatiefneemster Karin van Paassen: “Ik had een tentoonstelling over Rotterdamse geuren verzorgd. Die bleken bij ouderen veel associaties en verhalen los te maken. Toen ontstond het idee om met een groep ontwerpers iets te gaan doen aan de kwaliteit van leven in ouderenwoningen. Veel mensen gaan met hun hakken in het zand staan bij het idee aan een bejaardenhuis, maar het kan natuurlijk ook anders.“

Directeur Cor van Oort van het complex is blij met het project: “Er moet meer samengewerkt worden tussen ontwerpers en zorginstellingen.“

'Welzin' omvat behalve de vogelbank ook andere experimenten. Zo knutselde ontwerper Arnout Visser lampen in elkaar uit 'afgedankte vormen': bijvoorbeeld keukenschalen van vroeger, die nog goed herkend worden door veel bewoners. Ook zijn er fauteuils waar de geuren van koffie en ouderwetse eau de cologne de herinneringen los moeten maken.

Een bewoner probeert de 'midgetsjoelbakken' uit, maar slaagt er niet in om in de schots en scheve bakken vol obstakels de stenen goed te plaatsen. “Rare sjoelbak“, oordeelt hij. “Volgens mij was die ontwerper hartstikke dronken“, grapt Van Oort.

Binnenkort wordt het project geevalueerd. Van Oort loopt daar kort op vooruit: “Niet alle ontwerpen worden spontaan gebruikt. Maar als we bewoners erbij betrekken, reageren ze enthousiast.“ De midgetsjoelbakken trekken bovendien jongeren aan. Onverwacht, maar leuk: “Wij zijn er voor heel de buurt, iedereen is hier welkom.“

De grootste hit is toch de vogelbank. “In principe gaan de ontwerpen na het project terug naar de makers, maar voor die vogelbank moeten we nog iets verzinnen. Als die weggaat, krijg ik ruzie met de bewoners.“

Deel dit artikel