Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Lastige keus: nuts- of zakenbank

Home

Jan Kleinnijenhuis

De Britse premier Cameron kondigde maandag een parlementair onderzoek aan. © Reuters
Analyse

Hoeveel schandalen kan de financiële sector nog verdragen? Die vraag zal gesteld worden in de hoofdkantoren van grote financiële instellingen wereldwijd, nu de verbazing en woede over de manipulatie van rentetarieven door de Britse bank Barclays almaar verder toeneemt. Want Barclays was niet de enige, zo hebben toezichthouders én Barclays zelf al laten doorschemeren. De vraag of de banken in hun huidige vorm kunnen, of mogen, voortbestaan, laait er opnieuw door op.

Ondanks zijn vertrek, eergisteren, als topman van Barclays was het gisteren aan Bob Diamond om de sector te verdedigen tegenover het Engelse parlement. Tussen de vragen door kwam telkens hetzelfde thema opnieuw op: kan een bank, gericht op een maximale winst, tegelijkertijd de publieke functies - sparen, lenen, betalingsverkeer - en de zakenfuncties - handel voor eigen rekening, complexe producten en derivaten - combineren? Is de financiële sector in staat de cultuur zo in te richten dat de winstgedrevenheid niet ten koste gaat van het algemeen belang?

Die discussie is zeker niet nieuw. Al gauw na het omvallen van de Amerikaanse zakenbank Lehman Brothers - waarvan de restanten ironisch genoeg door Barclays werden overgenomen - wordt die vraag in vele landen opgeworpen. Na de financiële crisis van de jaren '20 en '30 van de vorige eeuw werd in de Verenigde Staten immers ook een harde scheiding doorgevoerd, in de zogeheten Glass-Steagallwet. Handel voor eigen rekening kon alleen gebeuren door partnerfirma's, waarvan de klanten 'meehandelden' met het eigen geld van de eigenaren van de firma. Maar ook in Europa, met zijn cultuur van 'universele' banken die alle diensten onder één dak houden, gaan veel stemmen op om op die manier de publieke diensten van banken los te koppelen.

Sinds die tijd zijn er in verschillende landen voorstellen gedaan in de richting van een splitsing, maar nooit zo rigoureus als Glass-Steagall ooit was. In de VS ligt de nadruk op het beperken van de handel voor eigen rekening, terwijl in Groot-Brittannië wordt gewerkt aan het 'omheinen' van de publieke diensten binnen een bank.

In Nederland stelt de commissie-De Wit een scheiding voor, maar ruim twee jaar na dato is dat nog altijd onderwerp van discussie in de Tweede Kamer. Landen kijken vooral naar elkaar, om te zorgen dat zij niet het strengste regime invoeren terwijl anderen hun banken concurrentievoordeel laten houden. In goede tijden zijn de banken immers goed voor miljardenwinsten - en dus belastingen - en veel goedbetaalde banen. Banken - regelmatig gesteund door toezichthouders - zetten niet aflatende lobby's in om politici dit te blijven inpeperen, en aarzelen niet om te schermen met de dramatische gevolgen voor de economie als een scheiding toch wordt doorgevoerd.

Opvallend genoeg was het gisteren de zakenkrant Financial Times, de stem van de Londense City, die als een van de eerste de conclusie trok dat een strikte scheiding nu echt onontkoombaar is geworden. Het verschil in cultuur en gedrag tussen nuts- en zakenbanken is simpelweg te groot om te verenigen binnen één stabiele bank, aldus het commentaar.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie