Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Laatste oorlogsdagen en de bevrijding staan centraal in de meeste weekbladen

Home

SHUCHEN TAN

Over de fotoreportage die de Amerikaanse oorlogsfotograaf Robert Capa maakte op de ochtend van 6 juni 1944 toen hij met de geallieerden mee aan wal ging om D-day te verslaan bestaat een beroemde anekdote. Toen hij de met veel moeite gemaakte foto's verzond naar de redactie van het blad 'Life' in New York was de enige opmkerking die hij terugkreeg: 'slightly out focus'.

De sindsdien beroemd, zeg maar gerust historisch, geworden fotoreportage van Capa stond vorig jaar in Vrij Nederland bij de herdenking van D-day. Deze week in Vrij Nederland meer foto's van Capa. Dit keer niet alleen van D-Day, maar ook van gevangen genomen Duitse soldaten die, met de handen boven het hoofd, in de modder tussen de nog narokende ruïnes van het stadje Wessel zitten, het plat gebombardeerde Berlijn en het verwoeste Neurenberg.

Naarmate de magische datum van 5 mei nadert, komt de stroom oorlogs- en bevrijdingsverhalen tot een jubelend hoogtepunt. Het lijkt een lastige opgave om in deze stortvloed nog originele invalshoeken te vinden. Toch doen Vrij Nederland, Elsevier en De Groene Amsterdammer deze week een poging.

Een rondedans van jonge deernes met oranje linten in het haar siert de cover van Elsevier. Op de cover van De Groene een occult portret van Hitler. De fotocollage op de cover van Vrij Nederland bestaat bijna geheel uit oorlogsverhalen. Behalve Capa is dat ook een verslag van Noortje van Oostveen over de excutie van haar vader, de verzetsstrijder Gijsbert van Oostveen; een (foto-)reportage over de schietpartij op de Dam (waar op bevrijdingsdag door de Duitsers nog een aantal feestvierende mensen werd neergeschoten); een reconstructie van de laatste dagen voor de capitulatie en een stuk over de 'Zeven van Breda'.

Elsevier pakt uit met een 'pleidooi voor de zuivere herdenking'. “Dit herdenken staat noodgedwongen steeds in het teken van de actualisatie”, meent het blad. “De oorlogslessen zijn rusteloos op zoek naar nieuw engagement, zodat het Kwaad gedurig van gedaante wisselt. Vroeger ging het om het Duiste revanchisme, Vietnam, herlevend fascisme, de kruisraketten, recent om Ruanda, Somalië, racisme, ex-Joegoslavië, asielzoekers. Steeds is er de suggestie van gelijkstelling: kijk, net de oorlog.”

Bij het oorlogsverhaal van De Groene staat een prachtige, waanzinnige foto van Hilter als 'de nieuwe Parcival'. René Zwaap zocht naar de occulte bronnen van het nationaal-socialisme en komt met verrassend materiaal. Wie wist dat Hitler als jongeling is ingewijd in een occulte orde die gelieerd was aan de Russische soefi-magiër Gurdjieff, een meester die zich nadrukkelijk liet voorstaan op zijn buitenaardse contacten? Bij dit ritueel nam de Fuërer psychedelisch werkende paddestoelen en andere drugs tot zich. Later wilden de Nazi's openlijk niets te maken hebben met dit soort clubjes.

Toch zijn er, zelfs vandaag nog, volgelingen die menen dat Hitler nog leeft, zoals de oud-ambassadeur van Chili in India, Miguel Serrano die er een boek over schreef. Zwaap: “Volgens Serrano ontsnapte Hitler in 1945 uit de Berlijnse bunker, en wel in een vliegende schotel van Duitse makelij. Vanuit een ondergrondse centrale aan de Zuidpool werkt hij verder aan de Esotherische Oorlog tegen de minderwaardige rassen. Het is maar dat u het weet”

Alleen HP/De Tijd en Hervormd Nederland lijken zich met een omtrekkende beweging van het bevrijdingsgeweld af te wenden. Wel heeft HN een interview met de Pools-Joodse schrijver Milo Anstadt. Deze kijkt terug op zijn jeugd in Polen. Anstadt: “Als kind had ik er geen idee van dat er slechte mensen waren. Ik wist dat er misdadigers bestonden, maar dat was een aparte categorie. Maar dat in je eigen milieu mensen leefden die het kwaad representeerden, dat was voor mij een verrassing. Wat ik vooral erg vond was dat die boosheid ook zoveel valsheid inhield”.

HP/De Tijd profileert zich met 'het grote Gullit-interview'. Gullit over zijn vertrek uit het Nederlands elftal vlak voor het WK '94: “Ze zien me op het veld, op de tv of met mijn kop in de krant en leiden daar allerlei dingen uit af. Maar niemand ziet wat ik thuis doe of weet hoe ik echt denk. Dus gaan ze gissen of zeggen dat ik arrogant ben of in de war. En iedereen gelooft dat. Maar ik ben zelden in de war. Een paar dagen voor zo'n beslissing gaat het behoorlijk tekeer in mijn hoofd, tot ik ziek wordt van mijzelf. Dat is het moment dat ik probeer na te gaan wat mijn eerste intuïtieve reactie was. En die volg ik.”

Deel dit artikel