Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Kruijswijk heeft zijn podiumplek te pakken, kan hij die plek behouden?

Home

Kick Hommes

Steven Kruijswijk tijdens de negentiende etappe van La Vuelta. © EPA
La Vuelta

Het kostte veel energie, te veel misschien. Maar de beloning was er na etappe 19 voor Steven Kruijswijk: plek drie in het klassement.

Steven Kruijswijk geeft na de finish Simon Yates een slap handje, en rijdt door, en door, en door. Hij rijdt tot de weg niet meer verder kan stijgen, wipt een paadje op dat naar een verlaten schuur leidt. Zoveel mogelijk weg wil hij benutten om uit te puffen. Langer dan normaal wil hij herstellen van zijn inspanning. De beloning was er: de derde plek in de Ronde van Spanje is weer voor hem. Maar het kostte heel veel energie.

Lees verder na de advertentie
Ik zei dat ik niet harder kon. Gelukkig kwam er telkens als het zwaar was weer een stukje waar ik aan kon pikken

Steven Kruijswijk

Vijf kilometer lang stond hij op de negentiende etappe met finish op de Col de la Rabassa op het punt van lossen uit de kopgroep van drie, waar naast Kruijswijk ook leider Yates en Thibaut Pinot in zaten. Toch bleef hij aanhaken. Hij wist dat hij in de ideale positie zat om te profiteren. Yates kon zijn rode trui veiligstellen door Alejandro Valverde op achterstand te zetten, Pinot wilde nog wel een ritzege. Kruijswijk kon dankzij het werk van die twee over zijn concurrenten Enric Mas en Miguel Ángel Lopez springen in het klassement. Een gedroomde coalitie.

Alleen, het tempo in de kopgroep was eigenlijk net te hard voor de Nederlander. Yates reed veel te goed door. Ze hadden wel met elkaar gesproken, vertelde Kruijswijk. “Ik zei dat ik niet harder kon. Gelukkig kwam er telkens als het zwaar was weer een stukje waar ik aan kon pikken.”

Aanvalslust

Op een kilometer voor de finish moest hij zijn gangmakers toch laten gaan. Yates ging staand zo hard een bocht door dat Kruijswijk het echt niet kon volgen. Uiteindelijk verloor hij dertien seconden op winnaar ­Pinot, negen op Yates. Met bonificaties liep dat iets op, maar voor Kruijswijk was het goed genoeg om naar plek drie in het klassement te stijgen. Het gat naar de nummer twee Valverde is bovendien nog maar twintig seconden.

Zijn rijden kostte veel energie. Misschien te veel, zeker gezien de zware rit die zaterdag nog volgt? Daar denkt hij niet aan. Kruijswijk koerst op intuïtie, vindt het leuk om aan te vallen. Juist daarom reed hij in de Tour de France ook zeventig kilometer solo richting Alpe d’Huez. Alleen maar achter de voorsten aanrijden is wachten tot je er wordt afgereden.

Zijn aanvalslust leverde geen resultaat op in de Tour, maar werd vrijdag wel een keer beloond. Kruijswijk noemt het zelf ‘mazzel’, ‘met de race meegaan’. Eigenlijk is dat het niet. Kruijswijk heeft zich de positie verworven om zich goed te kunnen en mogen positioneren. Daarom zat hij ook op de voorste rij toen hij samen met ploeggenoot George Bennett een eerste aanval van Nairo Quintana pareerde. Hij keek om, er was een gat. Nou, doorrijden maar.

'Grote bonus'

Toen later Pinot en Yates aansloten, wist hij dat hij mee moest rijden. Het was zijn kans op een goed resultaat. De rit was Spaans vlak, aldus de organisatie. Zo’n 140 kilometer aanloop en dan in Andorra één keer zestien kilometer omhoog. Zo’n finale lag hem wel, zei hij van tevoren. In de bus die ochtend was het scenario geschetst dat er op de klim een groepje van tien zou overblijven. Zo steil was de berg op het laatst niet. Kruijswijk had zijn hoofd geschud. “Nee hoor, dit is de derde week”, zei hij. “Hier komen verschillen.”

Hij kreeg uiteindelijk gelijk. En door zijn koersgedrag staat hij op een positie waarin hij zijn beste resultaat ooit zou kunnen boeken. Zelf noemde de 31-jarige Kruijswijk, die slechts twee keer in zijn carrière won (een etappe in de Ronde van Zwitserland in 2011 en het eindklassement in de ronde van Noorwegen in 2014), dit jaar al het beste jaar van zijn carrière. Zijn vijfde plek in de Tour de France was al een hoogtepunt. In de Ronde van Spanje kan er nog een ‘grote bonus’ bij komen. Nog één gevaarlijke rit rest. Vandaag, kriskras door Andorra, met zo ongeveer alle bergpassen die de dwergstaat kent.

Het podium, dat zou inderdaad ‘ontzettend mooi’ zijn. Maar in deze Vuelta met de geringe tijdsverschillen kan hij nog weinig zeggen en vooral weinig voorspellen. Niks is zeker. Behalve twee dingen. Kruijswijk: “Movistar gaat nog wel voor de grote aanval. En rijdt Yates zo door, dan wint hij de Vuelta.”

Lees ook:

Eindelijk is Steven Kruijswijk terug in een topdrie, en nu met veel te winnen

De laatste keer dat Steven Kruijswijk zichzelf terugvond op een podiumplek in een grote ronde was op 28 mei 2016. Het was de dag na de ‘sneeuwwand’, de rotsformatie waar Kruijswijk als leider in de Ronde van Italië tegenop botste. Ruim twee jaar later is hij terug in de topdrie.

Het Nederlandse wielrennen en de Vuelta zijn nooit innige vrienden geweest

Het Nederlandse wielrennen en de Ronde van Spanje, de Vuelta, zijn nooit innige vrienden geweest. Nu zijn er Nederlandse kanshebbers voor de toptien, ooit reden ze er in jutezakken.

Deel dit artikel

Ik zei dat ik niet harder kon. Gelukkig kwam er telkens als het zwaar was weer een stukje waar ik aan kon pikken

Steven Kruijswijk