Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Kostbare buit is niet te verkopen

Home

Adri Vermaat

Detail van één van de gestolen werken, 'Woman with eyes closed' van Lucian Freud. © ANP

Nadat gisterochtend de miljoenenroof van zeven schilderijen in Rotterdam bekend werd, spoedde Ton Cremers zich naar het plaats delict, de Kunsthal.

Cremers, deskundige op gebied van museumbeveiliging, wilde beroepsmatig, en uit liefde voor de kunst, de zaak in ogenschouw nemen. In het holst van de nacht, tussen drie en vier uur, hadden rovers, vanuit het niets hun slag geslagen in de Kunsthal waar op dat moment geen bewakers aanwezig waren.

Pas uren later maakte de politie bekend dat de buit uit topstukken bestaat van Pablo Picasso, Henri Matisse, Lucian Freud, Claude Monet (twee keer), Meyer de Haan en Paul Gauguin. Ze behoren tot de collectie van de Triton Foundation, die aan de schatrijke Rotterdamse familie Cordia toebehoort.

Walging
Onwetend nog over de omvang van de buit ging Cremers 's ochtends bij de Kunsthal kijken naar iets wat er niet meer was. Maar terwijl rechercheurs getuigen hoorden en minutieus sporenonderzoek verrichtten in en rond de afgelegen hal aan de Westzeedijk, bij de ingang van het Museumpark, bleven voor de deskundige de deuren hermetisch gesloten.

Cremers walgt van kunstrovers, van wie de meesten niets met kunst hebben. "Degenen die hiervoor verantwoordelijk zijn, zijn losers", meent hij. "Ze hebben niets aan hun buit. Ze kunnen er geen kant mee uit. Het is onmogelijk gestolen schilderijen te verhandelen. Daarom ben ik iedere keer dat dit gebeurt opnieuw verbijsterd. Dat was ook mijn eerste reactie, toen ik hiervan hoorde: verbijstering dat het de rovers toch weer is gelukt."

Losgeld
'Artnapping' wordt het wel genoemd: dieven die in ruil voor grote sommen geld bereid zijn de schilderijen die ze hebben gestolen, terug te bezorgen. "Nooit doen", adviseert Cremers aan particuliere eigenaren van kostbare kunst en aan verzekeringsmaatschappijen. "Elke euro die je zo aan kunstrovers betaalt, is een vrijbrief voor een volgende roof. Ik kan mij geen enkele omstandigheid voorstellen waarin je kunstrovers losgeld betaalt voor dure schilderijen of andere kunstvoorwerpen."

Toch zullen ook de daders van de schilderijenroof in Rotterdam een bepaald doel voor ogen hebben. Eigen gewin bijvoorbeeld. Kan het zijn dat de daders het gemunt hebben op de familie Cordia, die vermoedelijk emotioneel zeer gehecht is aan de gestolen schilderijen? Cremers: "Die theorie is interessant, het zou kunnen. Maar ook dan is mijn advies er één van 'nooit betalen'. Kunstrovers moet je niet belonen."

Een dikke acht
De beveiligingsdeskundige roemt de Rotterdamse Kunsthal om zijn 'open structuur'. "Het is een transparant gebouw, met een dikke acht voor de kwaliteit van de veiligheid. Zelf vind ik een 9+ het hoogst haalbare als het beveiliging betreft van musea en een gebouw als de Kunsthal. Honderd procent veiligheid garanderen kan niet. In de jaren tachtig en negentig waren er veel inbraken in de Nederlandse musea. Sindsdien is de veiligheid met grote sprongen vooruit gegaan, maar een klein risico houd je toch."

Is het dan niet gek dat in een herfstnacht dieven zo eenvoudig zeven schilderijen buit maken?

Cremers: "Het alarm is afgegaan. De politie is gekomen, maar toen waren de dieven al weg. De collectie van de Triton Foundation is sinds ruim een week in de Kunsthal. Achteraf, maar dat is makkelijk, had er voor gekozen kunnen worden om deze kostbare schilderen in een aparte ruimte in de Kunsthal, zo ver mogelijk van de buitenschil, tentoon te stellen. Dat maakt extra beveiliging makkelijker. Dat is niet gebeurd. Jammer. Maar 'nalatig' of 'verwijtbaar' zou ik dat niet willen noemen."

Deel dit artikel