Kom niet aan onze dogma's over Moeder Natuur

home

Elma Drayer

Column

Meteen de eerste dag dat het nieuwe meldpunt 1-1-4 in werking trad, las ik in de pers, werd er al 'tientallen keren per uur' naartoe gebeld.

Liefst vier centralisten waren dinsdag 'continu bezig' om de telefoontjes te beantwoorden. De klachten bleken divers. De ene keer betroffen ze een zwaan, dan weer een poes, en ook was er een beller die 'vraagtekens' plaatste bij "hoe iemand anders met een dier omgaat".

En dan is meldpunt 1-1-4 (slogan: 'Red een dier') nog maar de opmaat naar de animal cops, de politieagenten die nu bijscholing krijgen en die begin 2012 aan de slag zullen gaan. Volgens fractieleider Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren zijn de maatregelen 'een wassen neus', uitsluitend door het kabinet in het leven geroepen om gedoogpartner Partij voor de Vrijheid te behagen. Maar ik ben diep onder de indruk.

Met deze noviteiten bewijst dit kleine land immers opnieuw waarin het groot kan zijn. Terwijl de economie achteruit holt, het Europese project vervaarlijk wankelt, en zelfs het altijd zonnige Sociaal en Cultureel Planbureau sombert over de gevolgen van de bezuinigingen, geven wij voor een probleem dat nauwelijks bestaat 70 miljoen euro uit - op jaarbasis welteverstaan.

Een enkele korpsbeheerder heeft gemopperd over zoveel gulhartigheid, maar andere tegengeluiden heb ik amper gehoord. Wie het waagt vraagtekens te plaatsen bij ons dierensentiment, heeft nu eenmaal de tijdgeest niet mee.

Meer in het algemeen lijkt het huidige denken over Moeder Natuur omgeven door nieuwe taboes. Zie de reacties die filosoof Bas Haring de laatste dagen weet te genereren op deze pagina's. Onlangs publiceerde hij een boek ('Plastic panda's') over de argumenten van natuurbeschermers die zich druk maken om uitstervende planten en dieren. "Mijn conclusie is dat we zeer voorzichtig moeten omgaan met het groene spul dat we natuur noemen", zei hij in een interview met dit dagblad. "Maar dat we ons geen zorgen hoeven te maken over het verdwijnen van soorten."

Interessante stelling, zou je zeggen. Minimaal de moeite van het overdenken waard. Maar het was alsof een bisschop had beweerd dat je de maagdelijke geboorte niet serieus hoeft te nemen, een communist dat Marx er ook wel-eens naast zat.

De krant met Harings uitspraken lag bij wijze van spreken nog niet op de deurmat of de eerste lezers kropen schuimbekkend achter het toetsenbord.

Zo waren er twee milieufilosofen die hem onwetenschappelijkheid verweten, het bezit van een gebrekkige moraal en een 'achteloze manier van denken'. Een universitair docent ecologie wreef Haring 'vooringenomenheden' in, en stelde vast dat wij sinds de jaren zeventig 'wel welvarender, maar niet gelukkiger' zijn geworden - dus zeg nou zelf.

Voorts was er nog een evolutiebioloog die de filosoof op 'een cruciale denkfout' had betrapt, een briefschrijver die hem 'een bekrompen leefwereld' toedichtte en een ander die de redactie ter verantwoording riep. Wat wilde de krant eigenlijk bereiken met dit soort 'oppervlakkige' en 'verwarrende' interviews?

Grappig genoeg had Bas Haring zelf in het gesprek al verteld hoe 'heftig' mensen reageren op zijn denkexcercities. En beaamd hoezeer natuurbehoud is uitgegroeid tot een geloof. Hij heeft gelijk.

Lees verder na de advertentie

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie