Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Jong, afgekeurd en te afhankelijk van hulp

Home

Marijke de Vries

© Trouw

Een op de zes jongeren groeit op met de boodschap dat er iets aan hem mankeert en dat hij dus psychische begeleiding nodig heeft. Niet gek dus dat een deel van hen uiteindelijk niet klaar is voor de echte wereld en als twintiger arbeidsongeschikt wordt verklaard, meent emeritus hoogleraar opvoedkunde Jo Hermanns.

Steeds meer jongeren onder de 25 jaar worden arbeidsongeschikt verklaard vanwege een psychische aandoening of ontwikkelingsstoornis, meldde Trouw gisteren. In tien jaar tijd zijn er bijna tienduizend bijgekomen. "Deze jongeren hebben weinig aan het maatschappelijke leven kunnen deelnemen en zijn daardoor niet voorbereid op functioneren in de samenleving", zegt Hermanns.

Vaak zijn ze als kind al gediagnosticeerd met psychische- of gedragsproblemen als adhd of pdd-nos en in de jeugdzorg of geestelijke gezondheidszorg terechtgekomen.

"Zij zijn al van jongs af aan behandeld als patiënt en altijd begeleid door professionals. Op die manier zijn ze steeds meer gaan samenvallen met hun diagnose. Zo praten ze ook over zichzelf. Ik heb autisme en dus moet je me niet in een volle klas zetten."

Verwend door de samenleving
Dat is niet zozeer hun ouders aan te rekenen, zoals zijn collega Jan Derksen gisteren als een van de verklaringen gaf, meent Hermanns. "Deze jongeren zijn niet verwend door hun gezin, maar door de samenleving." Tegenwoordig zijn we geneigd om bij problemen hulpverleners in te schakelen. "We besteden zorg graag uit, denken dat problemen dan wel worden opgelost."

Voor jongeren met een gedragsprobleem pakt dat vaak negatief uit. Eenmaal in de hulpverlening of het speciaal onderwijs komen ze er zelden uit. Uit buitenlands onderzoek blijkt slechts één op de drie zich uiteindelijk in het 'gewone' leven weet te redden. Een derde blijft afhankelijk van professionele steun. Met de rest loopt het slechter af: zij komen in de criminaliteit terecht, raken verslaafd of dakloos.

Lees verder na de advertentie
Zij zijn al van jongs af aan behandeld als patiënt en altijd begeleid door professionals. Op die manier zijn ze steeds meer gaan samenvallen met hun diagnose

© Trouw

Je zou jongeren daarom zoveel mogelijk in het reguliere onderwijs en het gewone leven willen houden, stelt Hermanns. "Daarnaast kunnen ze dan eventueel af en toe behandeling krijgen." Dat is een zware opgave voor ouders en kind. Maar de afslag naar speciaal onderwijs betekent dat het kind in een leefwereld terechtkomt met meer kinderen met problemen. Als een kind eenmaal in dat circuit zit, is de kans dat ze van daaruit de draad weer oppakken nihil, zegt Hermanns. "Terwijl kinderen en ouders die alle zeilen bijzetten op een reguliere school meestal slagen."

Natuurlijk hebben sommige jongeren echt professionele hulp nodig, benadrukt Hermanns. "Maar dat geldt voor 2 tot 5 procent van de kinderen, niet voor die grote groep die nu al vroeg is gediagnosticeerd met een zogenaamde ontwikkelingsstoornis."

Sterker nog, met de doorsnee Nederlandse jongere gaat het hartstikke goed, zegt Hermanns. "Wij hebben de minst problematische jeugd ter wereld. Uit allerlei grote vergelijkende studies blijkt dat zij juist goed zijn voorbereid op de maatschappij. Ze hebben structuur gekregen in hun opvoeding, zijn communicatief, hebben onderhandelingsvaardigheden."

Tijdelijke aanstelling
Het klopt dat twintigers van nu het weleens moeilijk hebben vanwege de competitieve arbeidsmarkt en de economische crisis, zegt hij. "Ik heb fantastische oud-studenten die twee jaar moeten zoeken naar een baan, en vervolgens van tijdelijk contract naar tijdelijke aanstelling gaan. Dan kun je wel eens in een sombere bui schieten of last krijgen van slapeloosheid. Wat we alleen niet moeten doen is deze jonge mensen allerlei diagnoses en stoornissen opplakken."

Maar is het zo erg om professionele hulp te zoeken als je het even niet meer weet? Of als je een puber hebt die met zichzelf worstelt? Baadt het niet dan schaadt het niet, redeneren veel moderne ouders.

Pas daarmee op, waarschuwt Hermanns. "We realiseren ons onvoldoende dat zorg krijgen ook risico's met zich meebrengt. Het is een pedagogische opdracht voor ons allemaal om jongeren te helpen met opgroeien."

We realiseren ons onvoldoende dat zorg krijgen ook risico's met zich meebrengt


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Zij zijn al van jongs af aan behandeld als patiënt en altijd begeleid door professionals. Op die manier zijn ze steeds meer gaan samenvallen met hun diagnose

We realiseren ons onvoldoende dat zorg krijgen ook risico's met zich meebrengt