Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

John Lanting (1930 - 2018), koning van de klucht, is overleden

Home

Redactie/ANP

John Lanting leek uit de losse pols te spelen, maar niets was minder waar. © ANP
naschrift

Acteur, regisseur en producent John Lanting (88) is overleden. Dat heeft zijn zoon tegen persbureau ANP gezegd. Hij was al enige tijd ziek.

Lanting was oprichter van het Theater van de Lach, een gezelschap dat tussen 1970 en 1996 veel kluchten speelde. Het waren vaak vertalingen van Engelse komedies, met titels als 'Nee schat, nu niet', 'In de kast op de kast', 'Een scheve schaats 'en 'Een trouwring mag niet knellen'. Hij haalde er miljoenen mensen mee naar de schouwburg, en stond daardoor ook wel bekend als 'koning van de klucht'. De tv-registraties van de voorstellingen, waarin Lanting altijd de regie en de hoofdrol in handen had, bezorgden de Tros gegarandeerd hoge kijkcijfers.

Lees verder na de advertentie

Carrièreverloop

John Lanting trok na zijn HBS-opleiding enkele jaren door Europa. Pas op zijn 23e ging hij naar de Amsterdamse Toneelschool. In 1956 debuteerde hij bij het Rotterdams Toneel, waar hij tot 1964 bleef. In het daarop volgende seizoen speelde hij de solo De aap, een verslag voor een academie van Frans Kafka. Hij oogstte er enkele jaren internationaal veel succes mee. In die periode was Lanting ook nog een seizoen verbonden aan het maatschappijkritische Lurelei Cabaret. Daarnaast toerde hij met een solocabaret onder meer door het Caribische gebied.

Het succes kwam niet uit de lucht vallen. Lanting werd in 1930 geboren in Overveen en trok na zijn HBS-opleiding enkele jaren door Europa. In zijn autobiografie ‘Een clown zou ik worden, een lange reis die de moeite waard bleek’, (2010) schreef Lanting dat hij daardoor harder hoopte te worden. Volgens zijn oom, die directeur van de Haagse Schouwburg was, had Lanting namelijk een te zacht karakter voor het vak dat hij wilde beoefenen: artiest.

Op 23-jarige leeftijd schreef Lanting zich in bij de Amsterdamse Toneelschool. Na die opleiding sloot hij zich aan het Rotterdams Toneel, waar hij zich acht jaar lang richtte op lichter toneelwerk en kluchten.

Rap volgden voorstellingen met andere gezelschappen, waaronder het maatschappijkritische Lurelei Cabaret. In diezelfde periode oogstte Lanting enkele jaren nationaal en internationaal succes met de solovoorstelling De Aap, een verslag voor een academie van Frans Kafka. Tot in Japan grinnikten zijn publiek om zijn malle grappen.

Losse pols

In de jaren zeventig legde Lanting zich met het Theater van de Lach volledig toe op de klucht. “Je moet een klucht net zo behandelen als een drama”, zei hij eens over zijn specialisatie. “Ik doe niet gek op het toneel, ik speel een karakter.” Ieder detail werkte Lanting van te voren nauwkeurig uit.

Ogenschijnlijk speelden Lanting en de zijnen uit de losse pols, maar niets was minder waar. Alles was tot in het kleinste detail uitgewerkt en gerepeteerd. Tijdens tournees bleef hij bijvoorbeeld voortdurend schaven aan het stuk dat hij speelde. "Je moet een klucht net zo behandelen als een drama. Ik doe niet gek op het toneel, ik speel een karakter", zei hij eens.

Hoewel bon ton critici hun neus lange tijd optrokken voor Lanting, ontving hij voor zijn werk in 1986 de Johan Kaartprijs, een jaarlijkse onderscheiding voor mensen die zich verdienstelijk hebben gemaakt op het gebied van theateramusement.

Al geruime tijd trad Lanting niet meer op. Vanuit Breda, waar hij met zijn vrouw woonde, trok hij af en toe wel het land door om lezingen te geven over zijn andere grote liefde: de Argentijnse tango.

Lees ook:

John Lanting: 'Je mag niet leunen op een grap'

Het lijkt soms wel of Lanting (1930) het eigenlijk met de critici eens is: wat heeft hij nou helemaal gedaan waar hij trots op zou mogen zijn. "Ik heb 25 jaar volle zalen gehad, dus het zal wel goed geweest zijn, maar ik doe maar wat."

Deel dit artikel