Je zou bijna medelijden hebben met Pechtold

home

Elma Drayer

Elma Drayer
Column

Altijd fascinerend, de eerste dagen na zo'n nieuw regeerakkoord. Meestal duurt het even voordat de kleine lettertjes zijn gelezen, de portee van de voornemens doordringt, de eerste mopperaars zich melden, de eerste protesten klinken.

Als ik me niet vergis, kwam het circus trouwens ditmaal trager op gang dan bij de vorige kabinetten. Het was alsof we collectief moesten bijkomen van de verbluffend snelle en verbluffend doortastende wijze waarop de twee partijen in Den Haag hun klus hebben geklaard. En dan weten de betrokken heren hun ingewikkelde boodschap nog verbluffend handig te brengen ook.

Maar zie, het land is ontwaakt. Publieke omroepen die menen dat ze niet verder kunnen afslanken, studenten die hun OV-kaart beschouwen als een mensenrecht - ze hebben inmiddels duchtig van zich laten horen. De komende dagen zal dit koor zich ongetwijfeld uitbreiden, en aan kopij zal het de opiniepagina's vast niet ontbreken. Want begrip voor bezuinigingsmaatregelen belijdt vrijwel iedereen. Behalve als er gesneden wordt in het eigenbelang.

Gisteren maakte uw krant een kleine rondgang langs de usual supects aan het Binnenhof. Geheel naar verwachting deed SP-leider Emile Roemer weinig meer dan roepen dat de PvdA er niets van heeft gebakken. "Ze noemen het uitruilen, maar in grote lijnen ligt hier toch echt het VVD-programma." Even ritueel was de reactie van de confessionele partijen. Dat het nieuwe kabinet geen boodschap heeft aan de zondagsrust, geen bezwaren koestert tegen embryoselectie op medische gronden, homoleraren op christelijke scholen bescherming biedt tegen ontslag en het debat over het vrijwillig levenseinde wenst voort te zetten, noemden ChristenUnie en SGP 'teleurstellend'. Ook het CDA bleek heel verdrietig over het gebrek aan aandacht voor ethische kwesties. "Je weet dat je dit krijgt met deze partijen en toch is het mager", zei Sybrand van Haersma Buma.

Een paarse coalitie verwijten dat ze paars is - dat klinkt een beetje als de paus verwijten dat ie katholiek is. Maar één ding staat vast: de SP en de confessionele partijen weten wat hun in de nabije toekomst te doen staat. Hoe de PVV zich zal gedragen, lijkt me ook niet al te moeilijk te raden. Veel interessanter is natuurlijk de kwestie hoe D66 zich opstelt.

Bij het vorige kabinet was het nog simpel. D66-leider Alexander Pechtold wist vooral naam te maken door zich met onvermoeibaar enthousiasme te storten op de bestrijding van gedoogpartner PVV van Geert Wilders. Dat leverde D66 misschien wel die twee zetels winst op bij de laatste verkiezingen. Maar hoe profileer je je onder een kabinet dat voornemens is zo ongeveer alles te doen waarvan je zelf jarenlang hebt gedroomd? Dat taboes doorbreekt waartegen je zelf sinds mensenheugenis vecht? Je zou bijna medelijden krijgen met Pechtold.

In een verklaring van D66 na de presentatie van het regeerakkoord heette het heel schattig dat ze het nieuwe kabinet "constructief benadert waar het kan en kritisch waar het moet". Gistermiddag tijdens het Kamerdebat zag ik de partijleider dappere poginkjes daartoe doen.

Achter hem in de bankjes zat PvdA-leider Diederik Samsom, met die nieuwe, brede lach op zijn gezicht. Terwijl Pechtold het woord voerde, bleef hij onverstoorbaar doorbabbelen.

Lees verder na de advertentie

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie