Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Je krijgt er tranen van in je ogen

Home

Naema Tahir

Naema Tahir © Maartje Geels
column

Ik luister naar de popliedjes van Katy Perry. Dat geef ik ruiterlijk toe. 

Zelfs op mijn gevorderde leeftijd van 47 jaar luister ik met veel plezier naar de aanstekelijke deuntjes van deze Amerikaanse popdiva en geniet ik ervan haar te zien schitteren in haar videoclipjes, als een soort Jane, maar dan zonder Tarzan, tussen de jungledieren levend. Of als onberispelijk geklede modekoningin. Of als wraakzuchtige Egyptische heerseres met kostelijk opgemaakte ogen.

Lees verder na de advertentie

Afgelopen zomer werd haar nieuwste liedje ‘Bon Appétit’ elke dag wel een paar keer gedraaid op de Italiaanse radio en ik dacht ‘Wat een leuk nummer’. Waar het liedje nou precies over ging, drong eigenlijk niet tot me door. En zo zocht ik, nietsvermoedend en nieuwsgierig, op een dag op YouTube de videoclip op.

Tekst loopt door onder video

Het begint met een scène waarin Perry strak onder plastic is vastgebonden. Enkele koks, mannen allemaal, komen haar er met een enorm mes uit snijden. Dat is al tenenkrommend, om maar niet te zeggen eng. Die vele mannen nemen Perry onder handen en kneden haar van hoofd tot voet. Haar hoofd komt op een schaal te liggen, ze wordt in kokend water gedaan, haar haar wordt afgehakt, het gaat maar door. Ondertussen zingt Perry dat ze een lekker hapje is voor een jongen.

Misschien komt het doordat ik ouder aan het worden ben dat dit soort clipjes me beginnen tegen te staan

“Cause I’m all that you want, boy, all that you can have, boy.” Verder vertaald in mijn eigen woorden: “…ben uitgespreid als een buffet, smakelijk eten, jochie, ik kom vers uit de oven, ik ben het soort smelt-in-je-mond-liefde, smakelijk eten, jochie…”

Het is allemaal technisch-artistiek best goed gedaan: beeld, muziek, tekst. Maar uiteindelijk gaat het alleen om lust. Het is plat en reductionistisch. Ik kwam erachter dat Perry de nodige kritiek had geoogst met dit liedje. Maar geldt niet voor een heel groot percentage van de tiener-popmuziek, dat het plat is en reductionistisch? Je zou haast gaan denken dat er niets anders is in het leven dan platte lust. Liefde en respect en intimiteit en zorg voor elkaar, dat doet er niet toe.

Misschien komt het doordat ik ouder aan het worden ben dat dit soort clipjes me beginnen tegen te staan. Ik wens onze jeugd niet dit platte en reductionistische toe, maar juist iets dichterlijks, de bredere thematiek van de liefde.

Tranen in je ogen

Neem nou country-en-westernmuziek. In Nederland zijn er bijna geen liefhebbers van. Ik hoor het althans vrijwel nooit op de radio – ja, misschien een oude hit van Dolly Parton. Maar anders nauwelijks. Country-and-western, dat gaat hier door voor primitieve muziek van Amerikaanse hillbillies en rednecks. Maar als je de liedjes beluistert, valt onmiddellijk op dat ze een veel breder spectrum van het menselijk bestaan bestrijken en een veel rijkere thematiek hebben dan de door lust geobsedeerde tiener-popmuziek.

Tekst loopt door onder video.

Luister maar eens naar ‘I loved her first’ van de band Heartland. Het gaat over een vader die het tegen zijn schoonzoon heeft over zijn dochter. “Ik was haar nummer een”, zingt hij, “dat heeft ze me zelf verteld…ze betekent de wereld voor me… zorg dus goed voor haar.” Enzovoort. Je krijgt er tranen van in je ogen. Heel anders dan bij Katy Perry.

Lees meer van Naema Tahir.

Deel dit artikel

Misschien komt het doordat ik ouder aan het worden ben dat dit soort clipjes me beginnen tegen te staan