Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Jan Brusse 1921-1996

Home

FRED LAMMERS

De naam van de gisteren op zijn 75ste verjaardag in Cannes overleden Jan Brusse zal altijd verbonden blijven met Frankrijk. Zijn radioprogramma 'Paris vous parle' en zijn televisierubriek 'Hier Parijs, hier Frankrijk, hier Jan Brusse' (beide Avro) trokken brede belangstelling. Daarnaast waren er zijn columns in Elseviers Weekblad en zijn vele succesvolle boekjes over Frankrijk.

Dat hij journalist wilde worden, stond al jong voor Brusse vast. Dit in navolging van zijn vader, de acteur van het beroemde toneelstuk 'Boefje'. Zijn vader bleef zijn idool. Typerend daarvoor was dat Brusse jr. zijn artikelen schreef aan het eikenhouten bureau met de vele laadjes, dat zijn vader zo dierbaar was geweest. Niet met de schrijfmachine, laat staan met een tekstverwerker, maar met een pen. “Net zoals vader. Ik heb het idee dat ik vader continueer”, vertelde hij eens.

Niet dat zijn start in de journalistiek echt succesvol was. Bij zijn eerste werkgever, de Texelse Courant, werd hij na drie maanden ontslagen. Ze vonden hem 'onbekwaam en brutaal'. Precies zo verging het hem bij de Hoornse Krant. Na een eveneens korte loopbaan bij Het Vrije Volk, werd Jan Brusse kunstredacteur bij De Waarheid. Dat bracht hem in 1946 definitief naar Frankrijk. Omdat het communistische blad slecht van betalen bleek, zocht en vond Brusse meer zekerheid als Frans correspondent van De Groene Amsterdammer en Elsevier. En verder bij de Avro, een relatie die bijna 40 jaar stand hield. In de jaren '80 kwam er abrupt een eind aan, wegens verschillen van inzicht tussen Brusse en de toenmalige Avro- televisiedirecteur Wibo van der Linden over de journalistieke aanpak. Als reden voor het verbreken van de band voerde Brusse aan dat het hem niet meer mogelijk bleek er op een plezierige en onafhankelijke manier te blijven werken. En dat was een voorwaarde voor al zijn bezig zijn.

Frankrijk boeide hem als kind al, opnieuw door toedoen van zijn vader, die prachtig kon vertellen over de reizen die hij naar dat land maakte. Als HBS'er van 16 maakte Jan Brusse zelf kennis met Parijs, na daar in twee dagen liftend te zijn gekomen.

Ondanks zijn band met Frankrijk heeft Brusse zich nooit laten naturaliseren. Hij bleef zich ook een Rotterdammer voelen, die met een zekere afstand naar zijn nieuwe vaderland kon kijken. Hij was ook kritisch op Parijs, een stad die hij 'veeleisend' noemde. “Parijs leeft niet met jou, jij moet met Parijs leven”, was zijn ervaring. Dat veeleisende betrof ook het feit dat je in Parijs, wil je vrienden maken, een goede conversatie moet hebben en oorspronkelijk moet zijn.

Op het eind van zijn leven gaf Brusse toe, dat Parijs hem 'inspiratie en wijsgerigheid' had gegeven.

Over op het eerste gezicht simpele belevenissen wist Brusse pakkend te schrijven en te vertellen. Hij werd een beetje een familielid van ontelbare landgenoten. Dat ging zo ver, dat onbekenden soms zijn hulp inriepen als ze in Parijs iets waren verloren.

Tot zijn vele bewonderaars behoorde ook Simon Carmiggelt. Hij bekende bij het lezen van Jan Brusse altijd zin te krijgen de trein naar Frankrijk te nemen.

Jan Brusse was ook te porren als reclamester. Hij werd de promotor van een bekend merk Franse cognac. Voordat hij die bij de Ster ging aanprijzen had hij ze wel eerst met een groepje vrienden uitvoerig gekeurd.

Deel dit artikel