Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Inteelt honden niet serieus aangepakt

Home

Hans Baaij & Pablo Moleman

Met de klok mee, vanaf linksboven: een mopshond, een chihuahua, een shar-pei en een Engelse bulldog. © Colourbox
Opinie

HANS BAAIJ EN PABLO MOLEMAN   De maatregelen om inteelt bij honden aan te pakken zijn ongeloofwaardig en doorzichtig, betogen Hans Baaij en Pablo Moleman van Dier&Recht.

Sinds de jaren tachtig weet iedereen binnen de rashondenwereld dat veel hondenrassen door selectie op een extreem uiterlijk en inteelt doodziek zijn. Eveneens sinds de jaren tachtig presenteert de Raad van Beheer voor de Kynologie, de koepelorganisatie van de rashondenfokkers, om de zoveel tijd een plan van aanpak om de erfelijke aandoeningen terug te dringen. De laatste twee, in 2008 en 2010, hebben net zo weinig opgeleverd als die ervoor. En nu is daar 'Fairfok', het plan voor een keurmerk voor gezonde honden, dat deze week in Trouw werd gepresenteerd.

De nieuwste maatregel van de Raad van Beheer is een DNA-database, die de basis vormt van Fairfok. Van elke pup wordt het DNA in een grote database opgeslagen. "Zien we afwijkingen toenemen of te nauwe verwantschappen ontstaan, dan kunnen we als Raad van Beheer direct actie ondernemen" aldus voorzitter Ingeborg de Wolf.

Geen oplossing
Voor de leek klinkt zoiets zeker robuust wetenschappelijk en innovatief. Maar in werkelijkheid beschikt de Raad al lang over een database met afwijkingen, die overigens niet toegankelijk is voor consumenten en zelfs niet voor fokkers. Ook de verwantschap tussen rashonden is bekend: de Raad houdt al vele decennia de verwantschappen bij en verkoopt die informatie in de vorm van stambomen. De DNA-database biedt verder geen oplossing voor de problemen die er nu zijn. Bruikbare resultaten kunnen wel tien jaar op zich laten wachten.

Ook om andere redenen is een DNA-database van weinig nut: veel hondenrassen zijn zo verziekt dat het uitselecteren van ziektes - ook met een DNA-database - al niet meer mogelijk is. Neem de cavalier: 95 procent heeft een misvormde, te kleine schedel, 40 procent hartruis op jonge leeftijd, 25 procent knie- en 30 procent oogaandoeningen, 40 procent de oorziekte PSOM en 10 procent heupdysplasie.

De nieuwe DNA-database doet ook niets aan erfelijke aandoeningen die ontstaan door een extreem uiterlijk. Te kleine schedels, kromme poten, te veel haar, een platte neus: dit soort uiterlijke kenmerken zijn vastgelegd in voorschriften van rashondenverenigingen en de Raad wekt niet de indruk die rasstandaarden te willen aanpassen.

Geheime informatie
De nieuwe DNA-database lijkt dus weer een volgend plan te zijn in een reeks van plannen die vooral beogen uitstel en mist te creëren. Natuurlijk heeft een DNA-database wel enige toegevoegde waarde. Zo kunnen honden die drager zijn van een (onzichtbare) erfelijke aandoening, eenvoudiger gelokaliseerd worden. Hiervoor moeten wel peperdure DNA-markers ontwikkeld worden. Aangezien het er niet op lijkt dat de Raad van Beheer van plan is zulke markers op grote schaal te laten maken, rest de vraag: waarom dan toch een DNA-database invoeren? De Raad beschikt immers nu al over veel nuttige informatie, maar die informatie is geheim en wordt merkwaardig genoeg niet gebruikt om erfelijke aandoeningen terug te dringen.

Aan het slot van het Trouw-artikel komt de aap uit de mouw: de DNA-database en het 'fairfok' keurmerk moeten er voor gaan zorgen dat de leden van de Raad van Beheer meer honden kunnen verkopen en de Raad van Beheer meer stambomen.

Wat naast de verkoop van stambomen ook een rol speelt, is nieuwe wetgeving die 1 juli van kracht wordt. Deze wetgeving verplicht fokkers om, voor zover mogelijk, te voorkomen dat erfelijke aandoeningen aan nakomelingen worden doorgegeven. Terecht hebben fokkers van rashonden grote angst voor de gevolgen van deze wet.

Het lijkt erop dat de DNA-database er vooral komt om te laten zien dat de fokkers al het mogelijke in het werk stellen om erfelijke aandoeningen te voorkomen. In dat geval is de DNA-database niet meer dan een opzichtige (maar waarschijnlijk vergeefse) poging om te ontsnappen aan de aansprakelijkheid door de nieuwe wetgeving.

Hans Baaij en Pablo Moleman: voorzitter Stichting Dier & Recht; bioloog Dier & Recht

Lees verder na de advertentie
Veel hondenrassen zijn zo verziekt dat het uitselecteren van ziektes al niet meer mogelijk is


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Veel hondenrassen zijn zo verziekt dat het uitselecteren van ziektes al niet meer mogelijk is