Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

In theorie is de Socialistische Partij heel democratisch

Home

Harry van Bommel benadrukte het een maand geleden in Trouw: de SP is een sociaal-democratische partij. De nummer twee van de SP, Renske Leijten, deed het hem afgelopen zaterdag in NRC na: 'We zijn een sociaal-democratische partij: we doen mee aan de democratie, we zijn sociaal'. Dat de SP sociaal is weet iedereen. Maar hoe democratisch is de Socialistische Partij?

Immers, ook Geert Wilders doet mee aan de democratie, maar echt democratisch kan niemand zijn partij noemen. Bij de SP kan een club als de G500, met vijfhonderd fanatieke jongeren, geen poot aan de grond krijgen. Individuele leden kunnen immers niet zomaar naar het partijcongres en daar meestemmen. De 150 afdelingen beslissen zelf wie ze naar het congres afvaardigen. Dat klinkt nogal ondemocratisch.

De secretaris van de SP, Hans van Heijningen, zegt hierover: 'Is het democratisch dat een lid dat maar eens per jaar even zijn gezicht laat zien naar een congres mag? Of is het eerlijker dat de leden die zich enorm inzetten voor de partij er heen mogen?' Van Heijningen vindt het aan de media om te kijken of een congres een georkestreerde voorstelling is met veel ontevreden bezoekers of dat de SP-achterban content is over hoe de partijbijeenkomst verloopt.

SP-congressen worden ook wel applausmachines genoemd: gelegenheid tot vragen of opmerkingen vanuit de zaal is er immers niet. De microfoons tussen het publiek, die bij andere politieke partijen tot het interieur horen, ontbreken in de congreszalen van de SP. Die zijn niet nodig want de discussie is namelijk al uitgebreid in de afdelingen gevoerd, verduidelijkt de SP.

En dan zijn er nog de partijraden: 'het hoogste orgaan van de SP' noemen ze het zelf. Zo'n vijf keer per jaar komen op de partijraad de 150 afdelingvoorzitters en het partijbestuur van 33 leden bijeen. Daar kunnen de afdelingen het bestuur wijzen op wat hen dwarszit of met het bestuur meedenken over de plannen.

De laatste partijraad was op 24 juni. Partijvoorzitter Jan Marijnissen had drie zaken met de afdelingen te bespreken. Het waren bijna hamerstukken. Alleen het voorstel hoe om te gaan met het ingewikkelde vraagstuk van de 'democratisering van de economie' leverde vragen uit de zaal op. Helaas werden die niet beantwoord. Marijnissen maakte vervolgens zijn reputatie van bullebak waar. Hij snauwde naar het lid dat tegen zijn voorstel was en liet hem nauwelijks uitpraten. 'De enige macht van het bestuur is de kracht van de overtuiging', zegt SP-Kamerlid en lid van het partijbestuur, Ronald van Raak. Nou, die overtuigingskracht heeft Marijnissen wel.

Je moet van goeden huize komen wil je een kans maken in een discussie met de voorzitter. Maar de mogelijkheid tot debat is er wel. Heel democratisch dus. Een beetje getrapte democratie, maar ook bij de andere politieke partijen, zo heeft de G500 inmiddels ook ontdekt, is het voornamelijk een klein clubje partijtijgers dat de dienst uitmaakt.

De SP is dus sociaal en democratisch. Is de Socialistische Partij daarmee ook sociaal-democratisch? Van oorsprong is de sociaal-democratie een gematigde vorm van socialisme. Bij de SP schieten veel woorden te binnen, maar gematigd is er daar vooralsnog niet één van.

Ingrid Weel is politiek redacteur. Lex Oomkes is met vakantie.

Deel dit artikel