Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

In Rotterdam-Zuid moet je lullen en prutsen

Home

Reimar von Meding en architect-partner van KAW architecten en adviseurs te Rotterdam

Opinie

De projecten om Rotterdam-Zuid te verbeteren worden steeds groter en abstracter. Gewoon beginnen, dat werkt veel beter.

'Sterker door strijd' is de wapenspreuk van Rotterdam. Het had ook kunnen zijn 'niet lullen maar poetsen'. Op Rotterdam-Zuid daarentegen is het meer: 'lullen en prutsen'.

Ondanks een lange geschiedenis van vernieuwingsprogramma's wil de vooruitgang van de wijken ten zuiden van de Maas maar niet lukken. In de jaren zeventig en tachtig was het 'stadsvernieuwing van Feyenoord', in de jaren negentig werd het 'Kop van Zuid', daarna kwam het 'Pact op Zuid' en nu hebben we een 'Nationaal Programma Zuid'.

Kortom: de aandacht verschuift steeds meer van een wijk waar mensen wonen naar een abstract nationaal programma.Het lijkt alsof men probeert de opgave almaar groter te maken. In de tussentijd wordt vooral de afstand met de bewoners van de wijken groter. Terwijl we één ding geleerd zouden moeten hebben: sociale stijging en vooruitgang realiseer je het beste mét de mensen waar het om gaat.

Er is best geld, maar het kan maar één keer worden uitgegeven. En er zal niets extra's van het Rijk bij komen. Verspilling is dus uit den boze. In het industriële productieproces heeft men hiervoor het 'lean' werken uitgevonden: alles staat in het belang van de klant, alles wat daar niet toe dient, wordt radicaal geëlimineerd. Verschillende handelingen sluiten naadloos op elkaar aan en de kwaliteit van de onderdelen moet extreem hoog zijn. Zo zou het ook moeten gaan op Zuid.

Wil je met mensen in gesprek gaan over hun persoonlijke situatie, dan moet je ze eerst zien te bereiken. Iedereen die bij een woningcorporatie of gemeente werkt, weet hoeveel energie en kosten hiermee gemoeid zijn. De afdeling communicatie maakt een plan, mensen in het veld gaan ermee aan de slag, de resultaten gaan naar de afdeling die plannen maakt, die sturen het door naar degene die het uiteindelijk uitvoert, enzovoorts. Bij elke stap gaat informatie verloren en ontstaat vertraging.

Dit proces kun je ook omkeren en integraal benaderen. Begin bijvoorbeeld bij de uitvoering: als je een woning renoveert, kom je automatisch bij iedereen binnen en je hebt contact. Je moet natuurlijk niet de loodgieter vragen een gesprek over opleidingskosten met de bewoner te voeren. Stuur iemand mee die verstand heeft van sociale programma's en je bespaart niet alleen de kosten voor een duur communicatietraject, maar je kunt ook direct en concreet handelen.

Rotterdam kan grote projecten prima aan, als er sprake is van een eenduidig probleem. Maar Rotterdam-Zuid kent geen eenduidig probleem. Alleen al het aantal belanghebbenden is grofweg 200 keer zo groot als bijvoorbeeld bij het project rond het Centraal Station in Rotterdam, dat ook al enorm is. Door de opgave op Zuid constant als één project te benoemen, is het onmogelijk geworden ergens te beginnen.

Rotterdam zou meer in de kleine projecten moeten geloven. Er moeten 35.000 woningen worden gerenoveerd, waarvan 23.000 van particulieren. Een complexe opgave. Maar je zou ook morgen kunnen beginnen met de renovatie van één woning! Direct beginnen en laten zien dat je iets doet, levert meer vertrouwen op dan beloftes en plannen. Je bent geloofwaardig en kunt rekenen op spin-off.

Rotterdam zou zich moeten ontdoen van het 'Nationaal Programma'. Er komt toch geen geld van het rijk, alleen advies en expertise. Laten we ook Haagse ambtenaren naar Rotterdam-Zuid kijken? Maak het probleem alsjeblieft niet nog groter!

Doop het nationaal programma om naar een nationaal onderzoek: laat rijksambtenaren opschrijven hoe ze in Rotterdam omgaan met stadsvernieuwing in een nieuw tijdsgewricht. Daar kun je wat mee elders in het land en dat is pas echt van nationaal belang!

Deel dit artikel