Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

In het kind is de mens op zijn mooist

Home

Bart Ongering

Bart Ongering © Maartje Geels
Column

Vrijdagmiddag half drie. De laatste lessen van de week zijn net gestart wanneer de deur aan het einde van de gang met enthousiasme wordt opengegooid. Ik kijk op omdat ik hun stemmen herken. Plaatsen kan ik hen nog niet, want leerlingen van nu zijn het niet. Het zijn volwassen stemmen. "Meester, nog steeds hier!"

"Danilio, Raymond, Joshua."

Lees verder na de advertentie

Een voor een geven ze mij een knuffel.

"Nog altijd vrienden?"

"Sinds dag één meester, op de basisschool. Onze vriendschap gaat diep."

"Hoe gaat het, jongens?"

"Hbo, meester. International Business. Nog steeds samen in een klas."

Hun ongedwongen lach brengt me terug naar hun mid­del­ba­re­school­tijd

Hun ongedwongen lach brengt me terug naar hun middelbareschooltijd. Een jaar of acht terug gaf ik ze les in de onderbouw, waar wij de kinderen in heterogene groepen bij elkaar zetten. Het waren jongens met smalle schouders en grote dromen. De overslaande stemmen verraadden het kind in hun lange lichamen. Jongens met spillebenen die grote stappen wisten te zetten. Kinderen die hun eigen helden wilden zijn.

"Meester, weet u nog wat u toen zei? Dat wij met alleen lachen onze diploma's niet zouden halen."

"Dat weet ik nog. Zo zie je maar: ook de docent zit er weleens naast."

Twee jaar later deden zij alle drie Engels boven hun schooladvies. Met die aantekening mochten zij naar mbo niveau-4, waar klasgenoten op een lager niveau begonnen.

Op de middelbare school kan de volwassen wereld nog mooi lijken

Vriendschap

Op de middelbare school kan de volwassen wereld nog mooi lijken. Aan mij de taak om die optimistische kinderen hun kans te geven. Op de middelbare moet de lijn tussen kinderwensen en het uitkomen ervan op haar dunst zijn. Bij ons op school bekijken we na twee jaar het schooladvies van groep acht. Soms stellen we het bij. Een enkele keer naar beneden, veel vaker naar boven. Goed differentiëren creëert kansen voor de leerling. Omdat ik hen Engels op een hoger niveau liet doen, kregen deze drie jongens een duwtje richting hun tweetalige opleiding. Nu staan ze weer tegenover mij. Hun lijven veel groter, hun stemmen voller dan die van mij. Hun lach is hetzelfde gebleven, evenals de vriendschap tussen de drie.

Kennisoverdracht en niveau zijn belangrijk, maar soms doet dat er even niet toe. In het kind is de mens op zijn mooist. Daarom, vooral daarom, moet school een ontmoetingsplek zijn. Het mooie is dat vriendschap niet met het opleidingsniveau verbonden is.

Hun eindeloze lach en eeuwige vriendschap heeft hen ver gebracht. Joshua, Danilio en Raymond werden aan het eind van hun middelbareschooltijd kampioen en promoveerden naar een hogere divisie. Deze jongens geloven niet in de kloof die ons onderwijs teweegbrengt, ze gaan er met grote stappen overheen.

Deel dit artikel

Hun ongedwongen lach brengt me terug naar hun mid­del­ba­re­school­tijd

Op de middelbare school kan de volwassen wereld nog mooi lijken