Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

In deze dollarfabriek wordt 1,1 miljard per dag gedrukt

Home

Hans Nauta

Controle van 1-dollarbiljetten in de drukkerij van het Bureau of Engraving and Printing in Washington. © Reuters

Ook in het digitale tijdperk draait de dollarfabiek in Washington overuren. De drukkerij is trots op het industriële ambachtswerk.

Het is een vervreemdend beeld, zo’n stapel geld, vers van de pers. Op een pallet gaan 10.000 vellen. Elk vel bevat 32 biljetten van 20 dollar, die straks in een machine van elkaar worden losgesneden. Opgeteld ligt daar dus 6,4 miljoen dollar op een hoop. Bezoekers van de ‘Geldfabriek’ in Washington staan te hoofdrekenen en kijken verlekkerd toe. Achter glas, dat wel.

Lees verder na de advertentie
De groene kleur van de biljetten heeft een psychologisch effect: ze straalt kracht en stabiliteit uit. Vertrouwen is cruciaal voor geld

Geldfabriek is de bijnaam die de Amerikaanse overheidsdienst ­Bureau of Engraving and Printing (BEP) zelf gebruikt voor de drukkerij waar het sinds 1864 dollars produceert. Het gebouw aan 14th Street oogt als een onneembare vesting, met een classicistische voorgevel en beveiliging rondom. Maar het ­publiek kan toch een kijkje nemen en ziet dan dat dollars drukken vakwerk is. Een industrieel ambacht in het digitale tijdperk.

1,1 miljard per uur

De graveerders die met hun mesjes en ander gereedschap de drukplaten van portretten en illustraties voorzien hebben een training van tien jaar achter de rug. Drukkers controleren met de loep of de kleuren op de juiste plaats staan. Inspecteurs buigen en rollen zo’n stapel vellen tot ze soepel genoeg zijn voor de controlemachine met camera. Die camera ziet bijvoorbeeld of het watermerk op de juiste plek zit.

In Washington worden biljetten van 1, 5 en 20 dollar gemaakt. De overige dollarbiljetten komen uit Fort Worth in Texas, waar sinds 1992 een tweede productielocatie zit. ­Samen produceren beide drukkerijen maximaal 1,1 miljard dollar. Per etmaal. Dat bedrag heeft niet zoveel te maken met de oplopende staatsschuld van de Verenigde Staten. Bijna alle biljetten zijn bedoeld om versleten exemplaren te vervangen.

Een verse stapel vellen met twintig-dollar-biljetten in het Bureau of Engraving and Printing in Washington, DC. © AFP

Niet dat geld snel slijt. Het ‘papier’ bevat 25 procent linnen en 75 procent katoen, waardoor het goed blijft in de wasmachine. En het is sterk: volgens BEP scheurt een biljet pas nadat het 4000 keer is dubbelgevouwen in beide tegengestelde richtingen. Munten worden op andere locaties gemaakt, door de United States Mint.

Greenback

Zacht dreunende drukpersen geven het gebouw een snelle hartslag. De eerste brengt de achtergrondkleuren aan, beide zijden tegelijk. De inkt is smeuïg als pindakaas. Door naar de volgende afdeling: machines voor het zwart en voor het groen. Zwart voorop, voor de portretten van historische figuren. Groen achterop – vandaar de bijnaam greenback voor de dollar.

Een machine verpakt dollarbiljetten tot stapeltjes. © AFP

Kleur werd geïntroduceerd vanwege de opkomst van de fotografie in de negentiende eeuw. Vervalsers konden biljetten opeens gemakkelijk kopiëren. Kleur maakte dat veel lastiger. Toen in 1929 nieuwe biljetten werden geïntroduceerd, was het groene pigment in grote hoeveelheden beschikbaar. Maar groen was niet alleen een praktische keuze. Het heeft volgens BEP ook een psychologisch effect: het straalt kracht en stabiliteit uit. Vertrouwen is cruciaal voor geld.

Sterretje bij het serienummer

Verderop voegen machines het zegel van het ministerie van financiën toe, net als het serienummer in groen. Dan de handtekening van de minister nog, die staat sinds 1914 op de biljetten. Steven Mnuchin, de huidige minister, schrijft een stuk duidelijker dan zijn voorganger Jacob Lew. President Obama grapte dat diens slordige handtekening, een hoop rondjes aan elkaar, de waarde van het geld weleens kon aantasten.

Worden biljetten met een serienummer alsnog afgekeurd, dan vult een nieuw biljet dat gat in de reeks op. Zo’n biljet dat een afgekeurd exemplaar vervangt, is te herkennen aan een sterretje bij het serienummer. Vellen snijden tot losse biljetten, losse biljetten bundelen tot pakjes, pakjes samenvoegen tot een pakket, het gebeurt verder vrijwel automatisch.

In werkelijkheid zijn die stapels dollars nog niet zoveel waard. In de geldfabriek hebben de biljetten hun productiewaarde: linnen, katoen, inkt. Maximaal twintig cent per biljet. Pas als de centrale bank de biljetten registreert en in circulatie brengt, schiet de waarde de lucht in.

Lees ook:

Een steeds populairder idee in de VS: meer belasting voor de rijken

Pak de rijken aan met hogere belastingen. Een meerderheid van de burgers in de VS wil dat, een club van miljonairs – trotse ‘verraders van hun klasse’ – lobbyt er hard voor. Langzaam maar zeker wordt het een politiek thema.

Deel dit artikel

De groene kleur van de biljetten heeft een psychologisch effect: ze straalt kracht en stabiliteit uit. Vertrouwen is cruciaal voor geld