Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

x

In de oorlog swingen op Bob Marley

home

Henriëtte Lakmaker

Net terug uit Soedan, verbijt Willemijn Verloop van War Child Nederland zich bij de beelden van meegezeulde kinderen op de vlucht uit Kosovo: de volgende doelgroep dient zich alweer aan.

Het autootje van War Child startte niet, toen Willemijn Verloop wilde wegrijden bij het kantoor van Marco Borsato. Dus belde de zanger met Volkswagen, en binnenkort least War Child een splinternieuwe VW. Zo gaat dat in de wereld van de vrijgevige jetset: de liefdadigheid hangt van toeval aan elkaar.

Voor War Child, de organisatie die kinderen in oorlogsgebieden steunt, werkt het. Verloop is blij met 'beschermheren' als Borsato en tenor Luciano Pavarotti en met de steun van Golden Earring-drummer Cesar Zuiderwijk en U2-zanger Bono.

De directeur zit met het gezicht in de zon in een Amsterdamse grachtentuin, achter het kantoor: een souterrain vol dozen met folders en T-shirts met kindertekeningen uit Soedan. Vorige maand was War Child veelvuldig in tv-spotjes te zien. Sindsdien rinkelt de telefoon de hele dag.

Nu de volgende 'doelgroep' in en om Kosovo per uur aanzwelt, heeft de vrijwilligster binnen geen moment rust meer; de ene na de andere donateur meldt zich, zowel particulieren als bedrijven. De eerste drie vrachtwagens vol medicijnen, kleding en fruit zijn al vertrokken. Binnenkort trekt de Nederlandse vestiging van War Child naar een verlaten fabriek aan een mindere gracht.

Verloop: ,,Na de spotjes van Borsato en uitzendingen op BNN zijn we inmiddels heel bekend, maar we zijn nog steeds klein en dat willen we blijven. Donateurs moeten hun geld niet kwijtraken aan een enorme organisatie, met aparte afdelingen voor public relations en fondsenwerving.'' Ze draaien met vier fulltimers, een parttimer en een legertje vrijwilligers.

Jong, dynamisch, Borsato: de Nederlandse directeur is pas dertig, War Child zeven, en dat is de kracht van deze nieuwe loot tussen grote organisaties als Artsen zonder grenzen en Terre des hommes. Verloop raakte begeesterd door de eerste acties van War Child in Bosnië, in 1993. Ze zag in het belegerde Mostar de vervreemdende aanblik van 'een paar gekken' met sambaballen en triangels: Engelse muziektherapeuten gingen daar workshops geven. Verloop liep mee. ,,Ik raakte diep onder de indruk van die stille, introverte groep kinderen die binnen een uur veranderde in een dansende, uitgelaten bende. Dit wil ik ook, dacht ik.''

Haar woordenstroom onderbreekt ze alleen voor de, aarzelende, vertaling van een Engelse term - bijverschijnsel van een internationale carrière. De idealist in haar liep het ene blauwtje na het andere, toen ze achtereenvolgens bij de Verenigde Naties en de Raad van Europa werkte. Veel papier, weinig actie. Het Council for Action, een lobby van Europese parlementariërs om internationale aandacht voor de Balkancrisis, leek nog het meest op wat ze eigenlijk wilde. Als een heraut reisde ze heen en weer tussen Straatsburg en Joegoslavië - het Westen wilde niet luisteren.

De pragmatische aanpak van War Child sprak haar aan. ,,War Child begon heel basaal: met brood. Ze kochten een mobiele bakkerij van het Britse leger. Tijdens de ergste beschietingen bakten bakkers, dokters en advocaten de hele dag door. Toen ze aan Bosnische kinderen vroegen wat ze het meest misten, was dat niet voedsel of kleding, maar afleiding: gitaarsnaren, een drumstel, of de laatste cd van U2.'' Grinnikend vertelt ze over de Bob Marley-expositie die vervolgens het land werd binnengesmokkeld. ,,Midden in de oorlog stonden ze op reggae te swingen.''

Sindsdien is muziektherapie de rode draad door het werk van War Child. In het Pavarotti Muziekcentrum in Mostar worden getraumatiseerde kinderen weer rustig door de lage tonen van de Afrikaanse djembé. Leerlingen uit het Kroatische én Bosnische deel van de stad, sinds de vernietiging van de beroemde brug in tweeën gedeeld, volgen workshops van techno-house tot wereldmuziek. Er zijn muziekprojecten in het Zuid-Afrikaanse Durban en Tjetsjenië.

De activiteiten zijn in de loop der jaren uitgebreid, afhankelijk van de behoeften: er is een blindenschool in Sarajevo, een school in Pakistan voor gevluchte Afghanen, in Soedan krijgen straatkinderen teken- en schilderlessen. ,,We benadrukken niet het zielige van de kinderen, maar hun kracht. Dat is een nieuw soort hulpverlening. In oorlogsgebieden vallen altijd gaten in de hulpverlening en wij zijn flexibel genoeg om daar in te springen.''

Samen met stichting Motherhood stuurt haar organisatie kinderpakketten met dekens, dassen, wanten en speelgoed naar de vluchtelingenkampen rond Kosovo. ,,We hebben daar niet van die rondscheurende jeeps en dure kantoren, maar we werken met lokale medewerkers of sluiten ons aan bij initiatieven ter plekke. In Olovo, frontlijn Bosnië in 1995, ondersteunden we moeders die op school maaltijden verzorgden, zodat de kinderen toch te eten kregen.''

Westerse (muziek)therapeuten trainen plaatselijke hulpverleners, waarna deze zelf de workshops voortzetten. Werkt de War Child-methode? Gezien de felle reactie mag daar kennelijk niet aan worden getwijfeld. ,,Ik zag het pas nog in Khartoem. Daar komen elke dag honderden straatkinderen uit Zuid-Soedan opdagen voor de voetbalcompetitie, stipt op tijd om hun voetbalschoenen in ontvangst te nemen. Tussen de wedstrijden door vragen de trainers waar ze vandaan komen, wat hun verhaal is. Het gaat niet alleen om traumaverwerking. Door het dagelijkse contact wennen kinderen weer aan regelmaat, net zolang tot ze mee kunnen doen in het gewone schoolleven.''

Haar drang tot het verrichten van goede daden kan Verloop niet goed verklaren. Haar vader is ook directeur, maar dan bij een grote beleggingsmaatschappij. Terugziend op haar kindertijd beseft ze dat ze erg verwend is, zegt ze. ,,Tegelijk kon ik altijd mijn gang gaan. Mijn ouders maken zich nog steeds niet ongerust als ik weer eens drie weken weg ben. 'Oh, ben je er weer?', vragen ze dan.''

Ze studeerde geschiedenis in Leiden en Amsterdam en leerde daar dat de mensheid nauwelijks tot niets opsteekt van het verleden. Maar daarom hoeft ze nog niet stil te zitten. ,,Ik wil handelen, resultaten zien. Als ik bij een project ben zoals net in Soedan, dan voel ik me goed. Dan kan ik wat doen, ik ben bij de mensen om wie het gaat. Het probleem begint als ik het vliegtuig terug neem. Zodra ik instap, komen de schuldgevoelens. Wij kunnen wegzappen bij ellende, zij zitten er middenin.''

Vol woede en 'extreem gefrustreerd' ziet ze het nieuws aan over Kosovo, ,,maar je heet War Child, dus doen we er wat aan. Natuurlijk word ik af en toe moedeloos, maar dat ene zwerfkind in Soedan dat uteindelijk op een prestigieus college kan studeren, sterkt me weer. Dan denk ik niet: ja, maar er zijn er nog tien miljoen.''

Vanavond vindt in theater Carré in Amsterdam een benefietconcert plaats. De opbrengst is bestemd voor de stichting War Child, die er gevluchte kinderen uit Kosovo mee helpt. Aanvang 23.55 uur. Toegangskaarten, afhankelijk van de rang, van fl. 40 tot fl. 100.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.

Deel dit artikel

Advertentie

Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang tot Trouw.nl.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.