Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

In Australië krioelt het van de gifdragers

Home

Wim Boevink

© Wim Boevin000

Misschien heeft het bericht ook u bereikt, het was even wereldnieuws, misschien bij gebrek aan ander wereldnieuws. Hoe dan ook, een passant in de Australische stad Perth hoorde vanuit een huis een hysterische man ‘Why don’t you die!’ roepen (waarom ga je niet dood), terwijl een kind hartstochtelijk huilde.

Hij alarmeerde onmiddellijk de politie ( je belt daar nul-nul-nul); die was snel ter plaatse. Om tot aller opluchting vast te stellen dat de doodsverwensing niet het kind gold, maar een spin. De schreeuwende man leed aan arachnofobie, een enorme angst voor spinnen.

Lees verder na de advertentie

De Engelse krant The Guardian berichtte nog dat een soortgelijk incident zich in 2015 had voorgedaan in Sydney; daar was een uitzinnige man aangetroffen die meubels naar een spin smeet.

Wereldnieuws bij gebrek aan wereldnieuws; en toch kon ik met de mannen in kwestie meeleven, overigens zonder mezelf tot de arachnofoben te rekenen.

Immigrantenkind

Mij gaat het hier om Australië, dat wonderlijke continent met zijn heel ­eigen flora en fauna; naar het schijnt komt 80 procent ervan uitsluitend in Australië voor.

U zult Australië de komende tijd wat vaker in deze kolommen zien opduiken. Dit houdt verband met een voorgenomen reis in maart van dit jaar, een reis met mijn broers en mijn zus, een reis ook terug naar de vroege jeugd die ik er als immigrantenkind beleefde.

Tot een van de vele bijzonderheden van het land behoort dat het het leefgebied vormt van de meest giftige dieren op aarde. Al enige jaren geleden schafte ik de gids ‘Australia’s Most Dangerous Spiders, Snakes and Marine Creatures’ aan. De ondertitel luidde: ‘Identifica-

tion and First Aid’. Als je uit een land komt waar het gevaarlijkste dier een teek is, dan is deze opsomming wel even andere koek.

Slangen, spinnen, mieren, wespen, schorpioenen en rupsen – het krioelt er van de gifdragers. Om van de kwallen en andere zeedieren nog maar niet te spreken.

Tentakels

Ik begreep die mannen wel, van wie ik vermoed dat ze voorheen lang in Europa hebben gewoond, want bij een spin in Australië moet je op je hoede zijn. De Atrax robustus (Sydney tunnel webspin) of de Latrodectus hasselti (rode rugspin) kunnen gevaarlijk bijten en de van zichzelf al nerveuze auteur Bill ­Bryson, die een tamelijk hilarisch ­Australiëboek schreef (‘Downunder’) vermeldde met afgrijzen hoe een beet van de tunnelwebspin je zou laten ­stuiteren, blauw worden en sterven.

Dat was overigens nog niet de gruwelijkste wijze waarop je aan je eind kon komen. Het giftigste wezen op ­aarde is de ‘box jellyfish’, de Chironex fleckeri, een kwallensoort met dertig of veertig, soms drie meter lange tentakels die bij aanraking een hevige pijn veroorzaken.

En dan is, wat Bryson betreft, ‘hevig’ nog een understatement. Hij beschrijft het geval van een zwemmer bij Cairns in 1992, die gillend en onder de striemen uit het water kwam en heftig schokkend in elkaar zakte. Hulpdiensten snelden toe en spoten hem vol morfine, maar – hoe huiveringwekkend – zelfs in bewusteloze en verdoofde staat bleef de man gillen.

Ik heb in mijn gids vooral het hoofdstukje ‘First Aid’ gelezen, de eerste hulp, en onthouden dat je niet in ­paniek moet raken, drukverband bij je moet hebben en heel veel azijn. 

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. 
Lees meer afleveringen van zijn Klein Verslag op trouw.nl/kleinverslag.

Deel dit artikel