Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ik wreef mijn ogen uit, maar het bericht bleek echt te kloppen

Home

Elma Drayer

© thinkstock
Column

In mijn stevig gereformeerde jeugd heette de periode waarin wij ons op dit moment bevinden de 'lijdenstijd'. In mijn herinnering waren de zondagse diensten zo mogelijk nog somberder dan in de rest van het jaar, maar verder merkte je er weinig van. Alleen een huwelijkssluiting werd in dit tijdvak geloof ik ongepast gevonden.

Dat is sindsdien behoorlijk veranderd, heb ik begrepen. De term lijdenstijd maakte plaats voor 'veertigdagentijd'. En onder protestanten schijnt het tegenwoordig en vogue te zijn om in de zes weken voor Pasen de vasten te betrachten - eeuwenlang een gewoonte die alleen onder aanhangers van de moederkerk in zwang was. In de protestantse variant zijn lekkernijen en alcohol taboe, vleesmaaltijden ook. De heel ijverigen, heb ik me laten vertellen, leggen zichzelf daarnaast een internetverbod op.

Niks op tegen, natuurlijk. Je kunt wellicht veel van rooms-katholieken zeggen, dat ze van huis uit meer oog hebben voor de kracht van rituelen staat buiten kijf. Dus dat protestanten die zoetjesaan overnemen - wie zal ze ongelijk geven?

Vrienden van Sabeel
En nu las ik dat de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) zelfs niet langer terugschrikt voor de zogeheten 'kruisweg': het van oorsprong katholieke gebruik om op Goede Vrijdag een rondgang te maken langs veertien 'staties' die Christus' lijdensgang verbeelden. Preciezer: de PKN subsidieert een clubje dat vindt dat je je daarbij exclusief dient te concentreren op het hedendaagse lijden van één volk.

Onder ons gezegd en gezwegen: ik wreef mijn ogen toch even uit. Maar het bleek wis en waarachtig te kloppen.

Sinds enige jaren verspreidt de Stichting Vrienden van Sabeel ('Oecumenisch centrum voor Palestijnse bevrijdingstheologie') een boekje dat 'De kruisweg van de Palestijnse christenen' heet. De uitgave, tot stand gekomen met financiële steun van de PKN, spoort de gelovigen aan om tijdens de veertigdagentijd 'meditatieve wandelingen' te maken.

Dat kunnen ze doen aan de hand van teksten als: "Wie diep in de levens van de Palestijnen kijkt, kan de kruisen zien die veel Palestijnen dragen." En: "Veel Palestijnen beleven de gebeurtenissen van Goede Vrijdag elke dag. Hun kruisweg is lang en zwaar. Hun lijdensweg lijkt eindeloos en hopeloos." En: "We openen onze ogen voor het eerste begin van verwoesting, veroorzaakt door het ontstaan van de Staat Israë¿l." Achterin staat een lijst 'aanbevolen boeken' die onder veel meer een werkje van de bekende auteur Dries van Agt bevat.

Bron van Alle Kwaad
Ik werd op de publicatie attent gemaakt door een open brief van twee boze dominees, afgelopen dinsdag afgedrukt in het Reformatorisch Dagblad. Zij ergeren zich aan de lachwekkende gelijkschakeling in de brochure van Christus' lot met dat van de Palestijnen. Nog meer ergeren ze zich aan het feit dat het boekje met geen woord rept over de 'dodelijke terreur tegen Israël' van Palestijnse zijde. Na een lange traditie van anti-judaïsme binnen het protestantisme, concluderen ze, is er nu sprake van 'kerkelijk antizionisme'. Waarna ze de PKN oproepen om de banden met de Vrienden van Sabeel eindelijk eens te verbreken.

Leuk geprobeerd, jongens, maar dat zal echt niet gebeuren.

Daarvoor is het concept van Israël als Bron van Alle Kwaad op Deze Hele Wereld te aantrekkelijk. En te diep ingedaald. Zelfs onder protestanten die beter zouden moeten weten.

Lees verder na de advertentie

 
De Protestantse Kerk in Nederland schrikt zelfs niet langer terug voor de zogeheten 'kruisweg'



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie