Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ik wil voor mijn leerlingen stemmen

Home

Bart Ongering

© Maartje Geels
Column

Het is 15 maart, de dag dat Nederland zijn stem voor de Tweede Kamerverkiezingen uitbrengt. Ik fiets naar school en denk aan de verkiezingen, benieuwd naar ons land dat er morgen een beetje anders uit gaat zien. Ik parkeer mijn fiets in de stalling en loop mijn school in.

Met de stempas in mijn hand loop ik naar de stembus, daar mijn school naast een klankkast van 1600 jongeren ook een stemlocatie is. Ik denk terug aan een kringgesprek dat ik vorige week had. In de aanloop naar 15 maart had ik met mijn 4vmbo-examenklas een gesprek over de Nederlandse identiteit, benieuwd in hoeverre mijn leerlingen zich een Nederlander kunnen voelen.

Lees verder na de advertentie

“Voor mij is het niet heel moeilijk eigenlijk”, zegt Bas. “Ik zie er met mijn blauwe ogen en blond haar gewoon Nederlands uit.” Wetende dat deze reactie wat losmaakt besluit ik niet te reageren. Dat laat ik aan zijn klasgenoten over.

“Maar hoe moet een Nederlander eruitzien? Ik ben naast Nederlandse ook een Marokkaans meisje met de naam Yasmin. Anderen willen nogal eens benadrukken dat ik moslim ben. Maar ik heb net zo goed mijn eigen identiteit. Ik vind het erg dat dat er soms niet toe doet.”

Ook Raymond mengt zich in het gesprek: “Mijn ouders komen uit Ghana en zijn hier al twintig jaar, maar soms vertellen ze mij dat het lijkt of ze hier op vakantie zijn. Ze voelen zich al twintig jaar een gast. Ik ben hier geboren en ik voel me veel meer Nederlander dan zij.”

Ik loop naar het stemhokje in de aula en leg mijn stembiljet neer. Ik denk terug aan de Nederlandse identiteit van mijn leerlingen. Welke partij past daar het beste bij? Ik wil voor mijn leerlingen stemmen omdat zij 15, 16 jaar oud zijn en er naar hen nauwelijks geluisterd wordt. Wanneer zij over een maand of drie hun diploma hebben gehaald, staan zij met beide voeten in het Nederland van na 15 maart.

Angstig

De verkiezingen stemmen me angstig. Ik ben niet bang voor mezelf omdat er weinig is waar ik angst voor moet hebben. Wel ben ik bang dat de afwijzing die mijn leerlingen voelen, meer en meer bevestigd wordt.

Ik wil dat het Nederland van na 15 maart vooral van Bas, Yasmine en Raymond mag zijn

Bart Ongering

Mijn leerlingen die straks mijn leerlingen niet meer zijn, naar een vervolgopleiding gaan, stage gaan lopen en de arbeidsmarkt op gaan. Ik ben bang, omdat de identiteit van een aantal leerlingen niet overeenkomt met het beeld dat sommigen van de Nederlander hebben. En mijn leerlingen vertegenwoordigen een grote groep jongeren in Nederland.

Met het rode potlood in mijn hand breng ik mijn stem uit voor mijn leerlingen. Een stem die bij mij hoort én die past bij de identiteit van mijn leerlingen. Over mijn identiteit maak ik me het minst zorgen. Ik wil dat het Nederland van na 15 maart vooral van Bas, Yasmin en Raymond mag zijn.

Deel dit artikel

Ik wil dat het Nederland van na 15 maart vooral van Bas, Yasmine en Raymond mag zijn

Bart Ongering