Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Howard-Browne wil met Toronto-zegen Nederlandse kerken voor de Heer

Home

KOERT VAN DER VELDE

AMSTERDAM - De Toronto-blessing verovert de wereld. Tenminste, als je Rodney Howard-Browne mag geloven. “Als de kerk niet dronken wordt, wordt de wereld niet nuchter,” roept de goed in het pak zittende blanke Zuidafrikaan door de Jaap Edenhal.

Howard-Browne is deze week in Amsterdam voor zijn 'Nieuwe wijn-campagne'. Al zevenhonderd mensen zouden zich hebben bekeerd. “De kerk in Nederland zal na dit bezoek nooit meer hetzelfde zijn,” zegt Howard-Browne. “Het is alsof er een atoombom van de Heilige Geest ontploft is. De fall-out zal nog jaren doorwerken. Hallelujah.”

“Howard-Browne is niet fantastisch, dat is alleen de Heer,” stelt Evelien uit Amsterdam beslist. “Eigenlijk was ik dood. Mijn man zat in de Bijlmerbajes. Ik ging iedere nacht uit dansen, en nam veel alcohol en drugs. Tot een jaar geleden Jezus me heeft gered. En hij werkt nog steeds aan me. Gisteravond ook nog hier. Toen kwam de Heilige Geest tot me. Daar kun je alleen maar op hopen, je kunt het niet beïnvloeden. Ik viel op de grond en ik voelde me intens gelukkig. Totdat ik een visioen kreeg van een schip. Ik moest verschrikkelijk huilen. Want op dat schip zat ik wel, maar jij niet!”

Pardon? “Jij en al die anderen zaten er niet op. Je denkt toch niet in de hemel te kunnen komen zonder eerst gered te zijn?” Evelien richt zich nu rechtstreeks tot de hemel. “Heer, kom nu in deze verslaggever van Trouw.”

“Er wordt veel slechts over ons geschreven,” zegt Evelien. Wat hier gebeurt zou niet van de Heilige Geest zijn maar van de duivel.”

De opwekkingsbeweging met de naam 'Toronto blessing' werkt als een splijtzwam in evangelisch Nederland. In Volle Evangelie- en pinkstergemeenten is het populair, maar in EO-kringen is men uiterst kritisch. Howard-Browne tot de zaal: “Er zijn mensen die zeggen: 'Dit is niet van God'. Het maakt mij niets uit wat ze zeggen. Wij zullen voor de Farizeërs bidden. Hallelujah!”

De band zet een lied in: This is holy ground, en dan begint het. Een rij naar voren hebben twee vrouwen hun lichaam niet meer onder controle. Spastisch schokt het naar voor en naar achter. En uit alle hoeken van de zaal komt hysterisch klinkend gelach.

Dan is Eveliens vriendin aan de beurt. Als door een onzichtbare hand wordt ze krachtig heen en weer geschud en tegen de vloer gesmeten. Even later ligt ook Evelien bewegingloos op de vloer. Ze ligt 'te rusten in de Geest'.

Verderop staat een groepje keurige, ietwat stijf uitziende vijfenzestig-plussers onstuimig te dansen. Vrolijk zwaaien ze met hun armen en trappelen ze op de maat van de muziek.

Joke Slikboer uit Hendrik Ido Ambacht legt het uit: “Wij komen oorspronkelijk uit een gereformeerde kerk. Maar die was dood. Nu zijn we bij 'De bron van levend water'. Wij kunnen lekker vrij dansen doordat de Heilige Geest ons vrij heeft gemaakt.”

“Broeabradoeabladara,” klinkt het uit de zaal. “Ik ben de Alfa en de Omega. Uw gedachten zijn mij bekend. Laat u meevoeren met mijn vreugde.” De stem gaat maar door, dus op het podium wordt overlegd. “Uit jezelf doe je dit niet,” fluistert Slikboer vol ontzag. “Het is de Heilige Geest die zich openbaart.” De stem stopt, maar zelf zit Slikboer voortdurend te mompelen. Is dat ook de Heilige Geest? “Jazeker, ik versta er zelf niets van. Vaak volgt er een aanbidding op: dan ga ik spontaan God staan prijzen.”

Howard-Browne krijgt zin om een aantal video's van zichzelf en van Oral Roberts, cd's en boeken de zaal in te smijten. “Wij Hollanders zijn helemaal niet hebberig,” grinnikt Slikboer, vanwege de honderden handen die hongerig in de lucht in graaien.

Routineus steekt Howard-Browne van wal. “Wij gaan van glorie tot glorie. Sinds het in Toronto begon, is het de hele wereld over gewaaid: de Heilige Geest spreekt tot ons. Ik en anderen reizen van land naar land om zijn woord uit te dragen, en vooral om predikers te instrueren. Ik houd niet van predikers die op zondag preken en daar de rest van de week moe van zijn. Zij zijn moe geboren. Het is elke dag zondag.” Howard-Browne roept de aanwezigen op zich speciaal op armen, daklozen en verslaafden te richten.

De zaal giechelt, proest, lacht en giert het uit. De Heilige Geest is bezig met zijn laatste ronde over de aarde. In zijn poging zoveel mogelijk mensen te redden voordat Christus wederkeert en het te laat is, praat en lacht hij door de mond van gewone mensen. Howard-Browne gelooft het, Evelien en mevrouw Slikboer geloven het, en iedereen die aanwezig is gelooft het. Dat geeft een geweldig gevoel, een sfeer waarin de Heilige Geest zich helemaal kan uitleven. Verwachtingsvol kijkt de zaal naar Howard-Browne, de katalysator van dit moois.

Blazen

Howard-Browne loopt door de zaal en nodigt mensen uit te getuigen van wat de Heilige Geest met hen heeft gedaan. “Vertel het eens,” zegt hij tegen een Surinaamse man, en hij houdt hem de microfoon voor. De man kan tot zijn eigen verbazing alleen nog maar blazen. Totdat hij steil achterover klapt. Twee zwaargebouwde mannen vangen hem op en leggen hem op het vloerkleed 'te rusten in de Geest'.

“En wat heeft de Heer met u gedaan?” vraagt Howard-Browne aan een Indisch mannetje. “Ik werd hier gisteren op de grond gegooid en kon niet meer opstaan want ik voelde een gewicht als van een blok beton op mijn borst. De Heer zei: 'Ik ga je oprekken', en ik voelde me uitgerekt worden. Daarna viel de grond onder me weg en ik viel in een rivier...” Howard-Browne valt hem in de rede en roept: “Vuur! Vuur! Vuur!” De man valt als een blok beton naar achteren.

“Hi, hi. Ha, ha.” Howard-Browne lacht en doet alsof hij nu ook zelf niet meer kan spreken. Het houdt het midden tussen een grapje en een mislukte poging te simuleren. “Wat je hier ziet, kun je niet kopen,” roept Howard-Brown. “Het is te duur.” Toch wil hij dat iedereen nog even een hokje op de uitgedeelde 'toezeggingskaart' aankruist: een bedrag dat mag variëren van vijftig tot vijfhonderd gulden of meer.

Een rij naar voren stampt een vrouw langdurig, bijna driftig met haar voeten op de grond.

Deel dit artikel