Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Hoopgevend en triest

Home

Samen met installateur Danny Bolten (r) leg ik de laatste van twaalf zonnepanelen op zijn plek. Foto: Olaf Kraak
Weblog

Vandaag een prima artikel in Trouw over Marjan Minnesma en haar actie Wij Willen Zon. Hoopgevend omdat de actie gelukt is, triest omdat 'Missie geslaagd ondanks de banken' de terechte kop boven het verhaal is.

We zijn in Nederland af en toe toch wel echte kruideniers. We letten ontzettend goed op de kleintjes, en laten de groten door de buren meenemen.

De actie Wij Willen Zon had een overbruggingskrediet nodig om de zonnepanelen te kunnen betalen op het moment dat ze in China in containers met bestemming Nederland verdwenen. Want WWZ wilde de kopers pas laten betalen bij aflevering van de panelen. Maar geen bank die Marjan Minnesma kon helpen. Lees haar trieste relaas in Missie geslaagd ondanks de banken.

Het is typerend voor de manier waarop Nederland met groen en duurzaam omgaat: de mond vol, de knip dicht. Gevolg: op de ladder van landen die aan groene energie verdienen bungelt Nederland ergens richting de twintigste plek. En zakt verder. China is de nummer twee op deze lijst van de toekomst. Kunst, zult u zeggen, China is toch pakweg honderd keer groter dan Nederland. Foute conclusie. Het land dat het meeste met groen denken en doen verdient is kleiner dan ons rijke Nederland: Denemarken.
Ons probleem: banken durven niet te investeren in 'risicovolle kleine projecten' en de overheid staakt zo'n beetje alle financiële steun aan de sector. Terwijl we onze welvaart en wereldfaam toch zo'n beetje aan duurzame energie (windmolens en zeilschepen) hebben te danken. De omstreden 'VOC-mentaliteit' zou in dit opzicht toch echt wel eens mogen worden opgepept.
Engelsen kennen een treffende uitdrukking voor onze vorm van zuinigheid: Penny wise, pound foolish.

Deel dit artikel