Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Homo’s en pedo’s

Home

Sylvain Ephimenco

Dat de tweede man van het Vaticaan Tarcisio Bertone onder pek en veren wordt bedolven, heeft hij natuurlijk aan zichzelf te wijten. Het onderzoek waarop de kardinaal zich baseert om pedofilie met homoseksualiteit te associëren, blijkt onvindbaar en heeft misschien nooit bestaan.

Maar door zijn niet onderbouwde bewering zijn wel vele homo’s diep gekwetst. Deze verontwaardiging lijkt me begrijpelijk. Niet alle homo’s zijn pedofielen. Maar met enige reserve kan toch wel beweerd worden dat zich verhoudingsgewijs onder pedofielen heel wat homoseksuelen bevinden.

Ik beschik weliswaar niet over statistieken, bijvoorbeeld van strafzaken rond misbruik of bezit van kinderporno, maar het lijkt me dat de gangbare verhouding homoseksuelen/heteroseksuelen die men bij de bevolking aantreft, hier (licht?) verstoord is. Ik ben natuurlijk uiterst voorzichtig want voor je het weet word je door pressie- en lobbygroepen in het kamp der homohaters opgesloten. Vooropgesteld dat ik als hetero dol op homo’s ben, meen ik ook te weten dat, in diverse onderzoeken, het aantal homoseksuelen als aandeel van de bevolking tussen de 3 tot 10% procent wordt geschat (2,9 % zelfs, volgens een Amerikaans onderzoek op Gay.blog.nl).

Dat bij pedofielen het homoseksuele aandeel ruim boven de 10% ligt, lijkt me aannemelijk. En als dat inderdaad zo is, moet de vraag dan niet zijn waardoor? Volgens seksuoloog Lankveld, gisteren in Trouw, kan er sprake zijn van ’noodpedofilie’ als een homo bij gebrek aan partner zich noodgedwongen op kinderen gaat richten. Althans toen homoseksualiteit nog onbespreekbaar was.

Nu de integratie van homo’s vergevorderd is, lijkt het argument niet houdbaar. Interessant in dit kader is het feit dat de roep voor grotere acceptatie van pedofilie en pedoseksualiteit in verhouding vaker bij homoseksuele vooraanstaanden of organisaties is gehoord. Senator Brongersma (PvdA) was daar een voorbeeld van. Hij was zelf homo en pedofiel en onvermoeibaar pleitbezorger van seksuele contacten tussen meerderjarigen en kinderen. Toen hij stierf (1998) werd een deel van zijn archief als kinderporno door de politie aangemerkt en in beslag genomen.

In 2001 pleitte het COC in een nota voor het verlagen van de grens voor seksuele contacten naar 12 jaar, evenals voor het ongemoeid laten van privébezit van kinderpornografie in bepaalde gevallen. Oud-GroenLinks-voorzitter en homoactivist Herman Meijer was ook voorstander van die leeftijdsgrens. In 1985 schreef hij in de Waarheid: ’Is het niet raar, wreed en schadelijk, dat volwassenen die een kind tussen de 12 en 16 jaar ontmoeten dat seksueel contact zoekt, volgens de wet moeten afwijzen?’ En enkele jaren later in XL van het COC: ’De groei van de homobeweging is ten koste gegaan van pedofilie. Een homo is normaal, een pedo niet. Pedofilie zit weer in de taboesfeer, het is crimineel. Nee, dat kan echt niet.’

Frappant is overigens wel dat de pleitbezorgers van pedofilie, vanaf de seksuele revolutie in de jaren zestig, vooral in de seculiere hoek zitten (dominee Visser uitgezonderd). De pedopriesters hebben in feite die revolutie stiekem in praktijk gebracht. Ironisch is wel dat het vooral de ’seculieren’ zijn die vandaag die ’conservatieve’ kerk er genadeloos van langs geven.

Lees verder na de advertentie
Sylvain Ephimenco (Jorgen Caris)

Deel dit artikel