Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Hoe zou het Loris Karius, de tragische doelman, vergaan?

Home

Wim Boevink

© AP
Klein Verslag

Loris Karius, hoe is het intussen met hem? De Duitse keeper van Liverpool was de tragische figuur in de Champions League finale van afgelopen zaterdag.

You'll never walk alone, luidt die regel uit het beroemde lied van de club, maar na afloop lag Karius moederziel alleen in zijn eigen strafschopgebied, gezicht in het gras, en er was geen medespeler die zich om hem bekommerde.

Lees verder na de advertentie

Het strafschopgebied van Karius, het leek een besmette quarantaine-zone. Niemand wilde het nog betreden.

Hij moest door een troostend lid van de trainerstaf overeind geholpen worden en het was uitgerekend Gareth Bale die hem als eerste opving.

Karius is onhoudbaar geworden. Snelle klim, diepe val

Karius nam huilend afscheid van de supporters, maakte verontschuldigende gebaren, kruiste beide handen voor de borst als in een gebed om vergeving, verborg zijn gezicht half in zijn shirt. Niet één, maar twee catastrofale blunders hadden zijn club tot verliezer gemaakt, aan die conclusie was geen ontkomen aan, al leek me de vileine houdgreep van Sergio Ramos op Mo Salah nog beslissender.

Nu ja, dat is allemaal water under the bridge, en intussen berichten de kranten dat Liverpools trainer, Jürgen Klopp, op zoek is naar een nieuwe keeper.

Karius is onhoudbaar.
Snelle klim, diepe val.

Maar hoe nu verder met de jonge, 24-jarige doelman, die vanuit Mainz naar Liverpool kwam, dus snel naar de top groeide - tot die finale in Kiev.

Anders dan die andere tragische Duitse doelman - Robert Enke - heeft Karius veel mee; hij is jong en knap en heeft 1,9 miljoen volgers op Instagram - waar je hem regelmatig met ontbloot bovenlijf kunt zien.

Dat bovenlijf is rijk getatoeëerd, met rozen en zwaluwen op de borst onder de woorden Dream Chaser, en een Maria-afbeelding op de bovenarm.

Op doelmannen rust een zware last; Robert Enke ontwikkelde een depressie na een zwakke periode bij Barcelona, waar hij nog eens vanaf de middencirkel werd uitgekafferd door Frank de Boer. Ook privé had hij het zwaar na de geboorte van een gehandicapt kind dat zou komen te overlijden. Om zijn carrière niet in gevaar te brengen verborg Enke jarenlang zijn depressie en keepte bij diverse clubs tot het niet meer ging en hij voor een trein sprong.

Karius is een heel ander geval, al las ik in een commentaar dat doelmannen hun hele leven lang achtervolgd worden door doelschoten die ze doorlieten. Doelschoten die houdbaar waren. Een spits die een kans voor open doel mist, dat vergeten we, maar een doelman die blundert, nee, die wordt niet vergeten en niet vergeven.

Drie momenten uit die finale.

Het eerste bij een aanval van Real Madrid, Sergio Ramos (hij weer) in de vijfmeterzone; beukt - geen bal in de buurt - met zijn elleboog tegen het hoofd van Karius, die neergaat.

Proloog bij het drama.

Het tweede moment, kort erna. Karius pikt de bal op en wil bijna blind (tempo hooghouden) direct naar medespeler werpen die zich duidelijk aanbiedt. Benzema van Real steekt zijn voet ertussen.

Het derde moment, afstandsschot van Bale, recht op de keeper, die wil vangen, maar al zijn zekerheid al kwijt is. Al niet meer toerekeningsvatbaar.

Een doelman, vernietigd in drie stappen. Met rozen, zwaluwen en al.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Lees hier eerdere afleveringen van zijn Klein Verslag.

Deel dit artikel

Karius is onhoudbaar geworden. Snelle klim, diepe val