Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het verhaal van Johannes, de bultrug die een dorpsrel werd

Home

De overleden bultrug Johannes. © anp

Hij kreeg een naam, deskundig bezoek, een spuit die niet deed wat hij moest doen, er werd voor zijn stoffelijke resten al een plaats gereserveerd in een museum.

En hij is maar een walvis. Johannes. Inmiddels overleden, maar voortlevend in een dorpsrel van formaat. Er gaat ongetwijfeld nog een boek over hem komen, en als we niet uitkijken een parlementaire enquête.

De bultrug, die Johannes gedoopt zou worden, kwam vorige week vast te zitten op een zandplaat in de buurt van Texel. Het dier was zo verzwakt dat het niet meer op eigen kracht naar zee terug kon. Naar inschatting van de beste deskundigen die het koninkrijk aan zee voorhanden had, zou ook menselijke hulp zijn leven niet kunnen redden.

Dat nu werd betwist door andere deskundigen in de polder. Johannes had gered kunnen worden als het Rijk hen tot het dier had toegelaten. Maar het Rijk liet alleen de eigen deskundigen toe tot de bultrug. Een schande is het!

Als Johannes nou een uniek geval zou zijn, was het allemaal nog voorstelbaar. Maar dat is de bultrug niet. Er spoelen regelmatig walvissen aan op stranden over de hele wereld. Soms eenlingen, soms in groepen. Als er mensen bij die stranden wonen, is het logisch dat zij proberen de walvissen terug te helpen naar open zee. Dat lukt zelden. In de meeste gevallen is er geen mens in de buurt, en kraait er geen haan naar de aangespoelde walvis, hoogstens krijsen er aaseters.

Een walvis die op het strand aan zijn eind komt, is net zo gewoon als krill dat de dood vond omdat er een walvis voorbij kwam. Geboorte, groei, dood en verval vormen de cirkel van het leven. Wie een wandeling maakt en z'n ogen openhoudt ziet overal de sporen van de een zijn dood die de ander zijn brood is.

De dood van Johannes de bultrug zou dat ook moeten zijn. Nu hij niet meer leeft, kan hij het best op zijn zandplaat blijven liggen, om tot voedsel te dienen voor andere organismen. Maar er worden al plannen gemaakt om hem bij hoog water weg te slepen, autopsie te verrichten en zijn skelet tentoon te stellen. Waarom in vredesnaam?

Dat een Lenie 't Hart uitrukt voor al het aaibare dat zich aan de einder vertoont is tot daar aan toe. Maar de rest van het koninkrijk zou toch de nuchterheid moeten hebben de natuur op haar beloop te laten.

Het is jammer dat ook de Partij voor de Dieren zich in het zog van Johannes heeft laten meeslepen. Want die partij heeft juist dat beginsel hoog in het vaandel staan: de natuur in haar waarde laten.

Deel dit artikel