Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het noemen van politieke partijen in strafzaken moet functioneel zijn

Home

Adri Vermaat

Adri Vermaat © Maartje Geels
ombudsman

Onder het kopje ‘Celstraffen voor seks met minderjarige’ berichtte Trouw op 20 september in 150 woorden over een rechterlijk vonnis. Opmerkelijk in het bericht was dat één van de veroordeelden uitsluitend werd aangeduid als ‘oud-raadslid’ uit Capelle aan den IJssel.

Dit refereren aan de vroegere politieke carrière van de man wekte bij enkele lezers ergernis. Een van hen vond het gebruik van de term ‘oud-raadslid’ te beperkt. Waarom bleef de partijnaam van deze ontuchtpleger achterwege, vroeg de lezer, die vermoedde dat Trouw bij zulke kwesties selectief te werk gaat. “Betreft het een VVD’er of CDA’er, dan wordt dat bijna altijd vermeld. Alsof het erger is wat iemand van die partijen doet dan wanneer iemand van D66 iets doet”, mailde hij, nadat internet hem naar het partijverleden van het oud-raadslid had geleid.

Lees verder na de advertentie

De laatste maakt al jaren geen deel meer uit van de gemeenteraad. Dat hij in 2010 lokale lijsttrekker was voor zijn partij lijkt een eeuwigheid geleden. Het misbruik stond los van zijn vroegere politieke activiteiten. Tegen die achtergrond had de tweevoudige vermelding dat de veroordeling een ‘oud-raadslid’ betrof geen functie. 

De redactie wil de privacy van verdachten
niet nodeloos schenden

In plaats van óók de partijnaam te noemen, zoals deze lezer voorstond, kon in mijn beleving de verwijzing naar ‘oud-raadslid’ de toets van de journalistieke ethiek niet doorstaan. Dat de term overgenomen werd van persbureau ANP, maakte Trouw niet minder verantwoordelijk; die term had uit de krant moeten blijven. Het betrof een privé­kwestie, waar geen partij iets aan kon doen. Zuiverder zou het gebruik van initialen zijn geweest, of de voornaam met eerste letter van zijn familienaam. Wat hiervoor mede pleit, is dat met dat gebruik niet meteen alle lokale oud-raadsleden onderwerp van roddels en verdachtmakingen worden: ‘Zou hij het misschien zijn, of hij?’

De redactie wil de privacy van verdachten niet nodeloos schenden. Het Schrijfboek van Trouw erkent tegelijk dat het nodig kan zijn iets van hun naam te onthullen, bijvoorbeeld ‘om verwarring met anderen te voorkomen’.

Ik herinner mij een fraudezaak in een Limburgse gemeente, waarbij een van de drie lokale wethouders als verdachte werd aangemerkt. De krant berichtte erover, zonder naam of initialen van de verdachte wethouder te noemen. Een van de niet verdachte wethouders vond dat met dit anonimiseren zijn naam en die van zijn andere, brandschone collega werden geschaad. De redactie erkende dit probleem en meldde hierna dat de twee, nu voluit bij naam genoemde wethouders, niet verdacht waren. Voor nieuwsgierigen was hiermee overigens het pad geëffend om de naam van de enige verdachte wethouder te achterhalen.

Strafzaken tegen (ex)-raadsleden, (ex)-wethouders en (ex)-burgemeesters springen vanwege hun (vroegere) functie vaker in het oog. Toch komen ze maar weinig voor. Als Trouw, afhankelijk van de aard van de verdenking, er aandacht aan besteed, is het beter om initialen te gebruiken en bij landelijke, publieke bekendheid eventueel de volledige naam.

Het noemen van de politieke partij moet functioneel zijn. Rond een drugsvondst bij de toenmalige penningmeester van de CDA-afdeling Heeze schreef de krant zijn voornaam voluit, zijn familienaam met initialen en werd zijn partij genoemd. Het wezenlijke verschil met het oud-raadslid in Capelle is dat in Heeze de penningmeester actief was voor zijn partij toen de drugskwestie begon en van het bestuur een reactie kon worden verwacht.

Met veronderstelde selectieve keuzes van de redactie – de naam van een partij noemen en van de andere niet – heeft dat niets van doen. Het CDA wilde de verdachte penningmeester royeren. Hierover berichten en niet de naam van zijn partij noemen, zou de penningmeesters van alle lokale partijen in Heeze onterecht hebben geblameerd.

Ombudsman Adri Vermaat van Trouw bespreekt journalistieke dilemma's en kijkt kritisch naar de werkwijze van de redactie.  Al zijn artikelen vindt u terug in het dossier 'Ombudsman Trouw'.

Reageren? Stuur een mail aan Trouw@ombudsman.

Deel dit artikel

De redactie wil de privacy van verdachten
niet nodeloos schenden