Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het geld is op, maar daarmee is de wijkaanpak nog niet failliet

Home

HANNE OBBINK

In ten minste één opzicht is de aanpak waarmee de toenmalige minister Vogelaar vanaf 2007 de ergste achterstandsbuurten in Nederland er bovenop wilde helpen failliet: het geld is op. Alle betrokkenen waren het er destijds over eens dat er zeker tien jaar nodig zou zijn om echt iets tot stand te brengen. Maar al na vier jaar kwam de wijkaanpak tot stilstand.

Maar is de aanpak van Vogelaar daarmee mislukt? Daar zijn best aanwijzingen voor, en een flink aantal daarvan werd afgelopen zomer verzameld door het Sociaal en Cultureel Planbureau. Zijn bewoners van die Vogelaarwijken erin geslaagd hun achterstanden in te lopen? Zijn ze tevredener over hun wijk? Vinden ze hun buurt veiliger? Nee, antwoordde het SCP. Althans niet méér dan bewoners van soortgelijke achterstandswijken die het zonder extra geld moesten stellen.

Zaterdag deden onderzoekers er in deze krant namens kenniscentrum Platform 31 nog een schep bovenop. Er is veel geld gestoken in sloop van vervallen huurwoningen en nieuwbouw van koophuizen, in een poging ook mensen met hogere inkomens naar deze buurten te lokken. Tevergeefs, vinden zij, want die verschillende inkomensgroepen blijven 'gescheiden werelden'. Ze gaan niet met elkaar om en lagere sociale klassen trekken zich dus ook niet op aan hogere.

Maar dat is niet het hele verhaal. Gemengde wijken leiden niet automatisch tot sociale stijging van mensen met achterstanden. Maar ze kunnen wel helpen te voorkomen dat er in Nederland toestanden ontstaan als in de banlieues van Parijs, waar de uitzichtloosheid soms tot explosies leidt.

Ook op het onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau valt wel iets af te dingen. Om een goede vergelijking te kunnen maken tussen wijken waarin wel en geen Vogelaargeld is gepompt, zou het onderscheid tussen die wijken helder moeten zijn, schreven de SCP-onderzoekers zelf al. Maar de Vogelaaraanpak verschilde zozeer van wijk tot wijk dat dat onderscheid niet goed te maken is. Ook in buurten die buiten de aanpak stonden, is geld gestoken, zij het minder.

Is een veel eenduidiger aanwijzing voor het succes van de veertig Vogelaarwijken niet gewoon de huizenprijs? Die suggestie doen twee onderzoekers van de Vrije Universiteit die Platform 31 aan het woord laat. Als de prijzen van bestaande huizen in een achterstandsbuurt sneller stijgen dan elders, worden die buurten kennelijk aantrekkelijker - wat precies de bedoeling van de minister was. De twee rekenen het meteen ook uit, en ja, zo'n extra prijsstijging heeft zich in de Vogelaarwijken inderdaad voorgedaan.

Het is maar net welke maatstaf je hanteert om falen of slagen van de wijkaanpak te meten, lijkt het. En wat te denken van het gegeven dat de gezondheidssituatie in de veertig wijken verbeterd is? Dat was niet eens een doelstelling van het beleid - maar het zegt misschien toch iets over het succes ervan.

Deel dit artikel