Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het failliet van de 'krachtwijk'

Home

Perdiep Ramesar

De onderzoekers stellen dan ook: 'Investeer niet in stenen, maar in de mensen'. © Mark Kohn

Rijken blijven liever bij de rijken en de armen bij de armen, ondanks alle inspanningen en miljoenen euro's om de verschillende groepen mensen te mengen.

Rijke, hoogopgeleide burgers willen bij elkaar wonen in een goede buurt. De arme laagopgeleide kiest bij voorkeur mensen van hetzelfde niveau in zijn eigen buurt. Investeringen in achterstandswijken en krimpregio's door bijvoorbeeld stadsvernieuwing door de jaren heen, hebben niet of nauwelijks soelaas geboden.

Dat blijkt uit de bundeling 'Soort zoekt soort', die maandag wordt gepresenteerd. In het boek zijn onderzoeken samengebracht naar het bij elkaar wonen van groepen. De publicatie is samengesteld door onderzoekers van de Vrije Universiteit in Amsterdam en het kenniscentrum voor stad en regio Platform31 geeft het uit. "De komende tijd gaan we naar steden en regio's om in deze tijden van teruglopende investeringen toch tot nieuwe ideeën te komen", zegt programmaleider economie Cees Jan Pen van Platform31.

De miljoenen die nu naar allerlei projecten gaan, zoals door het zogeheten 'Krachtwijkenbeleid', kunnen beter worden geïnvesteerd in onderwijs en het scheppen van werkgelegenheid op het niveau van de bewoners, zeggen de onderzoekers.

Maakbaarheid
Volgens hen is al die jaren te veel gekeken naar ruimtelijke oplossingen, zoals nieuwbouw, renovatie en investeringen in de openbare ruimte, maar nauwelijks naar de mensen zelf. Aan de vraag waar de mensen echt behoefte aan hebben, wordt geen aandacht besteed. De onderzoekers stellen dan ook: 'Investeer niet in stenen, maar in de mensen'.

Bovendien zeggen ze dat bewoners van oude wijken in hun leefstijl of gedrag echt niet veranderen zodra ze in een nieuwbouwflat wonen. Ook moeten bestuurders in het achterhoofd houden dat niet iedereen in elke wijk behoefte heeft aan bijvoorbeeld een eigen Concertgebouw.

De auteurs stellen dat het idee van de maakbaarheid van de samenleving en de wens naar verregaande gelijkheid - of angst voor verschillen in een plat land - nog steeds diepgeworteld zit in het beleid dat wordt gemaakt ter verbetering van wijken, maar dat die gedachte allang een stille dood is gestorven. Ze vragen zich dan ook af of het erg is dat de rijken bij de rijken blijven en de armen bij de armen, want ze bij elkaar dwingen heeft in ieder geval niet gewerkt.

Lees verder na de advertentie

 
De miljoenen die nu naar allerlei projecten gaan, kunnen beter worden geïnvesteerd in onderwijs en het scheppen van werkgelegenheid


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel