Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het elders zijn

Home

Wim Boevink

De bibliotheek van de Chinese stad Tianjin, die werd ontworpen door het Nederlandse architectenbureau MVRDV. © EPA

Oproep gedaan via Twitter. 'Voor Klein Verslag wil ik wel tijdelijk in een andere gemeente wonen. En er op een woning passen. Liefst buiten de Randstad. Hoewel: Rotterdam...'

Het leek me een boeiende exercitie, een uitdaging ook, mijn Utrechtse biotoop te verlaten, dieper landinwaarts te gaan en toch niet te verdwijnen, de kalmte en alledaagsheid te ondergaan en er de schoonheid in te vinden, of drama te ontmoeten waar vrede en regelmaat heerst. Leven is leven, in Amsterdam of in Neede. En overal bedrijft men de liefde, ondergaat men leed en geluk en trekt men wc's door.

Lees verder na de advertentie

Er volgden een aantal uitnodigingen en vriendelijke reacties, uit de stad Groningen, uit Twello bij Apeldoorn, uit Bavel bij Breda, uit een Noord-Limburgs dorp met een supermarkt net over de grens met Duitsland, uit Hilversum, uit Almere, uit Delfzijl en Overschild.

Nergens is het licht zo zilverachtig als in Rotterdam

Voor Groningen heb ik een zwak, er vallen meer klappen dan verdiend, en nergens is op zo grote schaal huisvredebreuk gepleegd en ook Almere trekt me aan, als stad veel te lang verguisd.

Over het lieflijke stadje Z. schrijf ik nu even niets, maar dorpen of steden aan rivieren blijven onweerstaanbaar, en de grootste en mooiste daarvan is natuurlijk Rotterdam.

Daar leek even een woning (met twee katten) beschikbaar in Delfshaven, de buurt waar ik eerder een jaar woonde aan de schilderachtige Aelbrechtskolk, een oud-Hollands miniatuur, waar de Pelgrimvaarders hun laatste kerkdienst hielden voor ze naar Amerika vertrokken. Nergens is het licht zo zilverachtig als in Rotterdam.

En er is zoveel tegenspraak, althans in mijn herinnering aan het midden van de jaren negentig, toen ik er woonde. De wagentjes van de Roteb, de gemeentereiniging, met lyrische dichtregels tegen hun flanken reden door straten vol zwerfvuil. De Aelbrechtskolk met zijn historische gevels en zijn oude boten was prachtig, maar via een tovertunnel verbonden met een wijk vol drugs en criminalitet erachter.

Maar dat was toen.

Overal, als symbool van een Tweede Wederopbouw, prachtige bibliotheken - de nieuwe stadskamers

Het Rotterdam van toen is niet het Rotterdam van nu, er is zoveel vooruitgang en welvaart in onze steden, je zou er een hele Zomergasten-uitzending aan kunnen besteden.

Tilburg, Zwolle, Leeuwarden.

Middelburg, Enschede, Den Bosch.

Heerlen.

En overal, als symbool van een Tweede Wederopbouw, prachtige bibliotheken - de nieuwe stadskamers.

Almere, Amersfoort, Arnhem.

Die van Den Helder is gisteren in Maleisië uitgeroepen tot de beste bibliotheek van de wereld.

Van de wereld!

Den Helder, ook al zo verguisd.

Zo goed zijn onze bibliothekenbouwers dat ze ook al grote spectaculaire exemplaren ontwerpen in Birmingham, New York en Tjianjin, China.

Daar wil ik ook wel tijdelijk wonen voor het Klein Verslag, maar dit lage land aan de rivieren mag voorgaan.

De Verslagen zullen weinig schokken veroorzaken, nauwelijks nieuws bevatten, maar op zijn best even de tijd stil zetten, een beeld bevriezen, zoals kronieken doen.

Deze zomer stond ik onderaan kerktorens, van Nijmegen tot Loppersum, een bezoeker, heel kort.

Nog is niets concreet.

De wereld ligt open.

In zijn Klein Verslag doet Wim Boevink dagelijks met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter verslag over de grote en kleine wereld om hem heen.

Lees ook: Domweg gelukkig in een lelijke stad

Lelijke steden, ja die zijn er. Te brede straten, winderige pleinen, zielloze, ooit als modern verkochte bebouwing. Maar maakt hun lelijkheid ze voor hun bewoners minder geliefd?

Deel dit artikel

Nergens is het licht zo zilverachtig als in Rotterdam

Overal, als symbool van een Tweede Wederopbouw, prachtige bibliotheken - de nieuwe stadskamers