Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Hard trainen is voor Patrick van Kalken niet altijd noodzaak

Home

Fred Buddenberg

Patrick van Kalken weet van zichzelf dat hij eigenwijs is. En dat zijn benadering van topsport niet door iedereen begrepen en gewaardeerd wordt. Maar door zijn prestaties heeft de 24-jarige judoka het gelijk aan zijn zijde. Als Europees kampioen in de klasse tot 66 kilogram behoort Van Kalken tot de kanshebbers op eremetaal.

Lange tijd werd Van Kalken door de zwaargewichten bij zijn Haarlemse club Kenamju met de nek aangekeken. Ze vonden het maar niets dat die lichtgewicht op gezette tijden trainingen aan zich voorbij liet gaan. Zo zit Van Kalken nu eenmaal in elkaar. ,,Hard trainen is niet altijd de weg naar succes'', zei hij gisteren aan de vooravond van zijn olympisch debuut. ,,Soms als ik opsta denk ik: vandaag maar niet. Daar zijn ze het niet altijd mee eens, maar wat kunnen ze zeggen?''

Ja, wat kunnen ze zeggen? Na zijn derde plaats op de WK van 1999 in Birmingham behaalde Van Kalken in mei van dit jaar in Wroclaw de Europese titel. Op beide toernooien had hij zich minimaal voorbereid.

Op weg naar de EK in Polen had hij door een polsblessure amper op de tatami gestaan. Toch werd hij de eerste Nederlandse Europees kampioen in het lichtgewicht sinds Jan Snijders in 1962. En het gaf hem de bevestiging dat er niets mis is met zijn benadering. ,,Twee keer op die manier succes hebben, dat kan toch geen toeval zijn.''

De methode-Van Kalken is niet erg populair bij zijn collega-judoka's. Wel wil hij de kritiek weerleggen dat hij lui zou zijn. ,,Op trainingsstages vecht ik tot ik erbij neerval. Maar op andere momenten moet je je rust pakken. Ik denk dat de motivatie ook minder wordt naarmate je harder traint. Judo-moe noemen ze dat bij ons en ik herken dat ook bij andere sporters. Af en toe een dagje rust, voor mij werkt dat.''

Het Europese succes bracht hem dichter bij zijn teamgenoten van Kenamju, hoewel het verschil in benadering altijd voor een kloof zal zorgen. 'Alleen dode vissen zwemmen met de stroom mee', stond er op het kaartje dat Van Kalken na de EK van oud-clubgenoot Eddy Kaspers kreeg. Als iedereen rechtsaf gaat, wil Patrick van Kalken nog weleens de linkerhand uitsteken. ,,Ik heb mijn eigen ideeën over alles.''

Na zijn Europese titel noemde Van Kalken de ontspannen benadering naar het toernooi toe de sleutel tot succes. ,,Ik hoop dat dat in Sydney weer zo is'', merkte hij toen op.

En dat is zo, beweerde Van Kalken gisteren in Regents Park, waar een immens grote vliegtuighangar is omgebouwd tot trainingscomplex voor olympische judoka's, worstelaars, gewichtheffers en turners.

,,Ik ben absoluut ontspannen. Voor mij zijn de Olympische Spelen niet anders dan een WK. Natuurlijk is het een theater en een mediacircus, maar daar houd ik mij niet zo mee bezig. Ik word er eerlijk gezegd niet warm of koud van. Een WK is nog sterker bezet ook. Hier doen 32 judoka's mee, op de WK zaten er 55 in mijn poule.''

Als nummer drie van de wereld en Europees kampioen staat de naam van Van Kalken op de lijst van kanshebbers voor een plek op het ereschavot. De verwachtingen die er tijdens de EK niet waren, zijn er bij de buitenwacht nu wel. ,,Dat ik wel even een medaille ga halen, daar doe ik niets mee. Mensen die dat zeggen weten niets van topsport. In het judo hoef je maar één zwieper te krijgen en het is afgelopen.''

Een eventuele teleurstelling zal Van Kalken niet lang achtervolgen. Misschien blijft hij een dag op twee op bed, maar daarna beginnen voor hem de Olympische Spelen opnieuw, maar dan anders. Hij heeft de volleyballers al beloofd dat hij een paar keer komt kijken. ,,Mijn carrière kan al niet meer kapot.'' Met de loting trof Van Kalken het niet. Eerst krijgt hij te maken met de Mongoliër Nyamlkhagva, bij winst wacht de Japanner Nakamura.

Het olympisch judotoernooi in Sydney wordt voor Van Kalken het laatste grote evenement in de klasse tot 66 kilogram. Na het EK voor landenteams en de Europa Cup-finale met Kenamju gaat hij verder in de klasse tot 73 kilo. ,,Normaal weeg ik 71 kilo en dan ben ik ook niet echt vet.'' Geen diëten dus meer voor Van Kalken, die in de klasse hoger zijn loopbaan als topsporter afsluit. ,,Het zou jaren duren voordat ik weer bij de internationale top zit.''

En die tijd gunt Van Kalken zichzelf niet. Hij heeft de ambities om buiten de sport carrière te gaan maken. In de groothandel voor sportartikelen in Den Helder die hij straks gaat overnemen.

,,Ik vind dat ik te oud ben als ik daar op mijn 28ste jaar mee begin'', aldus de 1.68 meter grote Van Kalken, die al zijn eigen lijn judopakken ontwikkelde. ,,Er zijn collega's die zeggen dat ik gek ben dat ik stop, maar er zijn er ook die mij stilletjes benijden. Die hebben niets anders dan judo en gaan daarom maar door.''

Deel dit artikel