Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Handbaltalent gevangen tussen twee vuren

Home

FRED TROOST

BEVERWIJK, RAALTE - De grote sporthal is akelig leeg. Op de tribune zit als één van de weinige toeschouwers Bert Bouwer, bondscoach van de handbalvrouwen. Op de vloer speelt Jong Oranje een oefenduel tegen SEW. In de Oranjeploeg acteert Saskia Mulder, het grootste handbaltalent van dit moment.

Mulder is de laatste tijd een beetje wars van alle media-belangstelling. Ze zucht hoorbaar als haar gevraagd wordt de pers te woord te staan. Nu tronen Trouw en de Volkskrant haar weer mee naar de kantine en nemen haar tussenin aan een klef tafeltje. Of ze de laatste tijd vaak geïnterviewd is, wil de Volkskrant weten. “Ja.” En of ze dat vervelend vindt, vraagt Trouw. “Ja”. Waarom? “Omdat ze negen van de tien keer wat anders opschrijven dan ik gezegd heb.”

Ook Bert Bouwer is niet te spreken over de belangstelling van de pers. “Jullie zitten alleen achter de rellen aan. Schrijf nou toch over de positieve kanten van het Oranjeplan. Waarom willen jullie met Saskia praten? Praat eens met die andere meiden; die wél een positief verhaal hebben.”

Saskia Mulder is achttien, komt uit Oosterhesselen, handbalt (nog) bij E en O, heeft al 41 A-interlands achter haar naam en wordt alom geprezen als het grootste handbaltalent van Nederland. Ze zit voor haar Havo-examen en zou zich druk moeten maken over tentamens, boekenlijsten, scripties en luistertoetsen, maar doet dat niet. “Leren gaat me gemakkelijk af. Ik heb altijd tussen het handballen door geleerd en nooit problemen gekend.” Ze heeft Duits in haar vakkenpakket. Dat komt goed uit, want volgend jaar speelt ze bij Herrentrupp (Blomberg) in de Bundesliga. Daarover is rumoer ontstaan en in dat rumoer zijn harde woorden gevallen en koppen gerold.

Kop één was die van Saskia zelf, die door Bouwer uit de Oranje-selectie werd gezet, omdat ze - zoals Studio NOS donderdagavond nog meldde - “de erecode brak”. Mulder was een van de uitverkorenen voor Bouwers Oranjeplan: een groep van zestien handbalvrouwen maakt zich los van hun vereniging en gaat full-time trainen om over enkele jaren als sterk Nederlands team mee te kunnen doen aan mondiale kampioenschappen. Het eerste streven is deelname aan de Spelen van Sydney. Bouwer heeft veel werk moeten verzetten om voor zijn plannen steun te vinden. “Ik heb het bestuur achter me gekregen en dat was een enorme overwinning.” Daarna volgde de Bondsraad van het handbalverbond.

Minder moeilijk was het om zestien ambitieuze meiden te vinden. Die hebben hun handballot verbonden aan Bouwers plan, zij het niet voor de eeuwigheid. “Wie er geen heil meer in ziet, kan ze altijd terug naar de club”, zegt Bouwer. De zestien hebben wel een intentieverklaring getekend. Wie zich buiten Bouwers plan plaatst, verliest ook zijn plaats in de groep. Door naar Duitsland te gaan, deed Mulder dat.

“Ze is uit de groep gegooid”, stelde haar coach Harrie Weerman van E en O, en omdat haar clubgenoten daarop bij Bouwer zouden hebben aangedrongen en er dus in het Emmense team geen cohesie meer zou bestaan, was Weerman de tweede wiens kop rolde, al hanteerde de coach in dit geval zelf het scheermes. Hij stapte op.

“Onzin”, zegt Bouwer. “Ik heb met Saskia een goed gesprek gehad en haar uitgelegd dat spelen in de Bundesliga en deel uitmaken van de Oranje-selectie niet te combineren zijn. Daar had ze alle begrip voor.” Ook Mulder vindt Weermans stap onnodig: “Bert heeft het me uitgelegd. Het is jammer, maar ik kan het billijken. De meiden hebben me helemaal niet uitgesloten. Ik ga nog heel goed met ze om, ook bij E en O.”

Weerman beschuldigde Bouwer en het handbalverbond ook van “een vies spelletje.” Hij noemde het Oranjeplan een donderslag bij heldere hemel. De clubs zouden verrast zijn en moeten volgend seizoen zonder hun sterkste speelsters verder. “Voor E en O is het een aderlating”, geeft Bouwer toe. “De andere clubs zijn hooguit één speelster kwijt, E en O acht. Maar E en O moet niet vergeten dat er zeker vier meiden naar Emmen zijn gegaan nadat ik ze dat heb aangeraden. Bovendien kunnen de clubs later profiteren, als zo'n meisje weer terugkomt. Daar spelen ze onvoldoende op in. Als ik hoor dat Natasja Burgers niet terug wil naar De Volewijckers, denk ik: dan heeft die club toch iets niet goed gedaan.”

Bouwer neemt het op zijn beurt Weerman kwalijk dat hij Mulder naar Duitsland 'geholpen heeft', maar ook deze lezing spreekt de rechterhoekspeelster tegen. “Zo is het niet. Herrentrupp heeft zich bij Harrie gemeld. Hij heeft me geholpen omdat ik hem dat gevraagd heb. Als ik niet gewild had, was het niet doorgegaan. Ik heb er heel lang mee rondgelopen, wel een paar weken. Maar ik wilde altijd al graag in Duitsland handballen. We hebben met E en O regelmatig in Duitsland gespeeld. Ik zie het Duitse handbal op tv. Het is het hoogste wat ik kan halen, dan doe ik dat toch.” Bouwer ziet in Mulders vertrek één lichtpuntje: “Als ze het redt, krijgen wij een kei van een international terug.”

Hij selecteerde haar wel voor Jong Oranje. “Ik zou gek zijn mijn beste speelster geen kans meer te geven. Dus heb ik haar opgeroepen voor Jong Oranje en nu staat ze er. Dat vind ik trouwens klasse van die meid, na alles wat er gebeurd is.” Mulder haalt daarover haar schouders op: “Jong Oranje, waarom niet? Het is ook een leuk team, binnenkort zijn er kwalificatiewedstrijden en als we daar goed doorheen komen, kan ik mee naar het WK in Ivoorkust. Dat is ook leuk.”

Jong Oranje kan SEW aardig bijhouden: 26-26. Bouwer: “Vroeger werden die jonge meiden door een eredivisieteam weggeschoten.” Misschien maakt het team in juni in Slovenië tegen het gastland, Hongarije en Cyprus wel meer kans op kwalificatie (plaats één of twee geldt) dan de A-speelsters. Die wonnen met gemak twee ontmoetingen tegen Georgië (donderdag 33-17; zaterdag 29-20), maar zullen voor WK-kwalificatie in april het sterke Rusland moeten verslaan. Bouwer zou dat een aardige opstap vinden voor het EK'98, dat in Nederland wordt gehouden, maar heeft als hoogste streven toch deelname aan de Olympische Spelen 2000 in Sydney. “Eén grote luchtbel, bij gebrek aan niveau”, oordeelde Weerman hard. “Ik sta nog steeds helemaal achter het Oranjeplan”, zegt Mulder. “Het is jammer dat ik er nu niet meer bij kan zijn, maar als Bert me nodig heeft, sta ik graag weer klaar.” Bouwer: “Met Saskia blijf ik in gesprek, maar door Harrie voel ik me verraden. Ik begrijp hem niet. Hij is altijd een goede vriend geweest, maar nu...?”

Hoe zou dat dan komen? Jaloezie? Bert Bouwer: “Ik vrees dat dat het is.”

Deel dit artikel