Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Grondige evaluatie na slechtste jaar Raboploeg sinds 1996

Home

John Graat

Met een overwinning van Michele Bartoli in de Ronde van Lombardije werd zaterdag een wielerseizoen afgesloten dat voor de Rabobankploeg zeer teleurstellend is verlopen. Een grondige evaluatie op aandringen van de hoofdsponsor is gaande.

AMSTERDAM - Het verloop van de Ronde van Lombardije was exemplarisch voor het jaar van de Rabobank-wielerploeg. Offensief gereden -met wie anders dan Michael Boogerd voorop- maar in het zicht van de finish waren de kansen op een grote zege alweer verkeken. In mineur sloot Rabobank zaterdag een seizoen af dat als het matigste sinds 1996 mag worden beschouwd.

Door zijn tiende plaats in Lombardije eindigde Boogerd als tweede in het klassement van de wereldbeker. In die reeks van tien prestigieuze klassiekers konhij als prominentste Raborenner niet winnen. De Tour de France verliep voor de hele ploeg ronduit dramatisch. In de Vuelta was er één dagsucces van de Deen Rasmussen. Zelfs in de Ronde van Nederland bleef Rabo droog staan. Topaankoop Freire won alleen kleine koersjes. Rabobank eindigt dit jaar als de achtste in de UCI-stand; veel te laag gezien de riante huishoudpot.

Natuurlijk waren er verzachtende omstandigheden. Diverse renners waren door blessures en ziektes beperkt of op halve kracht inzetbaar. Hunter, Rasmussen, Den Bakker, Leipheimer en vooral Dekker hadden hun tegenslagen. Schouderophalend verder en maar hopen op minder pech volgend jaar? Dat zou wat te gemakkelijk zijn.

Bij de geldschieter leven serieuze vragen. De bank stopt jaarlijks bijna elf miljoen euro in een van de grootste sponsorprojecten van Nederland. Over het rendement werd dit jaar op het hoofdkantoor meer dan ooit gemopperd. Vandaar dat de Professional Cycling Promotion BV (PCP), het bestuur van het Wielerplan, is aangespoord tot een grondige evaluatie. De centrale vraag daarbij is of de uitvoering van het sportieve beleid wel strookt met de plannen die met de bank zijn overeengekomen.

De Rabobank wil zich als sponsor niet inhoudelijk direct mengen in de evaluatie die in de eerste plaats uitgevoerd wordt door Herman Wijffels. De Zeeuw stelde zich in 1995 bij de besluitvorming rond het Wielerplan als Rabo's topman nog terughoudend op om de schijn van belangenverstrengeling te vermijden. Hij is bevriend met manager Jan Raas. Nu moet Wijffels ondermeer het functioneren van Raas beoordelen. ,,Een topbestuurder als Wijffels kan die zaken goed scheiden. Wat hij persoonlijk met Raas heeft staat los van de zakelijke kant'', zegt Vincent Pijpers, hoofd sponsoring bij de Rabobank.

De Telegraaf meldde vorige maand dat binnen de Rabo-top de positie van Raas nadrukkelijk ter discussie staat. Dat bericht is nooit bevestigd. Volgens Pijpers is het onzin dat juristen al onderzoeken hoe Rabobank van Raas af kan komen.

Wel is het transferbeleid van Raas onderwerp van discussie. Rabobank sloot eind 2001 een nieuw contract af tot en met 2005. Het budget werd verhoogd in ruil voor de toezegging dat de ploeg op termijn mee zou gaan doen om het podium van de Tour. In het transferbeleid is die ambitie tot dusver nog niet echt vorm gegeven. Vorig jaar liet Raas zijn hart als klassiekerkoning spreken toen hij Oscar Freire voor veel geld vastlegde. Bartko en Hunter kwamen evenmin als ronderenner. Heeft Raas, die regeert vanuit 's Heerenhoek en zich zelden vertoond bij koersen, wel voldoende zicht op de actuele wielerwereld?

Pregnanter nog is de vraag waarom er na acht jaar zo weinig terecht is gekomen van de opleiding. De eigen kweek -Kroon, Engels, Mutsaers, Lotz, Sentjens- kon zich ook dit jaar niet verder ontplooien. Wielinga viel in de Tour pijnlijk door de mand. Het duidt op een structureel probleem: jongeren bij de Rabobank ontwikkelen zich amper. Ligt dit aan hun kwaliteiten, aan hun mentaliteit, aan hun ploegleiders of aan hun opleiders bij junioren en amateurs? Bondscoach Gerrie Knetemann vindt het hele Rabo-systeem verkeerd; het brengt 'ideale schoonzonen' en geen 'winnaars' voort.

Michael Boogerd gaf afgelopen week in Sportweek uiting aan zijn onvrede over de gebrekkige steun van jonge ploegmaten in grote wedstrijden. Omgekeerd heerst bij jongere renners onvrede over de strakke hiërarchie. Ook die onvrede blijft vaak onderhuids. Binnen de ploeg heerst geen cultuur om wederzijdse, opbouwende kritiek openlijk te ventileren. Maar de mantel der liefde kan op den duur heel verstikkend werken.

Erik Dekker, die van gezagsverhoudingen nooit veel aantrekt en altijd zegt wat hij denkt, is zo'n man die in en rondom de koers intelligentie, brutaliteit en sfeer brengt. Daar ontbrak het dit seizoen te vaak aan. Dat Dekker veelal afwezig was door een knieblessure heeft de ploeg parten gespeeld, zeker. Maar als het welslagen van zo'n grote ploeg afhankelijk is van één man dan is ze ontoelaatbaar kwetsbaar gebleken.

Deel dit artikel