Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Greet Ermen: Mensen realiseren zich soms niet dat een betere opleiding ook geld oplevert

Home

Van een onzer verslaggeefsters UTRECHT - Ze maakt het mee met haar eigen moeder. “Toen ze 91 was, vertelden verzorgers in het verzorgingstehuis haar niets. Nu ze 96 is en dingen niet zo goed meer onthoudt, houden ze hele verhalen.” Goed kijken hoe het met mensen gaat en daar de zorg op aanpassen gebeurt nog te weinig, meent Greet Ermen. Zij is sinds gisteren de nieuwe voorzitter van Sting, de landelijke vereniging voor werknemers in de zorgsector.

Ermen praat snel maar niet gehaast. In haar volgeplande agenda heeft ze met moeite tijd gevonden voor een gesprek. Ze is al voorzitter van de landelijke vereniging van sociaal raadslieden, de klachtencommissie tolken voor asielzoekers en zit in allerlei besturen die zich met de zorgsector in Brabant bezighouden. Ermen heeft meer dan twintig jaar politieke ervaring, onder meer als wethouder in Oisterwijk en lid van de Eerste Kamer.

Toen ze in 1980 in de Eerste Kamer kwam, werd 'zorg' nog nauwelijks binnen de gezondheidszorg onderscheiden, vertelt ze. Inmiddels staat het onderwerp goed op de politieke agenda. Maar nog steeds is meer aandacht noodzakelijk voor de 'care' (verzorging) omdat die kan voorkomen dat de veel duurdere 'cure' (genezing) het te druk krijgt. Simpel gezegd: wie goed wordt verzorgd, komt minder snel in het ziekenhuis terecht.

De kwaliteit van die verzorging moet omhoog, meent Ermen. Verzorgingstehuizen en andere instellingen organiseren nu nog zelf cursussen voor hun personeel. “Dat gaat meestal maar om één tot drie weken”, weet Ermen, “en lang niet elke instelling is daar even goed in.” Ermen wil daarom één vaste basisopleiding voor alle verzorgenden.

Zowel werkgevers als werknemers stonden daar volgens haar aanvankelijk huiverig tegenover. Ze waren bang dat het teveel geld zou kosten. “Maar mensen realiseren zich soms niet dat een betere opleiding ook geld oplevert. Werknemers kunnen doorstromen, het imago van het vak verbetert en werkgevers zien efficiënter werk.”

Belangrijk is volgens Ermen dat Sting vanaf gisteren behalve voor werkers in de thuiszorg ook open staat voor die uit de kraamhulp, verzorgings- en verpleegtehuizen en de gehandicaptenzorg. Op die manier kan volgens haar de zorg beter worden georganiseerd. “Ik had een vriend in Breda die een ernstige spierziekte had. Hij kreeg wel tien mensen om zijn bed. Dat kon worden teruggebracht tot één voor de verzorging en één of twee voor specifiek medische handelingen, vond hij.”

Volgens Ermen moeten zo min mogelijk zorgenden worden ingeschakeld, maar moeten werkzaamheden wel logisch worden verdeeld. “Mijn moeder kreeg vanaf haar tachtigste een wijkverpleegster om haar te wassen. Dat is natuurlijk onzin, dat kan iedereen na een beetje opleiding. Een injectie geven is iets heel anders.” Als klanten goed worden ingelicht, is het voor hen volgens Ermen helemaal niet erg twee of drie verschillende mensen over de vloer te krijgen.

Zorgen maakt ze zich over de toekomst van het vak. Door de toenemende vergrijzing zijn steeds meer zorgenden nodig, terwijl het beroep niet zo aantrekkelijk is. De werkdruk is te hoog. In de thuiszorg wordt steeds meer marktwerking toegelaten. “Dat ben ik niet direct tegen, als maar goed wordt gekeken naar de effecten van bepaalde maatregelen. De zogeheten 'zorgminuten', waarbij voor elke handeling maar een vaste, beperkte tijd werd vastgesteld, zijn een voorbeeld van iets waar vooraf onvoldoende over is nagedacht.”

Om de grote werkdruk te verminderen moet volgens Ermen meer geld beschikbaar komen. “De werkomstandigheden moeten verbeteren, het gaat bijvoorbeeld om meer overleg. In fabrieken waar mensen aan de lopende band werken controleert allang niet meer iemand met een stopwatch in de hand alle handelingen. De zorg wordt te vaak vergeleken met een productieproces, maar dat is uit de tijd. We moeten daarvoor nieuwe vormen vinden.”

De organisatie moet tot het jaar 2000 uitgroeien van ongeveer vierduizend leden (alleen in de thuiszorg) tot twintigduizend. De meerderheid is vrouw. Sting heeft niet direct een vrouwelijke voorzitter nodig, denkt Ermen. “Maar ik geloof dat ze daar wel meer voor voelden. In de begintijd was Sting geloof ik ook een beetje een emancipatorische beweging. Maar ik kijk eigenlijk nooit naar de geschiedenis van organisaties. Ik kijk naar het nu en naar de toekomst.”

“Zelf ben ik nooit feministisch geweest. Wél emancipatorisch. Voor mij maakt het niet veel uit als vrouw in de zogeheten 'softe sector' te werken. Bij mijn werk bij de afdeling economische en administratieve diensten van de huidige universiteit van Tilburg was ik lange tijd de enige vrouw. Mensen zeggen dat ik hard ben in onderhandelingen, maar zelf vind ik dat dat nogal meevalt. Ik kan iemand nog veel harder aanpakken, denk ik zelf regelmatig. Misschien ligt dat aan mijn financiële achtergrond. Ik vraag altijd alle gegevens. Mij bedriegt men niet snel met cijfers.”

Deel dit artikel