Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Golfbaan The Dutch is een beest, en soms zelfs een monster

Home

Kick Hommes

De Nederlandse topgolfer Ronald Luijten vorig jaar in actie tijdens de KLM Open op The Dutch. © ANP

Vandaag begint in Spijk het grootste Nederlandse golftoernooi. Op een 'monsterbaan', vindt de Ierse greenkeeper.

Paul O'Donoghue gooit een balletje op. Plof. Het klinkt wat zwaar, de fairway op hole twaalf van The Dutch. "Het klinkt beter dan afgelopen weekend. Je had hier vorig jaar moeten zijn, toen klonk het bijna hol. Prachtig.''

Lees verder na de advertentie
Door het open ontwerp hebben de elementen vrij spel.
'De baan laat echt zijn tanden zien.'

Golfer Joost Luiten

O'Donoghue is een van de vaste greenkeepers van golfclub The Dutch in het Gelderse Spijk. Daar wordt deze week het KLM Open gehouden, dat als enige toernooi in Nederland behoort tot de European Tour. De Ier uit de buurt van Dublin voelt, hoort en ruikt zelfs alles wat er op de achttien holes gebeurt. Hij noemt de baan een 'animal' en soms 'een monster'.

Deze week is de baan dat laatste, zeker als de harde wind en de verwachte regen er ook nog eens bij komen. De golfbaan is zo ontworpen dat iedereen altijd alles moet kunnen zien - er zijn dus amper bomen-, maar door die openheid hebben de elementen vrij spel. Joost Luiten, de Nederlandse favoriet, trekt de metafoor door. "In deze omstandigheden laat de baan echt zijn tanden zien."

Drijvende greens 

Problemen voor de baan levert dat wind en water niet op, bezweert Niall Richardson, die de greenkeepers aanstuurt. Er ligt ruim tachtig kilometer drainage en bovendien kent de baan 'drijvende greens'. Als gevolg van de veengrond zou alles wat erop zou worden gezet zinken. Dus ligt onder alle greens en heuveltjes schuimrubber. "Het drijft, dat is vrij uniek."

Toen Richardson hier in 2008 aankwam, was er geen heuvel te bekennen. Het was zo vlak als het weiland ernaast. Bijna wilde hij weggaan, maar hij had zijn woord nou eenmaal gegeven. Nu wil hij niet meer weg.

Hij houdt van de baan in de Gelderse polder, die wordt omgeven door weiland en waar de A15 op maar een paar honderd meter afstand voorbij loopt. De nieuwe indeling, in 2011 bedacht en uitgemeten door topgolfer Colin Montgomerie, maakte de baan 'toptoernooi-proof'. "Wij hebben een van de moeilijkste banen op de Tour", bezweert hij.

Levenswerk 

Voor de twee Ieren is deze baan hun levenswerk. Terwijl ze de baan laten zien, pakken ze takjes op, en Richardson verontschuldigt zich voordat hij in looppas naar een bunker loopt om er een pluk gras uit te halen.

Ze knippen het gras op de green met de hand

Het hele jaar werken de Ieren samen met tientallen vrijwilligers aan de baan, Ze knippen het gras op de green met de hand (3 millimeter precies). Ze beginnen om 4.30 uur, met een mijnwerkershelm op.

Nu is hun werk gedaan. Deze vier dagen is het aan Joost Luiten. Hij won vorig jaar het toernooi. Is er een manier om hem stiekem te bevoordelen? Een beetje, geeft Richardson grinnikend toe. Toen ze vorig jaar de 69 bunkers wilden voorzien van nieuw zand, gingen ze bij de beste Nederlandse golfer van het moment te rade welk type zand ze het best konden gebruiken.

Baanrecord 

Vorig jaar werd het baanrecord door onder meer Luiten gezet op 63, negen slagen beter dan het baangemiddelde. Hij eindigde uiteindelijk met -19 over vier dagen. Net iets te veel, als het aan de greenkeepers ligt. Maar dat was met mooi weer.

"Als iemand -25 slaat, dan is de baan echt te makkelijk", zegt O'Donoghue. Maar plezier moet er blijven. Als profgolfers er zelf geen 'fun' in hebben, dan is het ook niet goed. Daarom wordt de baan niet op z'n allermoeilijkst opgeleverd. De afstanden kunnen nog langer, de pinposities zijn beschaafd. Een rondje onder par moet mogelijk blijven.

De echte moeilijkheid is deze week vooral het weer. Luiten merkte dat tijdens een proefronde. "Nergens is echt een birdie op te pikken. Hole tien tot twaalf worden heel zwaar tegen de wind in. En het wordt echt gokken op welke green windstoten invloed gaan hebben op de putt."

O'Donoghue laat een tweede balletje rollen, op de green van twaalf. De golfbal rolt ver voorbij de vlag. "Zie hem gaan. Goodbye, zeggen we dan."

Wilt u de reacties op dit artikel lezen? Registreer u hier voor een proefperiode van twee maanden.

Het plaatsen van reacties is voorbehouden aan de betalende abonnees van Trouw. Kijk hier voor een overzicht van onze abonnementen.

Het bekijken en plaatsen van reacties is voorbehouden aan onze betalende abonnees. Kijk hier voor een overzicht van onze abonnementen.

Als betalend abonnee kunt u een reactie plaatsen op dit artikel. Deze is alleen zichtbaar voor andere (proef)abonnees.

Om uw reactie te kunnen plaatsen, hebben we uw naam nodig. Ga naar Mijn profiel


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie
Door het open ontwerp hebben de elementen vrij spel.
'De baan laat echt zijn tanden zien.'

Golfer Joost Luiten

Ze knippen het gras op de green met de hand