Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Generaal Michels wist wel raad met vaderschapsverlof

Home

Rob Velthuis

Het zal toeval zijn, maar enkele dagen nadat in Den Haag een onderzoek was gepresenteerd naar de professionalisering van de arbeidsverhoudingen van beroepssporters in Nederland, was het Belgisch voetbal in rep en roer. Björn de Wilde had tien dagen vrijaf genomen na de geboorte van zijn zoon!

In de machowereld van het voetbal is dit kennelijk curieus gedrag. Zeker omdat de club van de dertigjarige spits, SV Roeselare, via de Belgische nacompetitie het verblijf in de eerste klasse nog veilig moest stellen. Maar daar had De Wilde geen boodschap aan, of beter gezegd, geen aandeel in. Hij behoorde niet meer tot de selectie. „Ik wist dus dat ik niet zou spelen en waarom kon ik dan geen gebruik maken van mijn wettelijke recht op vaderschapsverlof?”

Topsport meet zich als dat zo uitkomt het recht aan buiten de wet te staan. Joop Alberda zei dat in zijn periode als technisch directeur van sportkoepel NOC-NSF letterlijk: Als topsporters zich houden aan de arbowet en de vijfdaagse werkweek, kunnen ze internationale ambities vergeten.

Daar zit zeker iets in, maar zo veel stond er voor De Wilde niet op het spel. De spelersvakbond Sporta, die de voetballer steunt, had hem overigens wel gewaarschuwd. Woordvoerder Stijn Boeykens in Voetbal International: „Ook profvoetballers hebben recht op vaderschapsverlof, maar in de praktijk wordt er weinig gebruik van gemaakt omdat spelers er hun plaats in de ploeg door kunnen verliezen. We hebben De Wilde gezegd dat hij er mogelijk scheef door bekeken kon worden.”

En zo geschiedde. Bij zijn terugkeer werd hij doorverwezen naar de B-selectie. „Ik heb de indruk dat ik op een of andere manier geviseerd word”, aldus de speler.

In deze komkommertijd werd De Wilde een primeur toegeschreven, hij zou de eerste profvoetballer zijn geweest die gebruik heeft gemaakt van het recht op vaderschapsverlof. Helemaal waar is dat niet.

In oktober 1991 verliet Johnny van ’t Schip het trainingskamp van het Nederlands elftal, dat zich in Porto voorbereidde op het EK-kwalificatieduel met Portugal. Dit tot ongenoegen van bondscoach Rinus Michels, de Generaal die in ’oorlogstijd’ wel wat anders aan zijn hoofd had dan bevallingen. „Als je met een voetballer zoals John zit, die van nervositeit niet meer kan praten, dan kun je hem beter laten gaan”, was zijn botte verklaring. Van ’t Schip was overigens op tijd terug voor de met 1-0 verloren interland. Hij moest plaatsnemen op de bank, maar speelde de tweede helft.

Legendarischer is de anekdote rond de geboorte van Jordi Cruijff, en ook daarin had Michels zijn aandeel. Danny Cruijff was in 1974 uitgeteld rond de datum waarop Barcelona in Madrid moest spelen tegen aartsrivaal Real. Daarvan was jaren niet gewonnen. Op aandringen van tacticus Michels werd Jordi via de keizersnede gehaald op 9 februari, tevens de verjaardag van Michels. Cruijff kon een week genieten van het vaderschap, daarna leidde hij Barcelona naar een vernietigende victorie op Real Madrid: 0-5. Met het offer van Danny en zijn wervelende spel maakte hij zich in Catalonië onsterfelijk.

Deel dit artikel