Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Gemengde reacties op ’echte negerin’

Home

Iris Pronk

De hoofdpersoon van ’Alleen maar nette mensen’ van Robert Vuijsje is op zoek naar een ’echte negerin’ met dikke billen en een groot libido. Sommige zwarte vrouwen maken zich kwaad over dit stereotype.

Anderen vermaken zich kostelijk met het boek. Vanavond discussiëren ze met de schrijver in Amsterdam.

Er zijn ook zwarte vrouwen die mijn roman wél mooi vinden, zegt Robert Vuijsje, schrijver van ’Alleen maar nette mensen’. Maar tijdens het Women Inc. debat vanavond in Amsterdam zullen vermoedelijk vooral veel verontwaardigde stemmen klinken.

Die verontwaardiging betreft de manier waarop Vuijsje zwarte vrouwen typeert in zijn boek. Hoofdpersoon David, een Joodse jongeman uit een keurig intellectueel niveau, gaat daarin op zoek naar ’een echte negerin’. Die heeft bij voorkeur een groot libido, cup 95F en dikke billen die uit een tijgerprint-stretchbroek knallen.

Davids jachtterrein is de Bijlmer, en daarmee schopt de schrijver tegen twee zere benen van Elvira Sweet, voorzitter van het stadsdeel Amsterdam Zuidoost. Ze ergert zich aan het cliché van de hete, willige, zwarte vrouw: „Terwijl er zoveel vrouwen bezig zijn met hun carrière in plaats van met seksueel genot”.

Ook is Sweet het ’een beetje spuugzat’ dat de Bijlmer in de roman ’een plek is waar je makkelijk goedkope seks kunt krijgen’. Ze ervaart Vuijsje’s boek als ’een stigma voor het stadsdeel’: „Zuidoost bestaat echt uit veel meer dan alleen maar vrouwen die gaan voor seks.”

Sweets reactie steekt nog mild af bij die van cultureel antropologe Irma Accord, die veel werkt met jongeren in achterstandsposities. Zij noemt het boek ’seksistisch en racistisch’: „Ik was heel erg verbijsterd toen ik het voor het eerst las. Waarom is deze man zo bezig om vrouwen te kwetsen?”

Volgens haar is ’Alleen maar nette mensen’ een boek ’dat mannen om hun ballen kunnen slaan’. Met zijn karikaturale seksuele fantasieën berokkent Vuijsje schade, zegt zij: „Straks komt dit boek op de literatuurlijst op school en dat vind ik heel erg. Jongeren hebben juist behoefte aan positieve voorbeelden.”

De schrijver krijgt ook steun uit de zwartevrouwenhoek. Van Mildred Roethof bijvoorbeeld, maakster van de documentaire ’Sex sells’, waarin te zien is hoe jongeren seks beschouwen als ruilmiddel voor een pakje sigaretten of beltegoed. „Ik moet af en toe ook lachen om het boek”, zegt zij. „Vuijsje is grappig én beledigend, maar dat is hij ook over Joodse en Hollandse mensen.”

De zwarte vrouw bestaat niet, ze kent ontelbaar veel verschijningsvormen en dus ook die van het door Vuijsje beschreven stereotype, zegt Roethof. Dat er nu zo heftig gediscussieerd wordt over de beeldvorming, vindt zij alleen maar positief.

„Ik vind het boek prikkelend, confronterend, ik amuseer me enorm”, zegt de Surinaamse Lynn Spier, sociotherapeute in een tbs-kliniek én de vriendin van Robert Vuijsje. Zij herkent zich in geen enkele vrouw uit het boek van haar vriend: „Ik ben zwart, ontwikkeld en uniek in mijn soort.”

Vuijsje’s critici verwarren een roman met een politiek pamflet, denkt zij: „Hij schetst niet het totale beeld, hij zegt niet dat álle vrouwen zo zijn. Zijn volgende boek gaat misschien wel over een geslaagde zwarte zakenvrouw.”

Haar advies aan boze vrouwen: ’Vat de literatuur gewoon wat luchtiger op.’

Lees verder na de advertentie
Robert Vuijsje met zijn vriendin Lynn Spier tijdens de bekendmaking van de Libris Literatuurprijs 2009, maandagavond in het Amstel Hotel in Amsterdam. ( FOTO KLAAS JAN VAN DER WEIJ) © Klaas Jan van der Weij

Deel dit artikel