Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Geen Wim Sonneveld-prijs op Kleinkunstfestival

Home

FRANK VERHALLEN

Finale concours 24/3 in het Nieuwe De la Mar-theater. Er wordt alleen een publiekprijs toegekend. 'Hij zag het scherp' (hommage Jules de Corte): 25 t/m 27/3 in Theater Bellevue; 'Oh Johnny': t/m 27/4 in het Werkteater (Oostenburgergracht 75). Informatie: 020-612.95.65

Zo bedroevend zelfs, dat de jury donderdagavond na het zien van de kandidaten al besliste komende maandagavond de Wim Sonneveld-prijs niet toe te kennen. Gelukkig bevat het programma voor het tweede achtereenvolgende jaar een pareltje: een voorstelling over Johnny Jordaan, met Rob van de Meeberg in de hoofdrol.

Zondagavond opende het Amsterdams Kleinkunstfestival in het Nieuwe De la Mar-theater met een avond rond het plezierdicht. Toen bleek hoeveel goodwill dit festival inmiddels heeft opgebouwd. Veel cabaretiers en dichters, onder wie Marijke Boon, Kees Torn en Ivo de Wijs, traden er op en ook Jan Boerstoel las voor uit eigen werk. Hem was weliswaar niet gevraagd aan deze avond mee te werken, maar nu hij er toch was... Dat hij met een prachtlied voor Karin Bloemen ook de winnaar is van de Annie M.G. Schmidt-prijs 1997 had nog een week stil moeten blijven, maar het bleek die avond al in te grote kleine kring bekend om er nog langer geheimzinnig over te doen.

Ook die Annie M. G. Schmidt-prijs is een initiatief van het Amsterdams Kleinkunstfestival, dat met de producties van de afgelopen tien jaar veelvuldig zijn grote waardering heeft uitgedragen voor literaire liedauteurs en voor de grote namen uit de kleinkunstgeschiedenis. Na sympathieke hommages aan onder anderen Jaap van de Merwe, Drs. P, Michel van der Plas en Ramses Shaffy is er dit jaar een programma over Jules de Corte, samengesteld door Pieter van Empelen en gespeeld door Ko van Diemen, Josée Koning en Frits Lambrechts. Het is een lust dat Lambrechts De Corte-liedjes als 'Kleine Anita' en 'Het bruidspaar' weer eens zingt. Maar bij de eerste try-out die ik bijwoonde, verbaasde het mij dat het beeld dat van Jules de Corte wordt geschetst, allerminst florissant is. Zo'n eerbetoon hoeft weliswaar niet kritiekloos te zijn, maar als je het programma 'Hij zag het scherp' noemt, mag de conclusie toch niet zijn dat De Corte de dingen dikwijls juist verkeerd in plaats van in het juiste licht beschouwde.

Veel kritiek is er ook op de tiende editie van het concours om de Wim Sonneveld-prijs, in eerdere jaren gewonnen door onder anderen Kiki Heessels, Maarten van Roosendaal, Job Schuring en De Vliegende Panters. Voor de voorrondes van de afgelopen week bleken slechts vier in plaats van, zoals gebruikelijk, zes deelnemers geselecteerd. Andere kandidaten waren bij de audities ondermaats bevonden. Tot die vier geselecteerden behoren Johan Hoogeboom en Dirk Vruggink. Hoogeboom speelde - evenals artistiek festivaldirecteur Evert de Vries - zeven jaar lang in het cabarettrio Heren-Op-Zicht en Vruggink presenteerde inmiddels twee theatersolo's. Ook door hun leeftijd kunnen zij nauwelijks aanstormend talent genoemd worden. Dit concours werd indertijd opgezet om nieuwkomers te stimuleren. Als die er, om welke reden dan ook, niet zijn, is zo'n concours overbodig. Vrijdagmiddag bleek dat ook de jury die mening is toegedaan. De organisatie maakte bekend dat de Wim Sonneveld-prijs dit jaar niet wordt toegekend, omdat de jury het niveau van de kandidaten te laag vindt om een finale te rechtvaardigen.

Grote waardering heb ik daarentegen voor 'Oh Johnny', een muzikaal theaterprogramma rond leven en werk van Johnny Jordaan. Het wordt tot eind april gespeeld in het Werkteater. Lars Boom, vorig jaar verantwoordelijk voor de succesproductie rond Wim Kan, schreef het script. Door te kiezen voor een fragmentarische terugblik op episoden uit het leven van de Jordanese levensliedzanger en dat te larderen met bestaand en zelfgeschreven liedrepertoire, vond hij een fraai evenwicht tussen luchtig amusement en documentair muziektheater. Rob van de Meeberg speelt Johnny Jordaan. Toen hij Wim Kan vertolkte, leek Van de Meeberg zijn succes mede te danken aan het feit dat hij zo op Kan leek. Nu hij ook als Johnny Jordaan grote indruk achterlaat, blijkt pas goed waar zijn grote kracht precies schuilt: niet in de natuurlijke gelijkenis, maar in de wijze waarop hij zich tot deze personen weet te transformeren. Fred Florusse en Carry Tefsen staan hem zeer verdienstelijk bij in de overige spelrollen, zoals van Wim Sonneveld, Willy Alberti en Tante Leen.

Met deze productie, die het verdient langer mee te gaan, bewijst het Amsterdams Kleinkunstfestival toch zijn betekenis. De Postbank is van dat feit niet langer doordrongen en trekt zich terug. Onterecht en zonde. Kennelijk gaat het niet om cultuurbevordering, maar om hoe vaak men je naam schrijft en roept.

Deel dit artikel