Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Geen standbeeld voor Nico Tromp svp

Home

ROB BRUNTINK EN MARISKA OVERMAN, ZIJN OPRICHTERS VAN MORBIDEE, ADVIESBUREAU VOOR PALLIATIEVE ZORG en EUTHANASIE EN HOSPICES

Het debat over de huisarts die zijn patiënt extreem veel morfine toediende, dreigt te ontsporen, vinden Rob Bruntink en Mariska Overman, adviseurs palliatieve zorg.

Deze week was specialist ouderengeneeskunde Bert Keizer te zien in 'Nieuwsuur' over het Tuitjenhorn-incident. Keizer had in aanvang te snel geoordeeld over huisarts Nico Tromp, zei hij. Nu hij meer details kende, dankzij het verhaal van mevrouw Tromp, ook in 'Nieuwsuur', bekeek hij de affaire toch anders. Er is kennelijk nogal excessief gehandeld door instanties. En dat is een schande, was de teneur. Niet Nico Tromp is fout, maar de instanties.

Deze nieuwe focus is zorgelijk. Alle schijnwerpers zijn nu op het AMC en de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) gericht. Het ziekenhuis paste geen wederhoor toe en maakte de fout een co-assistent 'zomaar' te geloven. En de IGZ heeft buitenproportioneel gehandeld door met vijftien man Tromps gezondheidscentrum te bestormen en schakelde bovendien te snel Justitie in.

Een dode patiënt
Met reflectie is niks mis. Maar hierdoor lijkt Tromp te veranderen in een soort held die, tragisch, door grote boe-roepende instanties over de kling is gejaagd. Dat ondermijnt de aandacht voor waarmee het begon: een dode patiënt, dankzij een niet volgens de richtlijnen en wetten handelende arts. Nog even en de roep om een standbeeld gaat klinken.

Feitelijk is er sprake van iemand die buiten de regels handelde en daarmee, het moet maar gezegd, een moord pleegde. Dit verandert niet door de omstandigheden die nu worden aangevoerd of door de zelfmoord, hoe triest die ook is. Als een andere crimineel van z'n bed gelicht wordt en een soortgelijke actie als in Tuitjenhorn over zich heen krijgt, ligt niemand daar wakker van. Als het belastingfraude of pedofilie betreft, juichen we het zelfs toe en nagelen we de misdadiger maar wat graag aan de schandpaal.

Nu is het echter een arts én het betreft een o zo gevoelig onderwerp; euthanasie, c.q. het levenseinde met een extraatje. Dus staat Nederland op z'n kop. Want Tromp handelde toch uit erbarmen, de naasten waren blij, en ach, hij kon niet anders want hij stond, volgens mevrouw Tromp 'met de rug tegen de muur'. En tsja, willen we niet allemaal zo'n arts als het eropaan komt? Een arts met mededogen en erbarmen, die ¿ zonder zich te verschuilen achter stomme regeltjes ¿ er écht voor de patiënt is?

Men vergeet dan nogal makkelijk het volgende: de regels voor euthanasie en palliatieve sedatie zijn er niet alleen voor een arts, maar juist ook voor de patiënt. Onder meer om te voorkomen dat er situaties ontstaan als in Tuitjenhorn. Hoe zouden naasten gereageerd hebben als de patiënt verkeerd gereageerd had op de toegediende morfine? Als hij in een akelig delier z'n laatste adem zou hebben uitgeblazen? Dan zouden we Tromp hard aangepakt hebben. En zou zijn zelfmoord bekeken worden als een passende reactie bij een door hem begane, gênante cowboy-stommiteit.

Erbarmen
Of stel dat een arts andere moverende redenen zou hebben om mededogen te tonen? Een patiënt kan immers, zoals in Tuitjenhorn, niet altijd meer zelf verwoorden wat hij of zij wil. Een arts mag nooit op de plaats van die patiënt gaan zitten, hoe graag hij als mens ook erbarmen zou willen tonen. Het is zíjn erbarmen dan, niet het mogelijk gevraagde erbarmen. Regels werken duidelijk twee kanten op. Ze beschermen zowel arts als patiënt. Juist daarom mag de commotie over de procedures niet verbloemen wat de aanleiding was: een arts die zijn boekje te buiten ging en daarvoor verantwoording moest afleggen.

God verhoede dat Tuitjenhorn aanleiding gaat worden tot het oprekken van de huidige richtlijn over palliatieve sedatie en/of de euthanasiewet. Wat ons betreft dus geen standbeeld voor Nico Tromp.

Deel dit artikel