Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Geen sponsor en geen kader meer voor de vrouwen van Den Dungen

Home

MARIJE RANDEWIJK

ZEIST - 'We zien de toekomst met vertrouwen tegemoet'. Met die woorden besluit Ad van Alebeek het 25-jarig jublileumboek van zijn DVC Den Dungen. Hoe snel kan het gaan. Nog geen twee maanden na het jubileumfeest speelde de vrouwenvoetbalclub zaterdag haar laatste wedstrijd. Het was de KNVB-bekerfinale, waarin grote rivaal Puck Deventer met 2-1 werd verslagen.

Vijf landstitels, drie KNVB-bekers en twee Supercups is de oogst van een kwart eeuw vrouwenvoetbal in Den Dungen. Na 25 jaar voorzitterschap kondigde teammanager en oprichter Ad van Alebeek een maand geleden zijn vertrek aan. Tegelijkertijd trok ook de sponsor en een groot deel van het kader van de vereniging zich terug. Een nieuw kader bleek in Den Dungen niet te vinden, zodat de club er geen andere mogelijkheid bleef dan zich op te heffen.

Met DVC verdwijnt een van succesvolste en oudste clubs uit het Nederlandse vrouwenvoetbal. De Brabantse club werd op 1 april 1971 opgericht. “Als voorzitter van de jeugdsociëteit heb ik destijds een vrouwenteam op de been weten te brengen dat in het begin alleen 'wild voetbal' speelde”, blikt Van Alebeek terug. “Pas toen de KNVB de vrouwen iets serieuzer ging nemen, zijn we in een georganiseerde competitie gaan spelen. In die tijd is DVC ook een officiële vereniging geworden.”

Een vereniging die niet verbonden wilde zijn aan de mannenafdeling in Den Dungen. “We hebben gelijk voor zelfstandigheid gekozen omdat we binnen een mannenclub toch het ondergeschoven kindje zouden zijn geworden. Nu waren we zelf verantwoordelijk en van niemand afhankelijk.”

In de beginjaren reageerde het kleine Brabantse dorp enthousiast op het initiatief van Van Alebeek. Het eerste team van de DCV bestond dan ook voornamelijk uit Den Dungense meiden. Het enthousiasme ebde echter langzamerhand weg en er werden steeds minder mensen lid. Eind jaren tachtig moest de club vrouwen van buitenaf halen om nog een team op de been te kunnen brengen.

Na die ontwikkeling bouwde DVC aan een ongekende successenreeks. In 1990 haalde de Brabantse ploeg het districtskampioenschap in de klasse Zuid I - Zuid II binnen. In de vier daaropvolgende seizoenen werd met grote overmacht het Nederlands kampioenschap veroverd. Ook dit jaar, het eerste seizoen dat er bij de vrouwen sprake is van een eredivisie, ondervond de ploeg nauwelijks concurrentie in de strijd om de landstitel.

Toch verliep het jaar in zijn geheel niet vlekkeloos. Sportief gezien was er met slechts één verlieswedstrijd weinig reden tot klagen, maar organisatorisch verliep het seizoen dramatisch. In november werd de trainer de laan uit gestuurd na onenigheid met een groot deel van de selectie en daar kwam vorige maand het vertrek van de voorzitter, de sponsor en de vrijwilligers bij.

“Een jaar of twee geleden is het 'zelfstandige' tegen ons gaan werken”, legt Van Alebeek uit. “Steeds meer vrijwilligers haakten af omdat ze zich niet meer verbonden voelden met het elftal.” In het eerste team van DVC zijn nog maar twee speelsters uit Den Dungen zelf afkomstig waarvan er één ook nog op de bank vertoeft. “Zonder al die vrijwilligers verdwijnt de basis van een vereniging en dan houdt alles op.”

Anderhalf jaar zocht de succesvolle vereniging naar een opvolger voor de energieke voorzitter, maar in de omgeving werd niemand bereid gevonden om er zoveel tijd in te steken als Van Alebeek. “Dat kan ook nauwelijks want ik ben echt dag en nacht bezig geweest met het regionale en nationale topvoetbal voor vrouwen. DVC was en is mijn hele leven omdat ik de club zelf heb opgericht.”

Ook de laatste reddingspogingen van de club liepen op niets uit. Een samensmelting met de mannenvereniging in Den Dungen was vanwege organisatorische problemen onmogelijk en ook een fusie met het Boxtelse ODC mislukte omdat de Boxtelse vereniging haar eigen status niet wilde verliezen.

De speelsters van Den Dungen reageerden teleurgesteld, maar ook begripvol op het vertrek van hun voorzitter. Aanvoerster Annet Smits: “We weten hoeveel tijd Ad er al die jaren ingestoken heeft. Ik vind het niet meer dan logisch dat hij zijn functie aan iemand anders over wil geven. Alleen valt dat niet mee omdat het vrouwenvoetbal niet meer zo leeft als in de beginjaren.”

Met het behalen van de 'dubbel' bezorgden de vrouwen hun voorzitter in ieder geval een passend afscheid. Twee weken geleden werd de titel al binnen gehaald en afgelopen zaterdag versloeg DVC in de bekerfinale Puck Deventer met met 2-1. De Brabantse ploeg kwam na een half uur spelen op voorsprong door een doelpunt van Nancy Lieshout. Daniëlle Korbmacher, met 24 doelpunten in de competitie en 13 in de beker de topscoorster van het Nederlandse vrouwenvoetbal, bracht Puck in de zevende minuut nog wel langszij. Maar een minuut voor tijd bezorgde Jolanda Leemans DVC terecht de overwinning.

De ploeg uit Den Dungen valt volgend seizoen helemaal uit elkaar. Een aantal speelsters stopt helemaal met voetballen en de rest verspreidt zich over de andere elf eredivisieploegen. Slechts één DVC-speelster verhuist naar verliezend bekerfinalist Puck. “We zijn niet gebaat bij acht nieuwe speelsters omdat we al over een zeer goed team beschikken”, licht Felix Nijland bestuurslid van Puck toe. “Bovendien hebben wij geleerd van de fouten van DVC. We proberen zoveel mogelijk de speelsters uit Overijssel of Gelderland te halen. Daarnaast hebben wij onlangs een 12-mans bestuur geformeerd om de club niet afhankelijk te maken van de ziel en zaligheid van één persoon. Op die manier hopen wij volgend jaar een positiever vervolg te geven aan ons 25-jarig jubileum dan DVC.”

Deel dit artikel