Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Geef docenten Frans en Duits kans hun lessen meer inhoud te geven

Home

Yvonne Schoolmeesters

Scholieren met schoolboeken op school. © anp xtra

Onze samenleving draagt niet uit dat kennis van de talen en culturen van de twee grootste Europese landen van veel waarde is. Ook in het onderwijsbeleid wordt weinig gesproken over het belang en de inhoud van de vakken Duits en Frans. Taal en cultuur lijken er niet langer toe te doen. Dat vindt decaan vwo en docent Frans Yvonne Schoolmeesters.

Tijdens het tweejaarlijkse congres Frans eind maart kwamen vijfhonderd bevlogen docenten bij elkaar om zich te laten inspireren door vakgenoten uit de hele wereld en om te discussiëren over de waarde van hun vak. De groeiende aandacht voor de linguïstische en culturele diversiteit van het Frans in de wereld maakt het congres steeds boeiender. Voor de aanwezigen is er dan ook geen twijfel over het belang van hun vak. Toch wordt op veel scholen het Frans (of het Duits) in een vloek en een zucht ingewisseld voor een hippere taal.

Lees verder na de advertentie

Een academisch geschoolde docent Frans heeft, naast uiteraard een gedegen kennis van het Frans, inzicht in de verschillen tussen de Franse en de Nederlandse taal en cultuur, en is meer en meer bekend met de culturen van andere Franstalige landen, vooral in het Afrikaanse continent. In het onderwijs worden deze competenties nauwelijks benut.

Machinaal  

De praktijk ziet er heel anders uit. In de bovenbouw havo, vwo is de talendocent gedwongen leerlingen voor te bereiden op het centraal schriftelijk examen leesvaardigheid dat voor 50 procent meetelt in het eindcijfer. Welke talen-docent voelt zich bij het trainen van deze vaardigheid aangesproken op zijn professionaliteit en slaagt erin zijn liefde voor het vak uit te dragen? Zelf doe ik hard mee aan deze teaching to the test. Bijna machinaal geef ik tips die weinig met mijn vak te maken hebben: 'Voor een tekst met zes vragen mag je ongeveer twintig minuten gebruiken. Lees eerst de vraag, dan de alinea. Zorg dat je de verschillende vraagtypen kent en herkent. Zorg dat je de structuurwoorden kent en het verband dat ze aanbrengen in de zin'.

Op veel scholen wordt het Frans of Duits in een vloek en een zucht ingewisseld voor een hippere taal

Hoe anders zou het kunnen! In De Correspondent lees ik een briefwisseling tussen twee journalisten - tijdelijk gestationeerd in Berlijn en Parijs - met anekdotes uit het dagelijkse leven maar ook met verwijzingen naar belangrijke figuren in de geschiedenis van beide landen, compleet met links naar authentieke Duitstalige en Franse bronnen. Die wil ik met mijn leerlingen bespreken. Het besef van standplaatsgebondenheid hoeft niet beperkt te blijven tot een vak als geschiedenis.

Van alle tijden

Met het boek 'Een Jihad van liefde' van de Brusselaar Mohamed El Bachiri of 'Vous n'aurez pas ma haine' 'van Antoine Leiris, wiens vrouw omgekomen is in de Bataclan, wil ik mijn leerlingen aan het denken zetten over maatschappelijke thema's die van alle tijden zijn. Hoe gaat Frankrijk om met de dreiging van terrorisme en met het opkomende populisme? Met 'Petit pays' van Gaël Faye wil ik leerlingen laten ervaren hoe het voelt om als kind je vaderland te moeten ontvluchten om te gaan leven in Frankrijk.

Hoe kunnen we het belang van de schoolvakken Duits en Frans zo minimaliseren en tegelijkertijd bezorgd zijn om het voortbestaan van de Europese gedachte? Hoe verhoudt het naarstig zoeken naar een duidelijke Europese identiteit zich tot de beperkte aandacht voor de Duitse en Franse cultuur in ons onderwijs? Wie twijfelt aan de relevantie van de Franse en Duitse taal en cultuur verwaarloost onze gemeenschappelijke geschiedenis en heeft weinig vertrouwen in een gezamenlijke toekomst voor Europa.

Deel dit artikel

Op veel scholen wordt het Frans of Duits in een vloek en een zucht ingewisseld voor een hippere taal