Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Fris en jong talent sprankelt in brave boekverfilming

Home

BELINDA VAN DE GRAAF

Dorsvloer vol confetti

Regie: Tallulah Schwab. Met Hendrikje Nieuwerf, Suzan Boogaerdt en Yannick de Waal.

***

Je zult het maar hebben. Streng gereformeerde ouders. En dan ook nog eens als enig meisje opgroeien tussen zes broers, op een afgelegen Zeeuwse boerderij. Toch gaat Katelijne, een leuk rossig meisje van twaalf, er nauwelijks onder gebukt. De toon van de bestsellerverfilming 'Dorsvloer vol confetti' is opvallend luchtig.

Aan de eettafel leert Katelijne dat het woord van God heilig is en onfeilbaar, dat zondaars worden vervloekt en dat de buitenwereld vol heidenen zit. Maar erg onder de indruk lijkt ze niet. Vergeleken bij de recente Duitse film 'Kreuzweg', waarin een leeftijdgenootje kopje onder gaat in het streng katholieke milieu van de Pius X-broederschap, is het in 'Dorsvloer vol confetti' zelfs een vrolijke boel.

Dat komt omdat Katelijne in staat is achter het vrome voorkomen te kijken. Het godvruchtige nichtje dat stiekem met een van Katelijne's broers in bed duikt. Moeder die met opvallend venijn een vlieg doodslaat. Er openbaart zich ook een wereld achter de graanvelden. Katelijne gaat met opa naar het café. Er is chocoladeijs met een roze parapluutje. En er is een stadse tante met sprookjesboeken die smaken naar meer.

Debuterend regisseuse Tallulah Schwab slaagt erin om ons door de ogen van een dromerig meisje naar een oude, calvinistische wereld te laten kijken. Grote troef daarbij is het optreden van Hendrikje Nieuwerf (14 jaar, 4 vwo) die voorbeeldig het kind op de grens van de pubertijd speelt, dartel en tegelijk scherp observerend.

Veel frisse gezichten trouwens. Die doen de film goed. Suzan Boogaerdt als de moeder die zich - o zonde - laaft aan haar bloementuin, en die haar kleren altijd iets te wijd koopt, zodat er geen vrouwelijke vormen zichtbaar zijn. Yannick de Waal die als broer Christiaan veel wegheeft van een Zeeuwse James Dean.

Een brave boekverfilming is het ook, een film die zonder veel deining te veroorzaken, meevaart op het succes van het boek. Katelijne fietst ons vrolijk tegemoet, triomfantelijk soms, maar dramatisch gezien blijft er daardoor te wensen over. Als het wel smartelijk wordt, en arme opa in de gierput belandt, wordt dat meteen in slow motion uitgebeeld. Een traan betekent pianomuziek. Het zijn vette clichés waarin 'Dorsvloer vol confetti' op dat soort momenten blijft steken. Een boekverfilming heet soms een plaatje bij een praatje. De beelden van Tallulah Schwab maken iets minder indruk dan de woorden van Franca Treur.

Deel dit artikel