Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Frankrijk rekent zich te vroeg rijk

Home

Van onze sportredactie LEEDS, AMSTERDAM - Op Elland Road had iedereen tien minuten voor het eindsignaal de rekensom al gemaakt: Frankrijk zou zich als eerste land plaatsen voor de kwartfinales van het EK. Spanje had tot dat moment geen greep op het spel gehad en stond, geheel verdiend, met 1-0 achter.

Via een slotoffensief, ingeleid door een schot voorlangs van invaller Kiko, kwamen de Spanjaarden in de 85ste minuut alsnog langszij. Caminero trok zijn ploeg uit het dal toen hij de bal na een voorzet van Manjarin vlak langs de handen van Lama schoof.

Dat Frankrijk zich morgen tegen Bulgarije alsnog bij de beste acht van Europa schaart is niet meer dan billijk. Duidelijk is de situatie in groep B echter allerminst. Frankrijk en Bulgarije voeren de poule aan met een identieke score (vier punten, doelsaldo 2-1) en zijn bij een gelijkspel afhankelijk van het resultaat van de parallelwedstrijd. Een ruime Spaanse winst tegen het uitgeschakelde Roemenië kan roet in het eten gooien.

Op grond van de eerste twee rondes mogen de Fransen het meest aanspraak maken op de poulewinst. Na de sobere maar effectieve speelbeurt tegen Roemenië, was de overrompelende aanpak tegen Spanje een verademing. In Leeds was er feitelijk maar één land dat speelde. Frankrijk dicteerde het spel. Vooral op het middenveld was er voor de Spanjaarden geen eer te behalen. Deschamps, Karembeu en Guérin verijdelden elke aanvalsopzet. De aanvoer naar de Franse spitsen - Loko in de punt, Djorkaeff en Zidane cirkelend daarachter - verliep aanzienlijk soepeler. Bepalend in de Franse spel is de inbreng van de vleugelverdedigers, die vaak de achterlijn dienen te halen. Tegen Roemenië namen Thuram en Di Meco die taak op zich, zaterdag bewees coach Jacquet hoe ruim hij in zijn materiaal zit door voorrang te verlenen aan Lizarazu en Angloma.

Verdedigend en opbouwend heeft Jacquet dus geen zorgen; de beslissende actie liet - net als tegen Roemenië - echter weer te lang op zich wachten. Alleen Djorkaeff heeft een gevaarlijke versnelling in huis. Van Loko - verkozen boven de eerder succesvolle Dugarry - en Zidane kreeg hij weinig steun. Zidane wordt in Frankrijk als een talent beschouwd, maar de nummer tien in Van Gaal-begrippen valt in Engeland lelijk door de mand. Zodra de Bordeaux-speler aan de bal is, stokt het tempo. Gevaarlijke momenten waren daarom spaarzaam. Frankrijk kwam ondanks het enorme overwicht in de eerste helft niet verder dan schoten van Guérin en Zidane.

Na de openingsgoal in de 48ste minuut - Deschamps veroverde de bal, Karembeu lanceerde Djorkaeff - leek de knock-out voor Spanje nabij.Kansen waren er uitsluitend voor de Fransen. Pas in de laatste tien minuten richtte Spanje zich op, Caminero was de reddende engel.

Spanje was dus na negentig minuten de morele winnaar. Het voorkwam met de 1-1 een vroege uitschakeling en incasseerde minder gele kaarten dan de tegenstander. Dat laatste was absurd. Scheidsrechter Tsjoek trad veel te weifelend op tegen de Spaanse aanslagen. Al na drie minuten kreeg Deschamps de elleboog van Alfonso in het gezicht. Daarna was het publiek getuige van een serie grofheden. Luis Enrique schopte Lizarazu in het gelaat (11e minuut), Karembeu kreeg een elleboogstoot van Hierro (19), Amavisca schopte Guérin twee maal smerig onderuit (52 en 77) - beide keren was rood op zijn plaats geweest - en Otero (56) had het voorzien op de benen van Loko. Alleen Luis Enrique, Otero en Amavisca kregen een aantekening. Frankrijk liet zich evenmin onbetuigd, maar kwam er minder genadig vanaf. Djorkaeff kon zich niet beheersen, de kaarten voor Blanc en Karembeu volgden echter op correcte ingrepen.

Frankrijk en Spanje hielden door de 1-1 hun recordreeksen in stand. Spanje koestert nu een serie van 19 duels zonder nederlaag, Frankrijk heeft zelfs al 25 keer niet verloren. Wèl moest het team na tien opeenvolgende overwinningen eindelijk punten afstaan en zag Bernard Lama voor het eerst sinds 626 minuten de bal achter hem in het doel belanden.

Aimé Jacquet was ontstemd over dat doelpunt. Hij registreerde drie communicatiefouten: “Kiko mocht voorzetten, Manjarin kon de bal opnieuw terugbrengen en Caminero stond volkomen vrij. Tot dat doelpunt hadden wij het duel in handen.”

Deel dit artikel