Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Foute expositie? Nee, míjn Israël gaat te ver

Home

GALIT SAPORTA, JOODSE ISRAËLISCHE, WOONT IN NEDERLAND en LID VAN GATE48

Er is bewijs te over dat Israël de rechten van Palestijnse kinderen schendt, zegt de Israëlische Galit Saporta. Dus is er niets mis met de expositie hierover: 'Room No.4'.

De Liberaal Joodse Gemeente in Utrecht en een aantal leden van de Domkerk vinden dat de tentoonstelling 'Room No. 4' in de Utrechtse Domkerk antisemitisme aanwakkert en verwijderd zou moeten worden (Trouw, 6 oktober). Als Joodse Israëlische die woont in Nederland, én als lid van gate48 - een organisatie die deel uitmaakt van de coalitie die deze tentoonstelling heeft georganiseerd - ben ik het hiermee erg oneens.

De tentoonstelling illustreert eenvoudig, met twaalf foto's en teksten, wat er gebeurt met Palestijnse kinderen die gearresteerd worden in Oost-Jeruzalem. Het is onaanvaardbaar, ja, het werpt een zeer grimmig licht op de Israëlische autoriteiten die de fundamentele rechten van deze kinderen duidelijk schenden. Simpel gezegd: willen wij dat onze kinderen zo behandeld worden als ze worden gearresteerd, zelfs als die aanhouding terecht is? Ik kan daardoor echt geen verband zien tussen de vermelding van deze feiten en antisemitisme.

Lees verder na de advertentie

Niet zwijgen

De snelle, bijna automatische verbinding die in het artikel gemaakt wordt tussen kritiek op Israël en antisemitisme is verontrustend maar helaas veelvoorkomend. Voor mij is er een groot verschil. Kritiek op Israël als zodanig heeft niets te maken met antisemitisme. Vooral in deze periode, tijdens 'Yemei Tshuva', de dagen van Berouw, is het belangrijk om niet te zwijgen als mensenrechten in het geding zijn. De afkeuring in het artikel en het verzoek de tentoonstelling te verwijderen doet precies het tegenovergestelde: onze geschiedenis gebruiken om een kritische discussie stil te leggen.

Als ik één ding heb ik geleerd van mijn Joodse geschiedenis, is het dat ik niet stil mag blijven wanneer er een misdrijf is gepleegd. In de bezette Palestijnse gebieden worden ieder jaar gemiddeld 700 Palestijnse kinderen gearresteerd, waarvan de helft in het midden van de nacht door zwaarbewapende legereenheden uit hun bed worden gehaald. De meesten worden verhoord zonder dat er een advocaat of familielid aanwezig is. Ze worden berecht in een militaire rechtbank waarbij het gemiddelde percentage veroordelingen meer dan 99 is. Hierover zijn de afgelopen jaren veel rapporten geschreven, ook door de Israëlische mensenrechtenorganisaties.

Dit jaar hebben Nederlandse deskundigen een rapport gepubliceerd, dat de betreffende rechtsbeginselen heeft verbonden met pedagogie, kinder- en jeugdpsychiatrie en criminologie. Diverse rapporten hebben gesteld dat er ernstige vermoedens bestaan dat kinderen gemarteld zijn tijdens hun ondervraging.

Timmermans

Als je dan zegt dat een brief aan de Israëlische ambassade genoeg is, begrijp je de ernst van het probleem niet. Minister van buitenlandse zaken Timmermans begrijpt het wel en maakt zich grote zorgen over de situatie van Palestijnse kinderen in Israëlische gevangenschap. Hij besprak het met de Israëlische minister van justitie tijdens zijn bezoek aan Israël in december 2013. Een meerderheid van de leden van de vaste commissie voor buitenlandse zaken deelt deze zorgen en heeft vragen gesteld in het parlement.

Ik vind de opmerking van Tamara Walma van der Molen van de Joodse Liberale Gemeente, dat de tentoonstelling haar en haar gemeenschap leed berokkent, ongepast en niet in lijn met de geest van het jodendom. Een van de meest heilige geboden voor het Joodse volk is 'Ve-ahavta le-reacha ka-mokha', heb uw naaste lief als uzelf. Met dit gebod in gedachten weiger ik mijn Palestijnse buren als vijand te zien, zij zijn mijn naasten en ik maak mij als zodanig zorgen om hun kinderen.

Deel dit artikel