Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Flipper spiritualiteit

Home

REPORTAGE | MARIJE VAN BEEK

Dolfijnen zijn volgens sommigen spirituele wezens, zo blijkt bij een meditatiesessie in het Dolfinarium. 'Ik voel mij dolfijn.'

HARDERWIJK - Op de vensterbank van het bassin staan nog de lege bekers waaruit eerder de kruidenthee is gedronken. Het ruikt vaag naar kaarsen, en alleen van buiten, door het water heen, valt wat lantaarnlicht op de kleine groep mensen bij de glaswand van het Dolfinarium. Af en toe zwemt er een dolfijn langs.

Het gezelschap zet zich in een halve cirkel, met de gezichten naar het raam, maar de ogen gesloten. Er wordt lang niets gezegd. De een wiegt met haar schouders, meedeinend op denkbeeldige golven, een ander is plat op de grond gaan liggen. Tot de meditatieleider, Manuela van der Knaap, plots breed glimlachend de stilte verbreekt: "Sodemieters".

Van der Knaap (45) biedt nu voor het tweede jaar meditatiesessies aan in het Dolfinarium in Harderwijk. Haar kreet slaakte ze als uiting van verbondenheid met de dolfijnen. Ze legt een hand op haar kruin. "Ik voel de vibraties van het energieveld hier helemaal resoneren. En in m'n vingers - het lijkt wel of elke molecuul meedoet."

Dolfijnen beschikken volgens Van der Knaap, psychologisch astrologe, over een energieveld waarin mensen zich kunnen opladen. "Een paar jaar geleden hebben de dolfijnen mij geroepen. Ik moest dit gaan doen." Veel van haar klanten hebben ooit al een ontmoeting met dolfijnen gehad, maar willen meer. En dat krijgen ze: de liturgie van de eredienst aan de dolfijn kent een vol en strak programma.

Tijdens de kennismakingsronde vertelt Anna Kluis (61) - heldere blauwe ogen, een turkooizen steen om een ketting - hoe ze een paar jaar terug na een bezoek aan het zeedierenpretpark 'enorm geraakt' werd. Huilend was ze huiswaarts gekeerd. "De zee trok me van kinds af aan al sterk. Maar vanaf die ene keer ben ik overtuigd. Ik voel me een dolfijn."

Voor Hermelijn van der Meijden (41) was de eerste ontmoeting met een dolfijn ook bijzonder. Als kind mocht ze ooit met een bootje het bassin in om de dieren te voeren. Het voelt alsof het zo moet zijn, zegt ze. "Ik had woensdagavond nog een reading, een lezing van innerlijke energieën, en daar had de persoon die mijn energieën uitlas het toevallig ook steeds maar over vissen, dolfijnen en sonar."

In een kleedruimte van het Dolfinarium-personeel zet Van der Knaap een altaar klaar. Kristallen, kaarsen, een bos tulpen, wat stukken edelmetalen, en een schilderij met de naam 'De tempel van water'. De sessie begint met, zoals het programma het verwoordt, het 'opbouwen van de groepsenergie naar de meditatieve staat van het eenheidsbewustzijn met liefde'. Dolfijnen, legt Van der Knaap uit, bezitten een 'eenheidsbewustzijn'. Dat wil zeggen, ze voelen aan of een groep mensen onderling verbonden is. Voor vanmiddag houdt dat in dat er ook wordt gedanst. De vrouwen in het gezelschap gooien de heupen los, werpen zich kronkelend voorover, zwieren met hun armen in de lucht, er gaat een vest uit.

Als het dansen erop zit, zet de groep zich weer in een kring rond het altaar. Opnieuw mediteren. Na een stilte van tien minuten klinkt er een boer uit de hoek waar Van der Knaap zit. En na vijf minuten nog een. "Sorry", excuseert ze zich. "Ik boer zoveel energie op."

Vanuit de kleedruimte draagt de groep in processie de stukken altaar naar de plek bij het bassin waar we verder zullen mediteren, en ook, op matrassen, de nacht zullen doorbrengen. Hermelijn van der Meijden draagt een kristal. Net als de andere deelnemers noemt zij zich spiritueel. Of, zoals ze het zelf noemt: "Ik kan goed voelen". Wat ze op dit moment in elk geval voelt: een blokkade bij haar keel. En daar wil ze van af. Ze schraapt haar keel: "Hoor maar, kkghh, het zit vast. Het heeft te maken met....." Ze denkt na, zegt dan: "We leven tegenwoordig zo in ons hoofd. De verbinding met ons hart is kwijt - en mijn keel zit daar precies tussenin, zodoende."

Ook zij gelooft dat dolfijnen kunnen helen. "Iedereen is op een bepaalde manier gebroken. Ik ben bijvoorbeeld bang voor grote groepen mensen. Uitgaan heb ik om die reden nooit leuk gevonden. En ik durfde eerst ook geen relatie aan te gaan, omdat ik dacht: ik word toch in de steek gelaten. Inmiddels - na een paar jaar healings en sessies - heb ik mijn hart geopend. Ik ben vorig jaar getrouwd en we hebben nu een kindje."

Ze merkte het meteen, glimlacht Van der Meijden. De zachtheid om haar heen, op het moment dat ze het Dolfinarium binnenliep. "Het gaat je lichaam in, net als uv-stralen. Het voelt als een verfijnde frequentie. Ik zie mezelf dan als een soort radiostation, en stem mezelf af op die golven. Dolfijnenenergie voelt zacht en liefdevol." En na een wandeling door het park bleken niet alleen de dolfijnen haar iets te doen. "Walrussen hebben ook een eigen frequentie. Aardser, zij zorgen voor veiligheid. Ik heb de neiging een beetje te zweven. Maar zo'n diepe, donkere vibratie, dragend en veilig: van binnen word ik daar heel aanwezig en rustig van. Bruinvissen staan voor helderheid. Tussen die frequenties kun je switchen."

Op de terugweg in de auto, na de nacht doorgebracht te hebben bij het bassin, vertelt Van der Meijden hoe moe ze soms kan worden van sceptici. "Toen de aarde rond bleek, was dat voor veel mensen ook niet te bevatten - zo ziet ook nog niet iedereen in dat het bestaan van energie gewoon een feit is. Lastig vind ik dat soms. Ik voel het toch?"

Met haar keel gaat het trouwens beter. "Hé, ja, nu ik erbij nadenk: Ik voel die brokken zware energie een stuk minder."

Dolfijn als verlosser
Een dolfijn kan malle kunstjes, maar hoe komt men erbij dat het dier ook kan helen? De Nederlandse stichting Sam gaat er bijvoorbeeld wel van uit: ze laat regelmatig kinderen met autistische stoornissen spelen met dolfijnen in Harderwijk. Kosten: 5.500 euro.

Op de website zegt de stichting dat wetenschappers niet goed weten hoe de 'goede resultaten' - de ervaring van de stichting Sam - moeten worden verklaard. Onderzoekers van de Emory universiteit in Atlanta (VS) kwamen in 2007 tot de conclusie dat er geen bewijs is dat therapie met dolfijnen zin heeft. Waar bestaande onderzoeken geen rekening mee hebben gehouden: dolfijnentherapie is spannend, gezellig, duur en gewild. Allemaal factoren die voor een groot placebo-effect zorgen.

Niet alleen het Dolfinarium, ook de wateren rond Hawaï en de Dinglebaai van Ierland zijn trekpleisters voor wie in de helende krachten van dolfijnen gelooft. "Alsof het om een Maria-verschijning gaat", aldus Ewout van der Knaap, docent moderne Duitse letterkunde aan de Universiteit Utrecht. De taalwetenschapper verdiepte zich in de mythische betekenis van de dolfijn in de literatuur - hoe hij in de verbeelding een verlosser kon worden, en het 'troeteldier van de New Age-cultus' werd.

Er is niet veel veranderd in het verlangen om een dolfijn te ontmoeten, is Van der Knaaps conclusie. Door de eeuwen heen keert het dier terug in verhalen over de wens om bevrijd te worden. In de Oudheid stond de dolfijn al dichtbij de goden. De redder in nood is zijn belangrijkste rol: achtereenvolgens bij Pindaros (518-438 v. Chr.), Herodotus (485 v. Chr. - tussen 425-420 v. Chr.), Backhylides (ca. 470 v. Chr.) en Ovidius (43 v. - 18 na Chr.). Ook Shakespeare, Goethe en Rilke gebruikten soortgelijke dolfijnmotieven. En in de bekende tv-serie 'Flipper', waar een dolfijn het jongetje Bud uit allerlei hachelijke situaties redt, is het dier nog altijd een verlosser.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie