Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Filosoof

Home

Ceylan Pektas-Weber

In het interview met Ayaan Hirsi Ali wordt duidelijk hoe groot de trauma's zijn die zij in haar jeugd moet hebben opgedaan.

En het verbaast mij niet dat haar beeld over islam is geworden zoals het is. Inderdaad lijken angst, dreiging, onbegrip en afstand kernbegrippen uit haar kinderjaren. Voor een jonge vrouw die zich met deze bagage staande wist te houden en haar juk wist te ontvluchten, kan ik alleen maar respect hebben. Maar dat maakt niet dat zij de waarheid over de islam in pacht heeft. Het is bijna aandoenlijk om in het interview te lezen dat zij meent dat eigenlijk iedereen is zoals zij is. Aandoenlijk maar tegelijkertijd arrogant, voortkomend uit de gedachte die inderdaad bij een aantal filosofen is terug te vinden: ,,Mijn rationele vermogens zijn superieur, en mijn waarheid is dé waarheid''. Blijkbaar weet Ayaan Hirsi Ali heel goed welk vak haar beter zou passen. Filosofen kunnen en mogen invloed hebben op de maatschappij. Als vrije denker kan ze zeggen wat ze wil. Maar politici hebben andere verantwoordelijkheden en zij hebben bovendien de macht om zaken in de samenleving rechtstreeks te veranderen. De bevolking van Nederland bestaat onder meer uit mannen en vrouwen, witten en zwarten, autochtonen en allochtonen, niet-moslims en moslims. Zolang Ayaan Hirsi Ali de kloof door haar uitspraken blijft verbreden en verscherpen in plaats van deze te verkleinen, ben ik bang dat zij voor de Nederlandse samenleving zal bereiken wat haar moeder in haar leven bereikte: angst, dreiging, onbegrip en afstand. Ik wil haar daarom dringend vragen te overwegen nu al haar ideaal te vervullen, dus full-time filosoof te worden en haar huidige professie ras te verlaten. Ik was een van de weinige moslims die getuige waren toen zij haar excuses aanbood omdat ze moslims achterlijk had genoemd. Ik dacht dat we toen een stapje nader tot elkaar waren gekomen. Na afloop nodigde ik haar dan ook uit voor een persoonlijk gesprek. Het resultaat was een vage toezegging voor na de verkiezingen. Nu lees ik echter dat zij deze excuses slechts uit strategische overwegingen maakte en dat geloven in God achterlijk is en dat moslims achterlopen. Dat doet mij vermoeden dat ik voorlopig geen uitnodiging zal versturen. In ieder geval niet zolang zij mij geen competente en gelijkwaardige gesprekspartner vindt, als ik mij moslim blijf noemen.

Deel dit artikel