Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Fietsen in Bretagne is een feest, ook als je niet wint

Home

Kick Hommes

Warren Barguil, de Bretonse kopman van Fortuneo-Samsic, op weg naar Quimper. © REUTERS

De Franse ploeg Fortuneo rijdt door de thuisregio Bretagne, waar de fiets in het DNA van de inwoners zit.

Midden in de zin waarin Sébastien Hinault vertelt dat het in Bretagne bijna altijd waait, koud en nat is, moet hij lachen. "Ach joh, het is strakblauw, dus je gelooft me nooit. Maar het is echt zo: het weer is vaak slecht en de Bretons zijn er geharde mensen door geworden. Des hommes durs."

Lees verder na de advertentie

Hinault is ploegleider van Fortuneo-Samsic, de Franse ploeg in de Tour met de wortels in Bretagne. Gisteren en vandaag rijdt het peloton door het eigenzinnige schiereiland in het westen van het land, waar twee finishes bovenop een heuvel zijn getrokken. De eerste, gisteren, was voor Peter Sagan, die in een sprint Sonny Colbrelli en Philippe Gilbert versloeg.

Fortuneo kon zich niet mengen in de eindsprint. Ze reden wel voorop, met Elie Gesbert, niet toevallig ook een Breton, net als Hinault en tweeënhalve ploeggenoot. Romain Hardy is binnen het team omgedoopt tot 'adoptie-Breton'.

Vooroprijden telt voor het team. De twee dagen in de regio zijn misschien wel de belangrijkste deze Tour. Hinault: "Onze sponsoren, onze fans, ze zitten allemaal hier."

Hier ligt in elke plaats wel een finishstreep

Renner Bram Welten

Fietsen in Bretagne is een feest, zegt hij. De koers zit in het DNA van de mensen in de streek. "Er is geen regio in Frankrijk waar meer wielerkoersen worden georganiseerd. De Bretonse omgeving maakt de wielrenners kranig, energiek en moedig."

Lange historie

Natuurlijk buit Hinault de beeldvorming uit, maar de geschiedenis helpt wel mee. Bretagne baart met enige regelmaat bekende renners, met Bernard Hinault (geen familie) als beroemdste. Maar ook Jean Robic (de eerste naoorlogse winnaar van de Tour, bekend om zijn leren helm) en Louison Bobet (Tourwinnaar van 1953 tot 1955) hadden hun thuis in Bretagne. Ploegleider Hinault: "Elke familie heeft minimaal een lid dat op een racefiets zit."

Bram Welten is de enige Nederlander in het team (en een van de drie niet-Fransen). De 21-jarige renner zag met eigen ogen de wielergekte in het gebied. Hij kwam voor een kennismakingsstage begin dit jaar meedoen aan een 'fantocht' van de ploeg, verwachtte vijfhonderd mensen maar er stonden er opeens vijfduizend. Dat was wel even een verrassing, bericht hij vanaf de Galibier, waar hij op hoogtestage is. "Bovendien ligt in elke plaats wel een finishstreep. En als je prof wordt, ben je meteen bekend." Met een kwinkslag: "Dat is in Nederland wel anders."

Vraag het verschillende ploegleiders en allemaal zeggen ze dat er in Bretagne meer dan elders volk langs de weg staat. Veelal juichen ze voor het boegbeeld van de Fortuneo-ploeg, Warren 'Wawa' Barguil.

De winnaar van de bolletjestrui vorig jaar in de Tour, toen nog in dienst van Sunweb, ging dit jaar naar de ploeg van zijn streek. Barguil is een trotse Breton, aldus Arthur van Dongen, tot vorig jaar ploegleider van Barguil. "Hij staat voor zijn streek. Daar hoef je alleen maar zijn Twitter voor te bekijken." Of de krant te lezen: Barguil verklapte in de krant Aujourd'hui dat hij per week nog steeds 250 gram van de Bretonse specialiteit at: boter. "Weet je, eigenlijk is het helemaal niet ongezond voor je."

Of het iets met die overdaad aan boter te maken heeft, is niet duidelijk, maar tot op heden maakt Barguil een teleurstellend seizoen door. Het doet aan zijn populariteit niets af, zeker niet bij de start in Lorient. Kleine jongens staan met een veel te groot shirt op hun favoriet te wachten. De zwart-wit gestreepte vlaggen voor de bus, de kleuren van de regio, gaan wapperen als hij naar buiten stapt.

Barguil eindigt na een kleine vijf uur als dertigste, in de eerste groep, maar ver achter winnaar Sagan. Dat vinden de fans niet erg. De meeste supporters staan bij de bus van Fortuneo. Barguil ("Ik ben tevreden, de sfeer was fantastisch") zit op het trappetje vooraan. Hij krijgt een knuffel van oma.

Sagan blijft de te kloppen man

De grimas waarmee Sonny Colbrelli over de finish kwam in Quimper, zei eigenlijk genoeg. Hij zat misschien wel over zijn maximum, als dat kan, maar moest alsnog zijn meerdere erkennen in Peter Sagan. De Slowaak, vorig jaar nog uit de Tour gezet na een elleboogstoot, boekte zijn tweede zege.

Na afloop beurde Sagan zijn concurrent op. "Sonny, als je zo doorgaat, komt die overwinning vanzelf." Maar de macht waarmee Sagan naar de zege spurtte, deed vermoeden dat vooral de wereldkampioen op oplopende slotkilometers de te kloppen man is.

De Nederlandse klassementsrenners waren bij de les en kwamen in dezelfde tijd als Sagan binnen. Wel achterin de groep, maar dat had volgens Steven Kruijswijk een reden: "Als de klim begint, zie je veertig man omhoog sprinten. Je krijgt een soort wasmachine en dan zit ik liever iets verder uit het gedrang."

Lees  alles over de Tour de France 2018

Deel dit artikel

Hier ligt in elke plaats wel een finishstreep

Renner Bram Welten